Het weten (WE-300)

Ze werd niet gewaar de gestage lenteregen die, als een litanie van onstuitbare beelden in haar geest, bezit nam van straten en tuinen.
Ze merkte niet hoe het water, vanuit de kapotte dakgoot, in bokkige stralen tegen het raam en op de vensterbank kletterde. Ze was zich niet bewust van tijd en plaats. Maar ze zag… en wist.

Het kleine konvooi ploegde door de verzengende, Afghaanse, woestenij. Johan, met in zijn hart een mengeling van weten en voelen, keek naar de bezwete kop van Peter, de bestuurder van de voorste legerjeep, en dacht na. Als aanvoerder voelde hij zich verantwoordelijk voor zijn twaalf manschappen maar de briefing was helder. Deze missie ging voor alles.
Toch maakte hij  bij een rotsformatie een stopteken.
Mannen, een half uur rust,’ riep hij. ‘Maar blijf waakzaam, dus niet slapen hè,’ waarschuwde hij.
Men mompelde instemmend.

In de bijkeuken legde Jos zijn timmergereedschap in de kast, trok daarna zijn jas uit en hing deze zorgvuldig aan een haakje. Als de regen was opgehouden zou hij de dakgoot meteen herstellen. Zo kon het niet langer.
Vanuit de gang kon hij zijn vrouw in de woonkamer zien zitten. Juist wilde hij haar met een brede armzwaai duiden dat hij weer binnen was, toen haar naar elders gerichte blik zijn beweging deed stokken. Zo ging het sinds hun zoon… wat kon hij doen?
Berustend sloop hij de trap op.

De militaire colonne leek uit het niets te zijn verschenen. ‘Wie is hier de commandant?’
Een van mannen wees.
Johan, zwijgend, werd uit de groep gehaald en geboeid. ‘Naam, geboortedatum, rangnummer?’
De actie was afgelopen nog voor hij was begonnen.

De bel klonk als een oordeel.
Ze opende de voordeur en keek de agent zwijgend aan.
‘Mevrouw Christie?
Ze knikte.
Ze wist.
Ze had altijd geweten.

 

zurbaran_the-childhood-of-the-virginZurbaran:  Visioen van Maria (als kind).

 

Dit bericht werd geplaatst in WE-300. Bookmark de permalink .

46 reacties op Het weten (WE-300)

  1. Rob zegt:

    Indrukwekkend!
    Vriendelijke groet,

  2. Rianne zegt:

    Zo weinig woorden, zo’n groots verhaal.

  3. Pingback: WE-300 + update: wat was het woord nu? | Platoonline

  4. Meer dan mamma zegt:

    Je gaat steeds meer met woorden spelen, je verhalen worden bijna melodieus…. ik weet het niet anders te omschrijven.
    Als een film kwam het voorbij.

  5. Mijn hersens werken momenteelniet goed genoeg om dit verhaal te kunnen duiden. Maar je woordgebruik en het ritme van de zinnen zijn mooi, inderdaad melodieus.

  6. ria zegt:

    en moeder heeft levenslang.
    heftig, je brengt het zo dichtbij
    groetjes, Ria

  7. Frans zegt:

    Dit verhaal laat je meer lezen dan de hiervoor gebruikte woorden. Indrukwekkend.

  8. Robbie zegt:

    Ik weet niet hoe ik mee moet doen

  9. staartje zegt:

    Indringend verhaal. Mooi geschreven met weinig woorden zoals hierboven al wordt genoemd. Veel lagen…..mooi

  10. beauninoblog zegt:

    Mooi woordgebruik Plato.
    Is ze hertrouwd nu? Of sla ik nu de spijker volledig mis? En het We woord, is dat ‘Weten’?

    • Plato zegt:

      Het WE woord is lekken, Beauke. Maar dat gebruik ik niet.
      En nee, ze is nog steeds met haar timmerman getrouwd.
      Maar ze had ook nog een zoon.
      Enfin, misschien dat het portret daaronder je op een idee brengt.

  11. Sorry hoor…..Mijn hoofd is een zak vol watten….. ik moest het, in tegenstelling tot anders, meermalen lezen om te begrijpen wat je bedoelt…. en nog twijfel ik of ik het goed heb begrepen.
    Gaat het over een gezin, moeder, een zoon, en een vader ?

    • Plato zegt:

      Ik geef wat steekwoorden Mel. Dan komt het op den duur wel:
      Timmerman, Christie, Johan Christie, Maria, Visioen, De commandant wordt ‘aangewezen…’
      Nu kom je er vast wel.

  12. klaproos zegt:

    heftig verhaal plaat, phhhew hey de oorlog gaat nooit meer uit ze..

  13. Corline zegt:

    Wondermooi geschreven. En tussen de regels staat nog het meest. De verwijzingen naar de vrouw die de grootste vreugde, maar ook de diepste smart heeft gekend. Het aantal manschappen, het waakzaam zijn, de namen, het beroep van de vader. Ik houd van dit soort verhalen, van deze manier van schrijven. Een waar kunststukje, Plato! Dank!

  14. Marja zegt:

    Prachtig geschreven, Plato. Ik ben helemaal onder de indruk.

  15. kakel zegt:

    Schiet mij maar lek!

    De eerste regel is een echt Plato-begin, je taalgebruik is wederom prachtig, maar wat heb je aan schone woorden als de strekking van het verhaal de (gemiddelde) lezer ontgaat?
    Het kan toch niet de bedoeling zijn dat een lezer elders op het web informatie moet vergaren, om een verhaal te kunnen begrijpen?
    Ik heb de moeite genomen te googelen, maar ben het spoor nog steeds bijster. Alleen Maria die haar visioenen bevestigt krijgt, is duidelijk. Google zelf eens “johan christie timmerman” voor de vorm😉

    Even dacht ik zelfs nog dat er een verwijzing naar de bijbel in zat: Peter, Johan(nes), de timmerman, de 12 manschappen, Maria, “het lek” Judas die aangewezen werd…

    Kortom: ik heb mijn best gedaan, maar dat is niet voldoende ;-(

  16. Trees zegt:

    De liefde van een moeder (en van een vader) voor een kind gaat nooit over.
    Dit is echt heel mooi beschreven Plato, het oude verhaal een soort actueel gemaakt.
    Heb ik het begrepen?

    • Plato zegt:

      Ja Trees. Met dien verstande dat het oude verhaal natuurlijk een bijzonder ijkpunt in de geschiedenis was. Maar je kunt ook zeggen dat er nooit echt iets verandert. Zoals Hadewijch in de Middeleeuwen al schreef. De wereld is in een constante golfbeweging.

      • Rob zegt:

        Met de uitleg van de diepere lagen in het verhaal wordt het nog actueler op de dag van vandaag.
        De herhaling van zetten in de loop van de tijd maakt mij dan weer treurig.
        Jouw schrijfsels zijn en blijven indrukwekkend!
        Vriendelijke groet,

  17. rosavillosa zegt:

    Ik moest het 2x lezen voor ik het verhaal snapte, de geschiedenis heb ik dan weer niet opgepikt en ik ga het niet 3x lezen, sorry🙂 Ik vind het begin een beetje té.

  18. Trees zegt:

    Met dit verschil dat het nu ook nog eens allemaal veel sneller lijkt te gaan hè😦

  19. minoesjka2 zegt:

    Mooi !! Zo als jij met woorden weet te spelen.

  20. Mrs. T. zegt:

    Ik vind het mooi geschreven, mooie cadans, mooie zinnen en stijl maar zie -gelukkig- dat ik niet de enige was die het ook niet helemaal begrijp.😉

  21. tagrijn zegt:

    Ik moet bekennen dat het even duurde voordat ik de parallel doorhad. Maar als je het daarna weer leest, valt alles op zijn plek. Technisch knap gedaan, Plato.

  22. Rebelse Huisvrouw zegt:

    Plato: wat kan ik zeggen. Ik heb echt even een brok in mijn keel. Ik kan me die moeder zo goed voorstellen hè. Die hoop. Die angst. Dat Weten. Vooral uiteindelijk dat Weten. Dat is nog het ergste. En het Weten dat je niets, maar dan ook niets kunt doen om de loop van het (nood)lot te veranderen…

  23. Willie zegt:

    Zou Mevrouw Christie ook een visioen gehad hebben ?😉
    Maar je hoort wel eens dat moeders zulke dingen aanvoelen.

    Na de eerste keer lezen begreep ik alleen nog wat er gebeurd was met Johan.
    Toen ik het plaatje van Maria zag, bracht ik timmerman in verband met Jozef.
    Daarna las ik de reacties en ja, alles komt langs in je verhaal, J C, twaalf apostelen, deze missie, waakzaam en Judas.

    Alles gebeurt steeds opnieuw, de mens is zeer hardleers.
    Prachtig geschreven Plato, heel beeldend ook, en het lekken is behalve de regen in de kapotte dakgoot, ook het wijzen van een van de mannen.

    • Plato zegt:

      Willie, je bent geweldig. Jij bent een van de lezers die de tijd en de moeite neemt. En alle spijkers op zijn kop. Ik heb je al vaker gecomplimenteerd met je ter zake doende en wijze reacties. Dat doe ik hier gewoon nog een keer. Je verdient het!!

  24. Petr@ zegt:

    Onze jongste zoon heeft een militaire opleiding gevolgd en is “gelukkig” bijtijds afgehaakt.
    Er stond een missie op het programma waar ik, net als de meeste moeders en vaders, erg tegen op zag. Ik zeg, letterlijk, mijn geest al dwalen.
    Eeuwig ongerust over je kind.
    Komt hij weer thuis?
    Mooi Plato!

  25. ingeding zegt:

    he bah. je moet dat mooie schrijven van je toch eens wat vaker belonen met een happy end.
    echt.

  26. Een moeder voelt iets feilloos aan en erger dat het uitkwam. Zeer levendig omschreven !

  27. De eerste keer lezen kon ik er geen touw aan vastknopen. Ja, lekken en een lekkende dakgoot. Daarna las ik de reacties. En toen ik het weer las, vond ik het prachtig. Ik had even iets meer nodig om het te kunnen snappen en te kunnen waarderen. Ik vind het heel knap bedacht en geschreven.

  28. HansDeZwans zegt:

    Dat is erg vervelend, een dakgoot die lekt. Eigenlijk is dat maar een gek woord, lekken, zeker voor een dakgoot.🙂

  29. corry zegt:

    Ook ik begreep de link niet tussen de lekkende dakgoot en de missie. Ik las reacties, en heb inderdaad dit nog eens gelezen. Mens, Plaat: wat knap. Vind mezelf nu knap stom dat ik niet meteen die link legde, hoewel ik wel aan Jozef dacht toen het over de timmerman ging.

  30. ellyvandoorn zegt:

    Heel bijzonder Plaat. Ik had het eerst niet dóór, maar je hebt het aardig in deze tijd weten te plaatsen. Complimenten. Indrukwekkend..

  31. gewoonanneke zegt:

    Ik moest bij dit verhaal denken aan de moeder van een vriend van mijn zoon. Hij was militair en ging op missie naar Afghanistan. Kwam gezond terug en kreeg een half jaar later op de snelweg een dodelijk auto ongeluk. En zoals zij dus ook zei dan ben je blij dat hij die missie overleefde maar op de snelweg is het soms ook net oorlogsgebied………

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s