One o One: dementerig

Mevrouw Jansen werd wat dementerig en ontwikkelde van daaruit een onverwoestbare neiging anderen te corrigeren.
Ergerniswekkend, omdat ze daarbij van alles door elkaar haalde.
Zelf vond ze dat erg meevallen.
Henk, door haar al zesenvijftig huwelijksjaren kort gehouden, sprak van tijd tot tijd een zorgvuldig verborgen whiskyfles aan.
Maar ze kwam er achter. Altijd. Want haar neus was nog goed.
Ook deze keer.
“Dat moet je niet doen, Adolf. Petroleum is slecht voor je rrrrikketik, dat weet je,” riep ze onderwijzerig terwijl ze onder haar navel wees.
Henk wreef zuchtend over zijn donkere snorretje.
Hij hield nog steeds zo van haar!

Dit bericht werd geplaatst in 101. Bookmark de permalink .

28 reacties op One o One: dementerig

  1. Marja zegt:

    Haha, dat is ware liefde!

  2. Ria zegt:

    Hahaha ik herkenbaar met het verschil dat demente de jeneverfles verstopte en de partner hoorde zag en zweeg.
    Liefdevol
    groetjes, Ria

  3. staartje zegt:

    Prachtig, liefdevol en herkenbaar geschreven

  4. Corja zegt:

    Leuk! Het schijnt dat je wodka niet ruikt….😉

  5. Petr@ zegt:

    Hoi Plaat
    Voor mij een toepasselijk blog. Vandaag wordt mijn dementerige buurvrouw 80 en is er vanmiddag een klein feestje. Sneu om te zien dat ze soms glashelder is en soms heel erg in de war en onzeker, en dan weer (stront)eigenwijs.
    (Ik heb mijn oude blog aan de kant gegooid en ben opnieuw begonnen, om diverse redenen waar ik je niet mee zal vermoeien)

    Fijn weekend en geniet van het mooie weer!

  6. baasbraal zegt:

    Een juweeltje van een stukje Plaat!

  7. Wat mooi Plato, en herkenbaar ook (niet in mijn eigen huis hoor, ter jouwer geruststelling)

  8. Mrs. T. zegt:

    Goh, ze gaat wel erg ver terug in de tijd.

  9. kakel zegt:

    Haar neus was nog goed, haha. Dat is dan ook het enige! Heerlijke humor🙂

  10. gewoonanneke zegt:

    Toen ik nog werkte in het verzorgingstehuis bij de receptie werden mensen natuurlijk ook dement en wat een verschil zag je daarbij. Sommige werden agressief, boos en andere zo ontzettend lief.
    Mooi om te lezen. Mijn moeder ging iedere dag naar mijn demente vader met de bus naar Gouda en als we haar een “vrije” dag wilden geven wilde ze dat niet. Dat heb ik altijd zo bewonderd. Ook die echte liefde van twee mensen ondanks alles.

  11. jeer zegt:

    Plato,

    Hoewel het onderwerp op zich niet vrolijk is, vind ik het toch een vermakelijk stukje.
    Interessant is ook dat geuren/reukvermogen een belangrijke rol spelen bij dementie.

    Groetjes,

    jeer

  12. Willie zegt:

    Haar intenties zijn goed, hij begrijpt haar nog, nog wel……..
    ‘Ze’ is er nu nog, zo triest dat ‘ze’ straks verdwenen is.

    Een donker snorretje en Adolf, haha.

  13. Marika zegt:

    Adolf… hahaha die arme man, misschien moet hij dat snorretje dan maar afscheren kan ze zich daar niet meer in vergissen.😉

  14. Ferrara zegt:

    Ach ja, dementie. Het is een vreselijke aandoening, maar met dit soort belevenissen kun je toch ook de humor blijven zien. Zoals Jeer zegt, vermakelijk stukje.

  15. klaproos zegt:

    whahaha ik denk plaat dat dit wel liefde moet zijn, want anders blijf je niet voor alle onhebbelijkheden:-)
    mooi beschreven op z’n plaats zeg maar:-)

    xxx

  16. hanscke zegt:

    Humor kan de pijn van dementie behoorlijk verzachten. Want ook al houdt men nog zo veel van elkaar, dementie kan ook behoorlijk irritant zijn en dan kan een humoristische kijk zeer welkom zijn.

  17. Lenjef zegt:

    In goede en kwade dagen…

    verouderen
    hoort
    bij het korte leven

    er is geen stilstand
    voor het lichaam en ‘t verstand

    velen denken daar niet aan
    wanneer
    ze elkaar het ja-woord geven

    Pijnlijk mooi geschreven, Plato.
    Lenjef

  18. Rebelse Huisvrouw zegt:

    Ach gut… Wel een beetje triest voor beiden maar er is zo te lezen nog volop liefde. Dat maakt veel goed!

  19. Ik hoop het niet te worden of in mijn omgeving mee te maken. Het lijkt me voor beide en omstanders confronterend en vermoeiend .

    Jij hebt het liefdevol ingekleed Plato🙂

  20. Min zegt:

    Dementie is net als een rij boeken in een boekenkast, er vallen vooral boeken om die je net gelezen hebt weg uit je geheugen. En je omgeving heeft geen idee welke boeken nu wel en niet omgevallen zijn. Helaas in mijn (werk)omgeving treft dit ook soms de wat jongere oudere

  21. Jokezelf zegt:

    Het is een vreselijke ziekte en de omgeving kan er knettergek van worden als ze ervan uitgaan dat hun echtgenoot, moeder, tante, noem maar op, nog dezelfde persoon is. Maar met een beetje humor los je heel veel op. Mooi stukje Plato.

  22. Riet Kool zegt:

    hallo Plato Het kan nog erger hoor1

  23. Meerdanmamma zegt:

    Uiteindelijk zal ze vergeten dat hij drinkt. Lief verhaal.

  24. Dwarsbongel zegt:

    Dus ze zat nog niet in de zorginstelling die gisteren zo treurig door mevrouw Dupuis werd verdedigd…?

    • Plato zegt:

      Zoals de Volkskrant terecht schreef: mevrouw Dupuis heeft haar critici door haar houding de gelegenheid gegeven om haar tot de enkels toe af te branden. Een typisch geval van niet willen zien, totaal gefocust zijn op de financiële aspecten. Ik heb lang genoeg in verpleegtehuizen rondgelopen om te weten dat het er mensonterend toegaat. Dat ligt vaak niet aan het personeel maar aan de totale constructie… die is niet goed.
      Enfin, wat er tegenwoordig voor in de plaats komt is zeker ook voor verbetering vatbaar en daarbij zeg ik niets over de kwaliteiten van veel zorgverleners maar wel over de organisatorische structuur.

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s