Gastblog Dick Bär: WE-300 Afdingen

Zoals vele zulke gebeurtenissen, geschiedde deze  op een hoek. Met gierende remmen en wanhopig slippend,  smakte een groot voertuig het veel  kleinere personenautootje met een geweldige klap het trottoir over, tegen een gevel aan. Eén van de mederijders bleef ongedeerd  en Helen, de bestuurster, en haar vriend  braken een arm , respectievelijk een been. Kleinigheden vergeleken bij de hersenschudding van de vierde inzittende, Helen’s elfjarige dochtertje.

Buspassagiers vertelden aan de politie dat de chauffeur eerdere verzoeken  om langzamer te rijden had genegeerd, en een wandelaar had de bus zien  passeren  zonder lichten.  Het was al donker, dus  het verwonderde niemand dat Helen de bus niet had zien aankomen. Iedereen kende haar als een voorzichtige weggebruikster;  de schuld lag kennelijk  geheel bij de busbestuurder.

De verzekeringspolis bleek te zijn verlopen, als gevolg van een vervelend misverstand. Maar ter compensatie bood de verzekeraar Helen de kosteloze diensten van zijn advocaat aan, hetgeen dus een deskundige schatting garandeerde. Al snel deed zich het alternatief  voor om, in plaats van  een schadeloossteling te verwachten  over onafzienbare tijd, de helft ervan meteen te ontvangen. Helen nam het voorstel aan en zette zich aan de verkoop van de treurige resten van haar autootje.

Nog diezelfde avond reageerde een schroothandelaar op de  advertentie. Hij vond de vraagprijs te hoog; een andere gegadigde dacht er ook zo over, maar deed een  tegenbod en zij werden het eens. De volgende ochtend deed de eerste opnieuw een poging, en toen hij hoorde dat hij te laat was, riep hij spijtig: “Wat jammer! Had het me nou gezegd, dan had ik je toch meer kunnen bieden?!”

Geamuseerd vertelde Helen  aan iedereen dat ze een maand lang tevergeefs had geprobeerd, de uitstekend functionerende auto te verkopen, en dat ze daarentegen het wrak  in  een paar uren tijd succesvol van de hand had gedaan!

Dick Bär

 

Dit bericht werd geplaatst in Gastblog. Bookmark de permalink .

26 reacties op Gastblog Dick Bär: WE-300 Afdingen

  1. Plato zegt:

    Prima WE, Dick. Knap dat Helen nog geamuseerd kan zijn na zo’n ongeluk en ook nog een verlopen verzekeringspolis. Je zou voor minder in de kreukels gaan liggen. Grappige afsluiter. De andere kosten zullen wel door de busmaatschappij worden betaald. Getuigen genoeg zo te lezen.
    Bedankt voor deze bijdrage🙂

  2. jokezelf zegt:

    Leuke (nou ja leuke) WE. En wat een ontzettend coulante verzekeringsmaatschappij. Die kom je niet zo vaak meer tegen. Graag gelezen.

  3. Goed beschreven….. al heb ik toch sterk het gevoel dat het niet helemaal was zoals het is beschreven….
    Hoop trouwens wel dat het met het dochtertje goed is gekomen.

  4. Harrij Smit zegt:

    Leuke invulling van het WE -thema. Maar de eerste verzekering die zo coulant is om na het afkopen kosteloos een advocaat te bieden moet ik nog tegenkomen. Meestal kan er nog geen fles advocaat van af.

  5. ria zegt:

    Wat is geld hier toch, niet te geloven, belangrijk. Hoe gaat het met het dochtertje?

    Groetjes, Ria

  6. Myriam zegt:

    Zo uit het leven gegrepen.. Best om zo ver mogelijk van alle mogelijke verzekeringsmaatschappijen en schroothandelaars verwijderd te blijven, maar ja, soms kan je niet anders natuurlijk..

  7. Meer dan mamma zegt:

    Het roept bij mij ook iets akeligs op. Alsof het een beetje was gepland… Mazzel dat de verzekering haar wel heeft geholpen.. of het nou terecht was of niet.

  8. ferraravictoriene zegt:

    Het zal aan mij liggen, maar ik vind het een verwarrende WE. Mooi dat Heleen op deze manier geld maakt voor haar schroot, maar zou de busmaatschappij niet voor alle schade moeten opdraaien? Te serieus gedacht waarschijnlijk.

  9. Mrs. T. zegt:

    Wat raar zeg: een goede auto die niemand wil en een barrel dat snel verkocht is. Maar misschien ook wel logisch.

  10. Die verzekeringsmaatschappij wil ik ook wel, hoe is het mogelijk.
    Goed verhaal, ik vind het een heel aparte WE300!

  11. Willie zegt:

    Haha, de schroothandelaren ‘vochten’ om het wrak.
    Eerst afdingen, en dan tegen elkaar op (willen) bieden.🙂

    Het ongeluk is minder leuk natuurlijk, maar het had nog veel slechter af kunnen lopen.
    Zo’n schikking is eigenlijk ook een soort afdingen.
    Mooie, goed geschreven WE, Dick.

  12. Rianne zegt:

    Dit leest bijna als fantasy… Zeer boeiend maar met zoveel ongeloofwaardige elementen…😉

  13. kakel zegt:

    Een originele invulling van het thema met een bijzonder vorm van afdingen. Daar is lang en goed over nagedacht!

  14. reismeermin zegt:

    Er zitten veel dingen en kanten aan dit verhaal die me raken. De schuldvraag, de gewonden, maar toch ook gelachen om de auto die ineens van de hand gedaan kon worden als wrak..

  15. koppieop zegt:

    Een weekje buitenshuis zonder internet bij de hand maakt dat ik niet elke dag de ether inga.
    Wat geniet ik van jullie reacties, vooral die welke om een wederwoord vragen! Eerst aan degenen die dit relaas verwarrend en ongeloofwaardig vinden: ik heb er geen woord van verzonnen. Weer zo’n geval van werkelijkheid die fantasie overtreft.
    De ogenschijnlijke tegenspraak van de wat moeizame verkoop van de functionerende auto met de vlotte plaatsing van het wrak, verklaar ik uit de verschillende “soorten” markten. Zolang mijn advertentie niet werd gelezen door gegadigden voor juist dat merk en/of het bouwjaar, bleven telefoontjes uit. De schroothandelaren daaarentegen taxeerden snel de waarde van het metaal, de wielen/banden en nog wat eventueel bruikbaar materiaal, en konden vermoedelijk diezelfde week nog hun winst uittellen!
    Bij de, inderdaad weinig waarschijnlijke, coulante houding van de verzekeraar licht ik toe dat het misverstand van mijn verlopen polis grotendeels, zo niet helemaal, een nalatigheid was geweest van hun agent. En ik ben er zeker van dat zij hun advocaatskosten hebben verhaald op de busmaatschappij, die immers de volledige schuld van de botsing droeg.
    Graag ga ik nog in op de vraag van Ria naar “het” dochtertje (mijn jongste dochter dus), want deze geschiedenis heeft een emotioneel vervolg.
    [Met mijn weinige ervaring op blog-gebied hoop ik dat deze inzending niet te lang wordt. Maar goed, lezen is een vrije bezigheid, dus degene die dit te lang vindt worden, zal er uit zichzelf wel een einde aan maken.]
    Mijn oudste twee kinderen zijn geboren in Nederland, waar ik beide bevallingen had meegemaakt. Wij verhuisden naar Argentinië, en de gynaecoloog die hielp om Paula ter wereld te brengen,deelde mij mede dat hij die gewoonte natuurlijk wel kende, maar dat in de kraamkamers hier flauwvallende vaders (nog) een hindernis waren (1963). Soit.
    De in elkaar geklapte deuren en de verder verwrongen carrosserie ziende, was het niet te geloven hoe Paula daar uit is gehaald, dank zij brandweerlieden en hun spreekwoordelijke deskundigheid. Zij hield er “slechts” een zware hersenschudding aan over; pas vijf dagen later klom ze, heel langzaam maar zeker, uit de coma. Het opmerkelijkste van deze belevenis was dat ik op die momenten naast haar bed zat. Ik zag haar als het ware opnieuw geboren worden, en beschouw dat als een geweldige compensatie voor het beletsel tijdens haar eerste geboorte.-

  16. Mijn reactie staat bij 1 van de antwoorden🙂

  17. gewoonanneke zegt:

    Een aparte invulling van het thema. Ja dat ze toch nog een goede prijs kreeg voor haar kapotte auto. En die verzekeraars die schikken mag ze ook blij mee zijn.

  18. tagrijn zegt:

    Ofschoon geld niet alles vergoedt in dit geval, is het natuurlijk wel amusant als je op die manier je schroothoopje kwijtraakt.

  19. al bijna 3 weken totale stilte vanaf jouw kant….. is alles goed PLaatje?

  20. Hé Plato, hoe is het met je? Zie dat er hierboven ook al ongerust gereageerd wordt.
    Ben ook ongerust… Ik dacht, ik doe eens een reactie…

  21. Oef, het is een waargebeurd verhaal… Dan ben ik reuze blij dat alles toch nog goed afgelopen is. Even een kleine opmerking: de tweede regel, het veel kleineRE autootje.🙂

    • koppieop zegt:

      Dank voor de correctie, Truus! Ik vind mijzelf een oplettende schrijver/lezer maar. – constateer ik opnieuw – gelukkig ben ik niet perfect…..

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s