Het tijdloze rijk

Er waren eens een jongen en een meisje die vreselijk veel van elkaar hielden. Ze waren elkaar tegengekomen in het park waar hij aan het joggen was en zij de eendjes voerde.
Ze hadden elkaar slechts even aangekeken maar werden meteen als door een magneet naar elkaar toegetrokken. Vreemd hè, maar toch gebeurde het zo.

Op een dag zaten ze heerlijk in hun tuintje te zonnen (ze woonden inmiddels samen) toen het meisje zei: ´ik heb een boek gelezen over tweelingzielen. Mooi joh,  dat zijn zielen die onverbrekelijk bij elkaar horen en elkaar in elk leven weer tegenkomen.’
´Mmmm,´mijmerde de jongen, ´daar heb ik ook wel eens van gehoord. Ze schijnen elkaar wel te moéten tegenkomen ook al worden ze duizenden kilometers van elkaar geboren. Zeg, zouden wij ook tweelingzielen zijn? Ik bedoel,  hoe vaak passeer je elkaar zonder omzien, maar wij zagen elkaar meteen in dat park.’
‘Tja,’ fluisterde het meisje, ‘het zou mooi zijn. Dan blijven wij altijd bij elkaar, ook in de dood en daarna ook weer. Wat een idee.’
‘Weet je wat’, zei de jongen. ‘We spreken een teken af dat we altijd blijven onthouden. We herhalen het zo vaak tot we het ook na onze dood niet meer vergeten. Dit bijvoorbeeld. Hij maakte van zijn vingers twee kringetjes en die zette hij als een brilletje op zijn ogen.
Het meisje deed hem na en zei: nu zijn we tweelingzielen.’ Meteen gaf ze hem een superlange kus.

Jarenlang waren ze gelukkig, tot hij, inmiddels bejaard, door een noodlottig ongeval van haar werd weggenomen. Aan zijn graf maakte zij, toen iedereen weg was het afgesproken teken en zei zacht: ‘dag liefste, eens zien wij elkaar weer.’
Twee jaar later stierf ook zij en hoe heerlijk was het dat hij haar aan gene zijde opwachtte. Ook nu waren ze samen in dat heerlijke tijdloze rijk van de geest.
‘Ken je het teken nog’ zei hij, ‘Binnenkort gaan wij naar de aarde terug,’
‘Hoe zou ik het vergeten,’ antwoordde ze. ‘We zullen elkaar zeker vinden’
Niet lang daarna werd ze herboren in de sloppen een grote stad.

Ook hij werd herboren en wel in Engeland. Hij groeide voorspoedig op. Toen hij 27 jaar was ging hij met een aantal medestudenten voor een afstudeerproject naar Argentinië.
Op een dag wandelde hij door de smalle straten van Rosario en zag daar een armoede dat het verschrikkelijk was. Tijdens zijn wandeling kwam hij op een markt. Hij besloot wat inheemse vruchten te kopen en kwam terecht bij een schamel fruitkarretje waarachter een oude tandeloze vrouw haar waar aan de man bracht. Hij groette haar
en wees op het gewenste fruit.
De vrouw keek hem lang en doordringend aan. Toen, plotseling, zei ze zacht:
‘Ola querido, por fin nos vemos de nuevo.’ *) En daarna maakte ze, je kon het duidelijk zien, het teken.
Hij stond daar en keek verbijsterd in een verte waarin tijd niet meer leek te bestaan.
Toen zei hij zachtjes: ‘Hallo.’

Verhaal: plato dec 2012

*) Hallo liefste, eindelijk zien we elkaar weer.
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Esoterische verhalen, verhalen fictie. Bookmark de permalink .

40 reacties op Het tijdloze rijk

  1. Wat een mooi verhaal Plato. Wat zou het mooi zijn om zo je tweelingziel te herkennen. Ik moest denken aan een foto die mijn man maakte van mijn broer en mij. Ik kan geen fotoreactie plaatsen, dus ik heb hem ff voor je op mijn blog geplaatst. Hier het linkje: http://tasja72.blogspot.nl/2012/12/even-voor-plato.html

  2. Nanda zegt:

    Mooi, Plato. Je maakt mij nieuwsgierig naar het vervolg…

  3. ellyvandoorn zegt:

    Je weet het altijd weer mooi te brengen.
    Zo kan iedereen er zijn/ haar eigen interpretatie aan het vervolg geven en bedenken hoe zinvol het idee van tweelingzielen zou kunnen zijn en hoeveel waarden daaraan gehecht zouden moeten worden. 😉
    Ik moet wel een beetje lachen heel leuk hoor.

  4. Rianne zegt:

    Wat beschrijf je toch altijd mooie gebeurtenissen. Dank hiervoor.

  5. ram1955 zegt:

    Prachtig verhaal. Timing is alles, hè?

  6. Anna zegt:

    Wat een mooi verhaal @->–

  7. minoesjka2 zegt:

    Wat een mooi verhaal weer Plato.

  8. Mrs. T. zegt:

    Ach, ze ontmoetten elkaar, maar zit er nog toekomst in? Wellicht in een volgend leven?

  9. hanscke zegt:

    Het is wel spijtig dat er zo’n groot leeftijdsverschil is. Als ik er op doordenk, (misschien ben ik hierin wel te serieus) heeft het dan wel zin gehad om elkaar weer te zien. Weegt dat ene moment geluk op tegen het zware leven wat zij al gehad heeft?

  10. Jij hebt altijd zoveel fantasie…Ik moest ook wel denken wat Hanscke schrijftL het grote leeftijdsverschil, maar dat heb jij natuurlijk met opzet gedaan, zodat we iets hebben om over na te denken…Volgens mij wordt haar leven er vanaf nu alleen maar beter op 🙂

  11. Die had ik niet aan zien komen, hij een jonge student, zij een oude vrouw.
    Gezien zijn reactie zag hij zijn tweelingziel en niet het oude vrouwtje dat ze was. 🙂

  12. Esoterica de la Bloggia zegt:

    Als er zoiets als tweelingzielen bestaan, zou dat dan gaan om het fysieke of het geestelijke?
    Als het om het geestelijke gaat, doet leeftijd er dan toe?
    Als tweelingzielen bestaan, waarom zijn ze er dan? Wat is de achtergrond en wat de bedoeling van dit fenomeen?
    Truus, die reactie kwam door dat teken natuurlijk, dat voel ik ragfijn aan.

    Wie om dit onderwerp een beetje moet lachen is een blij mens. Gelukkig is de schrijver die dat bewerkstelligd heeft 🙂

    • Willie zegt:

      Wie zou toch Esoterica de la Bloggia zijn? 😉
      Leeftijd doet er niet toe, de ene keer ben je kort bij elkaar maar de volgend keer weer lang.
      Wat is de bedoeling? De liefde die mogelijk is laten zien?

      Hihi, ik hoop dat de schrijver blij is. 😉

    • tweelingziel zegt:

      Het klinkt raar in de oren maar tweelingziel bestaat want ik heb zelf dit meegemaakt. We hadden een leeftijdverschil van 17 jaar , hij zit in de twintig en ik in de dertig. Bij een tweelingziel ontmoeting is er geen leeftijdverschil of afstand, eigenlijk niets kan je in de weg zitten behalve als je in een relatie zit dan kan het zeer moeilijk voor je worden.en het gemis zal voot altijd blijven.

  13. Willie zegt:

    Hij stopte dus meteen met joggen. 😉

    Tweelingzielen is iets anders dan liefde op het eerste gezicht, of anders dan soulmates?
    Het heeft natuurlijk te maken met reïncarnatie.
    Zou inderdaad wel mooi zijn, maar dan vind ik dat het veel vaker voor moet komen, iedereen een eigen tweelingziel!
    Wel een zoektocht dan. 🙂 Misschien kan het toeval een handje helpen.

    Het zou wel handiger zijn als je ongeveer gelijk geboren werd. Hoe zou het verder gaan met de jongen en de vrouw? Hij neemt een lange vakantie in Argentinië ?

    Mooi verhaal, Plato.

  14. nieuwetrui zegt:

    Wanneer tweelingzielen elkaar weer ontmoeten, wil dat niet automatisch zeggen dat ze ook weer een zelfde relatie zullen hebben, denk ik. Tweelingzielen voelen zich bij elkaar thuis en dat kan op verschillende manieren zijn. Ik vind het in ieder geval een mooie gedachte.

  15. Min zegt:

    Tweelingzielen, prachtig hoor…

  16. Plien zegt:

    mooi geschreven en wat een mooi woord tweelingzielen 🙂

  17. artmus zegt:

    Ach…….ze is te vroeg wedergeboren……..
    Ahhhhh……..
    Hoe mooi ook. Ahhhhhh.
    Had dat nu niet anders kunnen bedenken?

  18. gewoonanneke zegt:

    Wat mooi zo’n verhaal. Hoop ook nog een keer mijn tweelingziel te vinden. Je ziet het soms met oude mensen die heel lang samen zijn en nog zo’n liefde uitstralen, dat moeten tweelingzielen zijn.

  19. hannekelive zegt:

    wat een mooi idee, een tweelingziel te hebben.
    wie weet als ik oud ben dat ik hem/haar nog eens tegenkom.
    voor dit stel komt de hereniging misschien wat aan de late kant, want hoe moet dat nu verder in het volgende leven?

  20. datzalwel zegt:

    Een mooi kerstverhaal, heel gevoelig.
    Groetjes.

  21. staartje zegt:

    Mmmmmmm heerlijke, eerlijke Lennon. * kon hierboven niet reageren*

  22. staartje zegt:

    Bijzonder (warm) verhaal

  23. hartelijkehothulk zegt:

    W H A U W !

  24. Voor tweelingzielen telt geen leeftijd. Mooi als je iemand kunt vinden waar je dit gevoel bij hebt/houdt :D.

  25. Gwyn zegt:

    Ha die plaat, prachtig verhaal heb je daar geschreven voor de kerst, maar met een knipoog, want het was kennelijk niet de bedoeling dat ze lang bij elkaar zouden zijn. Geniet van de kerst zou ik zeggen en wie weet kom je ook nog eens je tweelingziel tegen.

  26. Nathalie zegt:

    Vaak is een verhaal te lang, maar deze is te kort! Het was te snel afgelopen!
    Fijne feestdagen en een warme groet aan Maria!

  27. Marika zegt:

    Wat een mooi verhaal Plato! 🙂

  28. ingeding zegt:

    tweelingzielen, kindred spirits, soulmates. ik weet ’t niet. en mss is het mijn invulling, maar ik hoor in zijn hallo helemaal niet dat het goed komt, zoals sommigen hierboven wel lijken te denken.

  29. Voetje zegt:

    Wat een mooi verhaal. Prachtig! Komt er nog een vervolg?

  30. platoonline zegt:

    Nee Voetje. Ik vond het leuk om het tijdloze door te voeren in ons aardse leven waar wel degelijk tijd geldt. De consequentie daarvan is dat mensen niet precies even oud hoeven zijn maar dat het begrip tweelingziel dan voor ons plotseling een andere betekenis krijgt. Dat item is hier wat uitgesponnen en daarmee heeft het verhaal zijn functie gehad. Een vervolg zou slechts varianten daarop ten gevolge hebben.

  31. tweelingziel zegt:

    Mooi verhaal. Ik ben ook mijn tweelingziel tegengekomen. Ik had eerder nooit van gehoord maar de ontmoeting met mijn tweelingziel ben ik gaan geloven in tweelingziel. Je voelt het. Je weet het gewoon. Wat de krachten van tweelingziel zijn is telepathie. Je ziet overal zijn naam verschijnen, je voelt dat hij je iets aangeeft op dat moment, zelfs als je een gedicht schrijft over tweelingziel dan wordt er gereageerd op je gedicht, het is nog niet bevestigd maar je weet het gewoon dat hij het was. Hij woont nu dichtbij mij in de buurt, of dit toeval is weet ik niet en we zagen elkaar toevallig pas op station. Hoe meer ik aan hem denk hoe meer ik in contact met hem komt. Het is allemaal van boven bepaald. Heel bijzonder om het mee te maken. Heb even met hem gepraat in de trein maar ik voel het al aan hem dat hij heel somber en verietig is, logisch als we niet bij elkaar kunnen zijn. Ik weet dat hij mij mist en ik hem maar het leven zij zo, ik zit al in een relatie toen hij mij herkende. Kunnen wij nog in dit leven bij elkaar zijn? Ik moet denken aan de zin van plato…en wanneer een van hen de andere helft zal ontmoeten…men zal niet meer uit elkaar zicht verdwijnen…zelfs niet voor een moment.

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s