Wat vind je op Platoonline?

Korte, fictieve verhalen (Plato, Tuinier)
Gedichten (Plato)
Spirituele overpeinzingen (K. At)
Kritieken (Cornelis Critieck)
WE-300 (Plato)

Toelichting:
De WE-300: driewekelijkse uitdaging waar iedereen aan mee kan doen.
Doel: schrijf van een verhaal in exact 300 woorden. Het gegeven onderwerp mag in het stuk niet worden genoemd.
Het onderwerp: wordt elke drie weken door Plato opgegeven.
Het schrijven: doet iedereen op zijn eigen blog.
Link: zet de link van je verhaal bij Platoonline in het reactieveld van de opdrachtblog. Krijg je meer lezers.
Wie (alleen) wil  lezen: prima. Hint: als je leest, geef de schrijvers even een reactie. Dat vinden ze leuk.

De WE voor april/mei 2015 staat hier

Geplaatst in verhalen fictie

De WE-300 van Tuinier

Hallo medebloggers- en lezers.
U heeft lang niets van me gehoord hè?
Dat komt: Plato heeft geen tijd voor de tuin want hij ‘doet kunstgeschiedenis’.
Mens, hij doet niet anders dan websites bekijken, lezen en tikken.
Dus wie mag er met zijn oude botten voor die tuin zorgen? Juist.
En ben ik klaar, dan moet ik zo nodig met hem mee om allerlei soorten kunst te bekijken.
Al die ellenlange verhalen die hij daar dan bij vertelt!
Bij Cornelis Critieck (hij schrijft nog steeds grommend stukjes die niemand wil lezen) hoeft ie dat niet te proberen.

Weet u wie ook zo onder de situatie lijdt? Jordy. Dat jong is net 11 geworden en hij heeft zo’n behoefte om eens te praten. Maar daar heeft Plato geen tijd voor. ‘Laat hem maar onkruid wieden, dan kan hij ondertussen met jou kletsen,’ zei hij laatst. Dus nu doen we het maar zo. Ach, ‘t is zo’n aardig knulletje, al heeft ie geen benul van wat onkruid is en wat niet. Maar ja….

Zo gaat het hier dus. Plato delegeert en wij moeten mee.
Ach weet u, ik laat het maar zo. Tenslotte moet een mens wat omhanden hebben en we mogen hier tenslotte op rekening van Plato slapen en eten.  Op mijn leeftijd is dat een groot goed.

Gelukkig krijg ik over veertien dagen hulp van een gepensioneerde die de tuin gaat ophogen en terrasjes aanleggen. Hij belde me op: ‘Ja, mijn vrouw zegt, ga jij maar klusjes doen, want sinds je thuis bent, loop je me constant voor de voeten.’ Ze zitten trouwens toch in een huwelijksdip want die man heeft jarenlang op de markt gestaan met groente en fruit en nou schijnt ie elke nacht nog in bed woedend met zijn armen te molenwieken terwijl hij schreeuwt: aaahaardebeie-groente-en-aardappeluh-tegen-de laahaaagste-prijzuh…’
Tja…

————————–

Plato roept vanuit de keuken dat als ik toch bezig ben met typen, ik mooi een WE-woord kan verzinnen. Elke keer weet ie me weer voor zijn karretje te spannen.
Wat weet ik nou van die WE?
OK, dan maar dit:

Verdelen

Van Plato mag je er t/m 16 mei over doen.
En dat jullie maar veel schrijfplezier hebben.

Nou, ik  ga weer wieden. Doei!!

Tuinier    Memyself&we    Myriam    Melody    Frederique    Marja    Smijling
Ria    Letterzetter    Corja    Reismm.    Jackles

Geplaatst in WE-300 | 38 reacties

WE-300 Evenaren

In een  ver, kil land leefde een wrede dictator die maar één doel had: de rijkste man ooit te worden. Daarom waren de belastingen zo torenhoog dat de mensen (die zijn bloed wel konden drinken) zo arm als een kerkrat waren.
Die dictator had twee zoontjes die nooit eens een aai over hun bolletjes- en bijna geen eten kregen zodat ze er broodmager bij liepen. Hun moeder was door vader vergiftigd omdat haar hoofd hem niet langer aan stond. De opvoeding liet de vieze rotzak over aan een oud vrouwtje met één been  die flink moest gehoorzamen want anders ging ook haar hoofd eraf.
Er  rolden trouwens jaarlijks wel 20.000 koppen.  Je hoefde geen misdadiger te zijn hoor, al bij een per ongeluk weggegooid papiertje of een kapot fietslampje liep je de volgende dag misschien al zonder hoofd rond.
Zo ijselijk wreed  was hij dat hij zelfs kinderen (ook zijn eigen zoontjes) bij het kleinste klachtje (bijvoorbeeld een vijfje op het rapport) eigenhandig zou wurgen.
Iedereen liep dus op kousenvoeten.
Maar moest zo’n man dan niet gestraft worden? Tja… niemand durfde wat te doen  want hij beheerste het leger omdat hij zijn soldaten hoge salarissen gaf.

Op een dag werd het verschrikkelijk spannend. Er was een klassenavond voor ouders en kinderen.  Tegen zijn gewoonte was de dictator ook gekomen.
Op een gegeven moment vroeg hij suikerzoet aan de juffrouw wat zij van hem vond.
Het werd doodstil. Niemand verroerde een vin. De juffrouw werd twee tintjes roder.
Toen glimlachte ze waardig en zei: ‘Mijnheer, als vader, president en mens is er werkelijk geen tweede te vinden zoals u.’
Aiiii…. drie seconden stilte die jaren duurden.
Toen glimlachte de president, gaf haar een hand en wandelde tevreden weg.
Wat een rot vent hè?

Zo, ga nu maar zoet slapen mijn kindje.
Welterusten.

Geplaatst in WE-300 | 35 reacties

Gastblog Dick Bär: WE-300 M-61

Er was eens een Keizer die een buitengewone verzameling exotische planten bezat. Karakteristieken van elke specie, zoals herkomst, ontkieming, bloei, ziekten werden nauwlettend vastgelegd op perkamenten die de drie delen van het Keizerlijke Botanische Namenregister vormden.

De bevoorrechte plaats van de Keizerlijke Tuinen was  M-61. Daar stond een heester die opviel, niet vanwege haar aanzicht, aroma of kleuren, maar door  een onomschrijfbaar, aantrekkelijk aureool. Iedereen prees De Plant, zo werd zij door iedereen genoemd, want Zij was het enige Gewas waar geen  gegevens van bekend waren in het Keizerlijke Botanische Namenregister. Voor dit verzuim hebben historici tot op de dag van vandaag geen verklaring gevonden .

Op een dag accepteerde de Keizer een uitnodiging van de Sultan van een heel  ver weg gelegen land, die hem graag zijn Plantentuin wou laten zien. De Keizer werd aangenaam getroffen door de magnifieke verzameling, die beslist niet voor de zijne onderdeed. Op een rondleiding stond hij ineens stil voor een plant, en raakte er zó van onder de indruk dat hij twee keer terugkeerde voor een nieuwe aanschouwing.

De Sultan begreep niets van die bewondering voor een doodgewone plant die hij, eerlijk gezegd,al eerder had willen wegdoen. Hij zag er dus een prachtige gelegenheid in om haar aan zijn gast te schenken. Het gevolg van de Keizer snapte er nog minder van, die struik was immers  identiek aan De Plant? Maar de Keizer negeerde elke gelijkenis en liet na terugkomst een plaats reserveren, vanzelfsprekend in M-61. Daar constateerde men onthutst dat De Plant was verdwenen. De opengelaten plek verdiende een  minstens even aantrekkelijke vervangster.

Tientallen gegevens van dat Nieuwe Exemplaar staan  in het Vierde Volume van het Keizerlijke Botanische Namenregister, dat  recentelijk openbaar is gemaakt, en wel juist op de laatste dag van de Volle Maan na de dood van de Sultan.

Dick Bär

Geplaatst in WE-300 | 37 reacties

Plaat waar ben je nou man? Kom op met die WE-300!

Iedereen die geïnformeerd heeft hoe het met me gaat, hartelijk bedankt. Waarom was ik even weg? Wel, ik kon niet van een eindeloos lang durende hoest afkomen. Je kent het wel, zo een die, als ie eenmaal begint, niet te stoppen is en waar je duizelig en hartstikke moe van wordt. Een soort familiekwaal. Ooit moesten mijn ouders de stad verruilen voor een dorp vanwege mijn kinkhoest die hele volksstammen uit hun slaap hield. Enfin, genoeg hierover want het gaat al iets beter. Mijn cursus nam de afgelopen weken trouwens ook veel tijd, maar dit geschreven hebbende zijn mijn excuses wel zo ongeveer op. Alaaf en Allee….hier is de nieuwe WE. Ik hoop dat jullie nog willen schrijven. Het woord is:

Evenaren (klik)

Deze WE loopt tot 15 april

Veel schrijfplezier

Melody   Marja   Narda   Regenboogvlinder    Myriam    Toppen&Dalen   Harrij    Smijling    Laura    Ria    Corja    Mrs.T.    Kakel    Ferrara
MdMama    Dick_Bär   Robbie    Dwarsbongel    Corja II    Wiebel    Reismm    Clair    Frederique    Plato    Rebelse    Anneke   Jackles 

Geplaatst in WE-300 | 58 reacties

Gastblog Dick Bär: WE-300 Afdingen

Zoals vele zulke gebeurtenissen, geschiedde deze  op een hoek. Met gierende remmen en wanhopig slippend,  smakte een groot voertuig het veel  kleinere personenautootje met een geweldige klap het trottoir over, tegen een gevel aan. Eén van de mederijders bleef ongedeerd  en Helen, de bestuurster, en haar vriend  braken een arm , respectievelijk een been. Kleinigheden vergeleken bij de hersenschudding van de vierde inzittende, Helen’s elfjarige dochtertje.

Buspassagiers vertelden aan de politie dat de chauffeur eerdere verzoeken  om langzamer te rijden had genegeerd, en een wandelaar had de bus zien  passeren  zonder lichten.  Het was al donker, dus  het verwonderde niemand dat Helen de bus niet had zien aankomen. Iedereen kende haar als een voorzichtige weggebruikster;  de schuld lag kennelijk  geheel bij de busbestuurder.

De verzekeringspolis bleek te zijn verlopen, als gevolg van een vervelend misverstand. Maar ter compensatie bood de verzekeraar Helen de kosteloze diensten van zijn advocaat aan, hetgeen dus een deskundige schatting garandeerde. Al snel deed zich het alternatief  voor om, in plaats van  een schadeloossteling te verwachten  over onafzienbare tijd, de helft ervan meteen te ontvangen. Helen nam het voorstel aan en zette zich aan de verkoop van de treurige resten van haar autootje.

Nog diezelfde avond reageerde een schroothandelaar op de  advertentie. Hij vond de vraagprijs te hoog; een andere gegadigde dacht er ook zo over, maar deed een  tegenbod en zij werden het eens. De volgende ochtend deed de eerste opnieuw een poging, en toen hij hoorde dat hij te laat was, riep hij spijtig: “Wat jammer! Had het me nou gezegd, dan had ik je toch meer kunnen bieden?!”

Geamuseerd vertelde Helen  aan iedereen dat ze een maand lang tevergeefs had geprobeerd, de uitstekend functionerende auto te verkopen, en dat ze daarentegen het wrak  in  een paar uren tijd succesvol van de hand had gedaan!

Dick Bär

 

Geplaatst in Gastblog | 26 reacties

Z.o.Z-(one-o-one)

Dit nummer hoorde ik laatst tijdens een autorit.
Het gaat over een onderwerp dat veel mensen zal raken, gewoon vanwege de troosteloosheid der herkenning.

…. besef ik dat de dag eens komen zal
morgen of een andere keer
weet je zelfs mijn naam niet meer
hoe vind je mij dan terug in je heelal?…

Het is allemaal op het randje van de smartlap. Maar de actualiteit van het thema gecombineerd met de toegevoegde countryachtige elementen maken dat je welhaast moet blijven luisteren.

Hier is de Belgische zanger Bart Herman met: Ma Moeke Ma.

Veel luisterplezier.

Geplaatst in Kunst en cultuur | 20 reacties

Gravatar

Het valt me op dat er veel gravatars zijn
die nog verwijzen naar een inmiddels opgeheven blog.
Dat zou toch vrij gemakkelijk aangepast moeten kunnen worden.

Klopt dit of zie ik allerlei dingen over het hoofd?

Afbeeldingsresultaat voor gravatar

Geplaatst in Algemeen | 34 reacties