Moe

De huisschilder zag er moe en verregend uit, vond de oude vrouw.
Ze tikte tegen het raam en mimede: k.o.f.f.i.e?
De man knikte.
Ze liet hem binnen. ‘Wacht maar tot de regen over is.  Zo kun je niet werken.’
Hij zette zich in een leunstoel.
Zij schonk koffie voor hem in.
De klok tikte.
De kat in de vensterbank likte zijn vacht.
Even leek de tijd stil te staan.

‘’t Is me het weertje wel,’ zei de man.
‘Nou,’ zei de oude vrouw, ‘OF het snel gaat. Ik ben al 89.’
Doof, dacht de man en articuleerde: ‘daar ziet u niet naar uit!’
‘Tja,’ peinsde ze. ‘Ze kunnen veel, maar het weer hebben ze niet in de hand.’
Hij haalde diep adem en riep: ‘lekkere koffie!’
Ze lachte. ‘Ja, maar zeg eens, is de koffie goed?’
Weer knikte hij. ‘Ouderwets lekker.’
De kat sprong van de vensterbank, besnuffelde zijn broekspijpen en gaf twee goedkeurende kopjes.
De klok sloeg galmend elf.
‘Niet iedereen hier schenkt koffie,’ probeerde hij extra hard.
Ze schudde het hoofd.
Begrijpt ze het nou? aarzelde hij en vervolgde: ‘bij bepaalde mensen drink ik geen koffie. Die zijn zo vuil, daar kun je de smeer zo van het aanrecht schrapen.’
Ze lachte. ‘Nog een bakje?
Hij stond op. ‘Nee, ik moet door. Anders raak ik achter.’

Terwijl ze deur voor hem open hield zei ze:
‘Fijn dat je hier schildert. Maar ach, het zal mijn laatste jaar wel zijn. Suikerziekte hè. En nou heb ik de laatste tijd overal wonden.’ Ze stroopte haar mouw op. ‘Kijk, allemaal grote zweren met pus er in. Raar hè?’
Hij verbleekte, mompelde iets onduidelijks, graaide naar zijn pot verf en verdiepte zich in de vensterbank.

De oude vrouw zette zich weer in haar leunstoel.
De kat sprong op haar schoot.
De klok tikte.
‘Niet eens tijd voor een tweede bakje,’ mompelde ze. ‘Mensen hebben nergens meer tijd voor. ‘Vind jij het gek dat ze allemaal zo moe zijn?’
Afwezig aaide ze de kat.
De kat gaapte.
Hij vond het niet gek.

Dit bericht werd geplaatst in verhalen fictie. Bookmark de permalink .

42 reacties op Moe

  1. ria zegt:

    Hahahaha Die schilder durft vast nergens meer koffie te drinken.
    Een pracht verhaal. Hoe krijg je het verzonnen😀
    Groetjes, Ria

  2. Appelvrouw zegt:

    Wat n mooi slot. Al lezend heb je geen idwe waar het heengaat.

    • Plato zegt:

      De man en de vrouw kunnen elkaar niet bereiken. Daardoor ontstaat een situatie waarin ze volkomen afhankelijk zijn van hun eigen gedachten. En dan opeens komt er een raakvlak. Hij schrikt en zei begrijpt dat niet. Het eind van het liedje is dat zij weer met haar gedachten alleen is en van daaruit de wereld niet begrijpt.
      De kat vind het allemaal best. Die heeft nog maar drie doelen: vreten, slapen en geaaid worden.

  3. “Of je worst lust “.. Hahaha geweldig hoe mensen zo langs elkaar heen communiceer door dat eentje doof is .Die schilder zal het beeld vd pus niet zo gauw weg krijgen bij zijn volgende bakje koffie 😂

  4. Marja zegt:

    O jakkes. Een Babylonische spraakverwarring en etterende zweren. Wat een narigheid. Was ik die kat maar …

  5. Melody zegt:

    weer een heerlijk dubbelzinnig verhaal….. !

  6. Kakel zegt:

    Ik dacht: er moet iets bijzonders gebeuren. Het bijzondere in jouw verhalen zijn meestal kleine dingen en die weet je groots te beschrijven. De klok, de poes in de vensterbank en uiteindelijk de zweren. Het is me weer een verhaal geworden! Ik lees je zó graag.

  7. Ach de schilder red het wel. Maar de kat! Dat is de vraag😬.

  8. Mrs. T. zegt:

    Ach gossie, die man schrok zich wezenloos. Mooie cadans in het verhaal met een onverwachte twist aan het einde.

  9. gewoonanneke zegt:

    k zat helemaal te zwijmelen in het verhaal en dacht, ja wie geeft een werkman nog een bak koffie..tot je er toch wel een andere draai aan gaf waardoor ik dacht getver…..Mooi verhaal.

  10. Het is een plezier om hier te lezen. Prachtig verhaal met een onverwacht einde. Je moet er maar opkomen. Al is het wel waar wat die schilder zegt.
    Tijdens onze verbouwing liepen de bouwlui hier in en uit. Ze mochten geen koffie drinken, opdracht van de baas. Maar eentje lapte dat aan zijn laars. “De man van het putje” noemde ik hem. Hij heft onze badkamer verbouwd. De verhalen die hij vertelde…..
    Er waren volgens hem mensen bij die van alles op de muren smeerden, totaal vervuild. Vul zelf maar in. Vooral na een toiletbezoek, brrrrrrr…….

    Liefs Frederique

  11. Willie zegt:

    Een verhaaltje uit het dagelijks leven, het zou zomaar zo gebeurd kunnen zijn.
    Mooi voorbeeld van hoe doven kunnen reageren, ze denken te weten wat de ander gezegd heeft, maar slaan de plank helemaal mis.

    Jakkes, hij wordt nog net niet misselijk van de koffie.🙂
    Leuk, die kat in het verhaal, dat lees ik altijd graag.
    Katten hoeven niets, ze hebben overal de tijd voor.🙂

    Mooi verhaaltje Plato, alleen, verven huisschilders bij regen ?
    Die vensterbank was nat van de regen.

  12. Barbara zegt:

    Zo zie maar hoe twee mensen samen zijn en toch elkaar niet bereiken! Mooi geschreven Plato!

  13. Morgaine zegt:

    En wie weet waarom die koffie zo lekker was, hahahaha

    hier durven ze gelukkig nog allemaal koffie te drinken en krijg ik altijd complimenten, de vaste bouwers en schilders zeggen dan ook nog altijd JA, als ze mij zien en horen vragen wil je? 😉

    Heel mooi vertelt weer Plato!
    X

  14. Rianne zegt:

    Ik dacht even dat je de aanzet tot een thriller had geschreven… Maar het beschreef het dagelijks leven van zo velen…

  15. Menck zegt:

    Erg knap verwoord. Mooi blog hebt u. I’ll be back.😉

  16. Corja zegt:

    O, bah! Zelfs als mensen niet doof zijn lopen de gesprekken soms zo. De grote makke van deze tijd: iedereen is zo met zichzelf bezig dat het bijster moeilijk wordt elkaar te bereiken. Goed verwoord, Plato. Je schilderde met woorden.🙂

  17. grunningswichtje zegt:

    Ik zou heel graag in de huid van die kat willen kruipen!🙂

  18. Alie zegt:

    Meneer Plato, ik denk dat de koffie achteraf toch niet zo lekker was. Maar arm mensie. Doof en onder de zweren. Heb wel een beetje medelijden met haar.
    Pakkerd van Alie!

  19. Hartelijke Hot Hulk zegt:

    Tja, de kat!
    Die vergelijk ik maar wat in een dik boek is opgeschreven.
    “Kijk naar de vogels in de lucht”.
    “Ze zaaien niet, ze maaien niet”.
    “Toch hebben ze te eten”.
    En wij mensen…………..pffffff?

    Heerlijk verhaal, Plaat
    Als ik weer eens op mijn plekkie zit ga ik ook weer ‘schrijven’.

  20. Christiene. zegt:

    Een schoon verhaal Plato,
    en zo als zij zijn er meer,die blij zijn met een praatje
    ook al weten ze niet meer waar het over gaat.

  21. klasa49 zegt:

    Over moeheid gesproken, wie schreef dit ook al weer?

    Ik zou wel eens willen weten, waarom zijn de mensen zo moe
    Misschien door hun jachten en jagen
    Of misschien door hun tienduizend vragen
    En ze zijn al zo lang onderweg naar de vrede toe
    Daarom zijn de mensen zo moe…

  22. Lenjef zegt:

    Novum hominem

    het begint er steeds meer op te lijken
    dat velen worden geboren
    zonder oren
    door elkaar heen kijken
    en anderen kunnen noch willen bereiken

    tenzij, al is het bij blinden
    ze er zelf baat bij vinden

    Fictie is niet altijd fictie, Plato.🙂
    Knap schrijfsel!
    Lenjef

  23. jeetjemina zegt:

    Wat een prachtig stilleven heb je hier geschiderd!! Ik zie het helemaal voor me.
    Doet mij denken aan de huisbezoeken bij de thuiszorg!!
    Gr eva

  24. jeer zegt:

    Plato,

    Ik vind dat de schilder heus wel zijn best heeft gedaan om tot een gesprek te komen, maar helaas was het vrouwtje door haar handicap niet bereikbaar, wat natuurlijk wel triest is.
    Het slot bracht wel een onsmakelijke wending, maar de opening met “zij mimede koffie” vond ik fraai taalgebruik.

    Groetjes,
    jeer

  25. minoesjka2 zegt:

    Mooi beschreven : twee mensen ontmoeten elkaar, maar eigenlijk ook weer niet …….. zo gaat het hier in ons landje ook te vaak, zo jammer!!

  26. Villasappho zegt:

    Mooi Plato, langs elkaar heen en toch bij elkaar. En dan dat slot jeetje wat is ze er nuchter onder.

  27. Rob Alberts zegt:

    Zonder koffie kom ik niet vooruit.

    Of ik de leeftijd heb om ook zo doof te zijn?
    Dat laat ik anderen over.

    Vakantiegroet,

  28. smijling zegt:

    gek lees het nu weer tja wat moet je zeggen als ze doof is ik zweig maar

  29. tagrijn zegt:

    Het huidige wereldbeeld laat dit ook wat al te vaak zien: Met elkaar maar langs elkaar praten.

  30. Truus zegt:

    Ziehier een echt Plato-verhaal: een beetje echt, een beschouwing, een flinke scheut fictie en een onverwachte twist.🙂

  31. Och gut… Zo zal het in het echt vast en zeker ook vaak genoeg gaan. Beeldend beschreven Plato.

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s