Tuinier: Omaatje

Het was druk in de supermarkt. Lichtelijk geërgerd wrong Tuinier zich door het winkelende publiek.
‘Wat was er toch mis met die goede oude buurtwinkel?’ gromde hij terwijl hij een opkomende aanvechting, hier en daar een fikse schouderduw uit te delen, ternauwernood onderdrukte. ‘Ik moet verdorie alleen maar kattenvoer en plakband, maar daarvoor moet ik die hele bliksemse vreetfabriek door.’
Bij de koffieautomaat was het rustig. Terwijl hij spijtig naar het bakje suikerzakjes keek, tapte hij het bekertje vol, deed er melk bij en roerde met een plastic staafje door de drab.
‘Gesellig hè, so’n bakkie leut?’
‘Nou… lekker!’ zei Tuinier terwijl hij zijn blik schuin omlaag richtte.  Het was een mini-omaatje dat zichzelf behaaglijk op een stoeltje had geparkeerd. Ze droeg een dikke winterjas die tot bovenaan was dichtgeknoopt alsof ze vreesde dat het in de supermarkt nog danig zou gaan stormen. Onder de jas waren twee in slofjes gestoken voetjes zien. Vanuit de kraag stak een dun grijsbehaard hoofdje omhoog. Haar mond had het ingebouwde glimlachje van mensen die toenemend afhankelijk zijn.
‘Ik kejje geen stoel aanbiede,’ zei omaatje. ‘Ik mag toch wel sitte blijve hè? Ik ben tweeënnegentig hoor.’ Haar oogjes twinkelden in het TL-licht.
‘Tuurlijk’, antwoordde Tuinier. Zo’n leuk oud vrouwtje.
‘Se segge dat ik op me moeder laik. Nou, dan moet ik seker  ook zesennegentig worre. Daar moet je toch niet an denke, in deze rotwereld, hè?’
‘Och,’ zei Tuinier.
‘Moeder had seuker op ’t laatst. Daardoor zag ze zo slecht. Toen moest ze naar het bejaardentehuis. Dat vond se verskrikkelijk.’
‘Ja, knikte Tuinier. Daar kon hij inkomen.
‘Ik weet nog dat ik haar de eerste keer gingen bezoeken. Ze zat op een stoel en ze klaagde en klaagde…
‘Wat is er?’ vroeg ik.
‘Ach kind, ik wil TV kijken maar hoe ik ook aan die knoppen draai, ik krijg geen beeld. Kijk maar.’
‘Hè vervelend,’ Tuinier kon het zich indenken.
‘Vervelend? Welnee man, se sat met die oge van haar voor het oventje te loere. Ik kon me lache bijna niet inhouwe. Dat is toch humor, niet dan.’
Tuinier grijnsde.
‘Seg geef me effies een steuntje? Ik moet gaan. Me dochter komt straks. Sal wel weer geld tekort hebben. Nou doeg hoor.’
Terwijl hij zijn koffie opdronk, keek hij hoe ze strompelend opging in de menigte.
Zijn ergernis was verdwenen. Kattenvoer…plakband, dacht hij. En misschien straks maar even naar de brillenwinkel voor een oogmeting.

 

 

 

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in verhalen fictie. Bookmark de permalink .

46 reacties op Tuinier: Omaatje

  1. Marja zegt:

    Een heerlijk verhaal. Zo’n ontmoeting komt je humeur ten goede.

  2. Jokezelf zegt:

    Wat een geweldig verhaal!

    • Jokezelf zegt:

      En bij herlezen nog steeds mooi. Je vangt zo’n omaatje heel subtiel in woorden. Gaat jet overigens een beetje met je? Ik mis je schrijverijen (hoor wie het zegt … ik bak zelf ook niet zo veel op het moment).

  3. Jolie zegt:

    Prachtig…!
    Toen Super-de-Boer nog geen Jumbo was, dacht ik wel ‘ns dat het de enige plek was waar de 90+ers elkaar ontmoetten voor een praatje. (Waar ze nu koffie drinken weet ik niet, misschien wel bij de Jumbo.)

  4. Ferrara zegt:

    Zuks moet je opskroive … heerlijk verhaal. Genoten, ik zie haar zitten.

    Fictie? Dit kan je bij de super echt overkomen. En die oven, zelfs dat zou kunnen om over het geld tekort maar niet te spreken.

  5. Eisso zegt:

    Winkelen is geen mannenwerk. Dat geklier met steeds het karretje opzij schuiven, kan nergens bij en de rij bij de koffiemachine is langer dan bij de kassa. Bij jullie kunnen ze nog zitten, bij ons moet je op de rand van de vriezer zitten… Ik laat de boodschappen liever aan Alie over… drink mijn leut liever thuis. Ain goud wiekent Tuinier!

  6. ria zegt:

    Zie je me grinniken Tuinier . Oh en dat steuntje .Prachtig Ik zie het helemaal voor me, zelfs het suikerzakje🙂

    groetjes Ria

  7. Ik hou wel van dat soort ontmoetingen, wordt je gelijk vrolijker van ☺

  8. Melody zegt:

    Wat aandoenlijk zo’n ontmoeting… ik ‘zie’ het dan hoogstzelden zelf omdat ik eigenlijk nooit een supermarkt binnenstap maar ik weet wel dat de appie bij ons de wijk ook zo’n plekje heeft voor de ietwat oudere hangjeugd😉

  9. Mrs. T. zegt:

    Wat een tof verhaal.

  10. Rianne zegt:

    Fantastisch verhaal maar ik vermoed zomaar dat niet alles uit een duim komt.. x

  11. Koffie automaat, koffietafel, bij de koffie kom je tot de mooiste verhalen.

  12. Willie zegt:

    Door zo’n schattig omaatje fleur je gelijk weer op.🙂
    Voor de zekerheid maar meteen de ogen laten meten, je kan niet weten ?
    Hopelijk gaat niet iedereen met suiker zo slecht zien.😉

    Leuk verhaal Plato, heel beeldend geschreven, ik zie haar zitten.

  13. staartje zegt:

    Met plezier gelezen. Karakteristiek verteld. Volgens mij zoek jij dat soort omaatjes op🙂 ( ook al is het fictie, ze bestaan wel)

  14. staartje zegt:

    Als je tijd hebt, is winkelen leuk. Ik ga voor de pick-up en bezorgservice

  15. smijling zegt:

    Heerlijk zo , hang plek voor ouderen in de super of AH gaaf verhaal

  16. Novelle zegt:

    genoten Plaat gewoon genoten

  17. Villasappho zegt:

    Heb om je geïnspireerd want wat een lief oma verhaal. De huidige generatie heeft het helaas niet makkelijk als het over geld gaat. Lief verhaal Plato.

  18. tagrijn zegt:

    Bij de Appie waar ik kom is ook zo’n koffiepunt waar mensen gezellig met elkaar zitten te keuvelen aan een tafeltje op een bankje. En er liggen wat bladen en kranten. En het is inderdaad altijd de zeer rijpe jeugd dat daar zit ; even het tehuis ontvluchten. Goed getroffen indruk.

  19. Jackles zegt:

    Mooie ontmoeting beschrijf je hier, Plaat.En inspirerend!

  20. inge zegt:

    geweldig. doet me denken aan de voorzitter hier die, aardig op leeftijd en niet voor niets een bril, eens z’n telefoon wou pakken, per ongeluk de afstandsbediening te pakken had, en grapte: had ik daar bijna ivo niehe aan de lijn! prachtig. en jeej, je bent er weer!

  21. Min zegt:

    Oh heerlijk om te lezen. Ik kan tuinier wel even wat tijdstippen melden waarop hij de winkel voor zichzelf heeft. Maar dan ontmoet hij wel minder mensen..

  22. suzanne zegt:

    wederom genoten. ook al reageer ik meestal niet, ik lees wel😉
    groetjes

  23. minoesjka2 zegt:

    Wat een lief verhaal, lief maar ook met een beetje angst voor het slechter gaan zien door de suiker.

  24. Kakel zegt:

    Een ontmoeting waar je alleen maar blij van kan worden. Ze zouden eigenlijk stoeltjes bij de koffieautomaat bij de buurtsuper neer moeten gaan zetten.
    Aandoenlijk verhaal, Plato.
    Lieve groet

  25. Corja zegt:

    Leuk, Plato. De spijtige blik op de suikerzakjes zal wel niet helemaal fictie zijn, vermoed ik zo. Heerlijk ‘geskreve’, het zou zo maar echt kunnen gebeuren!

  26. Rob Alberts zegt:

    Laat “Oma” maar schuiven.
    Mooi verhaal, met plezier gelezen.

    Vrolijke groet,

  27. Hartelijke Hot Hulk zegt:

    Prachtig verhaal!
    De omslag van SJAGRIJN naar humoristische liefde.
    Maar het mooiste woord uit de Zaanstreek heb je erin verweven, “SEUKER!”

  28. jeer zegt:

    Plato,

    Dit en de vorige bijdrage zijn best wel “AH erlebnisse”,
    Ik kom het regelmatig tegen in de een of andere super.

    Groetjes,

    jeer

    • Plato zegt:

      AH erlebnisse is leuk gevonden. Had ik nog niet aan gedacht.
      Dit was overigens fictie hoor. Maar het is waar, je hoort veel in een supermarkt.
      En hoeveel mensen er wel niet bij elkaar klitten zodat je nergens door kan.
      ERGerlijk.

  29. klaproos zegt:

    🙂 die ontmoetingen in de supermarkt hé plaat die vind ik altijd zo leuk, en de verhalen die er dan loskomen, die koffieautomaat is z’n geld dik waard,en jij ook:-)

  30. hanscke zegt:

    Je hebt het oude vrouwtje goed met woorden uitgebeeld. Maar waarom je hem naar de brillenwinkel laat gaan ontgaat mij even, ook na drie keer lezen.

  31. Plato zegt:

    Hanscke, ik kan me voorstellen dat je het mist. Dat creatieve element vond ik ook zo leuk bij het cursusgeven. En die brillenwinkel. Tuinier mag geen suiker meer, daarom kijkt hiij zo zuinig naar de suiker in het schap van de supermarkt. Omaatjes moeder had ook suiktrziekte (in Zaans: se heb seuker). Daar hield ze kennelijk slechte ogen aan over. Tuinier hoort dat verhaal en denkt: hoe zou het met mijn ogen gaan? Toch maar eens laten controleren.

  32. Marika zegt:

    “Haar mond had het ingebouwde glimlachje van mensen die toenemend afhankelijk zijn.” Dit vond ik zo mooi beschreven. Maar de rest natuurlijk ook! Ik zag het helemaal voor me.🙂

  33. ellyvandoorn zegt:

    Hoe je, ook als je oud bent nog iets voor een ander kunt betekenen. Mooi Plato.

  34. Truus zegt:

    Ik lees dat het fictie is maar je hebt het weer zeer beeldend geschreven. En het zou allemaal echt kunnen zijn. De humor ligt niet alleen op straat maar hangt ook bij de koffieautomaat.🙂

  35. Alie zegt:

    Meneer Plato,
    Ben je bij de opticien blijven hangen? Ik hoop dat alles goed gaat!!!
    Liefs,
    Alie

  36. Dit soort ontmoetingen zijn de leukste en dan nog wel in de supermarkt!
    Ik heb laatst ook zo gelachen in de supermarkt en dan lachen mensen mee hè, heerlijk!
    Omaatje wordt 100 als ze zo doorgaat!😉

  37. ellyvandoorn zegt:

    Waar zit je Plato. Hopelijk alles goed!

  38. Anja zegt:

    Hey Plato, waar ben je? Begin ongerust te worden over je, hoop van harte dat alles goed met je gaat!

  39. Mrs. T. zegt:

    Joehoe, wat is het hier stil. Jammer de bammer. Hopelijk vooral leuke dingen die je het bloggen beletten?

  40. Min zegt:

    Dikke knuf voor Plato…

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s