Pim van Lommel: eindeloos bewustzijn

Ik las het boek Eindeloos bewustzijn, van Pim van Lommel, een cardioloog die een prospectief langlopend wetenschappelijk onderzoek *) doet naar bijna dood ervaringen (BDE) van hartpatiënten.

*) Dit betekent: men benadert alle patixc3xabnten met een vooraf bepaalde diagnose. Tot dusver werd dat niet gedaan en werd achter pas gevraagd naar ervaringen van mensen die een BDE hadden. Dat leidt eerder tot verhalen dan tot serieus onderzoek.

In dit boek intrigeert mij één onderwerp in het bijzonder.
Het is bekend dat patiënten die een BDE beleven naderhand details geven die ze nooit kunnen weten. Ze waren immers nagenoeg dood, hadden op dat moment geen hersenfunctie, waren vaak onder narcose etc. Zelfs blinde patiënten kunnen tijdens een BDE gewoon zien. Hiervoor is, volgens de huidige stand van de wetenschap geen verklaring te geven.

Nu is er een theorie ontstaan:
Het bewustzijn van de mens zou niet in de hersenen zetelen, maar in de zogenaamde non lokale ruimte. Dit is een ruimte waar geen tijd en plaats bestaat en waar alles met elkaar is verbonden. Alles is: de verborgen werkelijkheid die invloed uitoefent op onze fysieke wereld.

In deze theorie fungeren onze hersenen als ontvanger.
Tussen hersenen en non lokale ruimte is een soort interface werkzaam om alles goed te reguleren. Iemand met een BDE, staat op dat moment los van zijn lichaam en heeft dus toegang tot de non lokale ruimte. Hij kan dus alles zien en horen.
Deze theorie zou kunnen verklaren hoe het komt dat mensen waarvan de hersenen door een ziekte ernstig zijn aangetast, in sommige gevallen gewoon kunnen blijven door functioneren.

Bewijzen
Deze zijn er uiteraard niet en het is de vraag of die ooit komen. Het onderzoek zal nog lang duren.  Natuurlijk viel de hele medische wereld over van Lommel heen. Onwetenschappelijk, onprofessioneel waren woorden die vielen. Toch denk ik dat het een zinvolle gedachte is, die van Lommel hier oppert en die zeker niet met het bekende badwater moet worden weggegooid. van Lommel durft zich bloot te geven en toont op die manier aan dat hij zijn eigen uitspraak: ‘een wetenschapper behoort nieuwsgierig te zijn en niet op zijn kennis te gaan zitten,’  serieus te nemen.
Daarvoor verdient hij alle lof.

Dit bericht werd geplaatst in Kunst en cultuur. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s