WE_300: verwaarlozen

De zon scheen meedogenloos op de schamele hutten van bamboe en palmbladeren. Iedereen sliep.
De jongen lag met gesloten ogen in een donkere hoek en probeerde zich te concentreren op de droom van vannacht opdat deze in zijn geest zou terugkeren. Vanmorgen, toen hij pas half wakker was, stond deze hem nog helder voor de geest, maar allengs vervaagden de zo belangrijk lijkende details tot er uiteindelijk slechts vage beelden overbleven van een donker vooronder van een boot waarin hij, met een diepe angst voor ontdekking, verstopt zat onder een lading bananen. Wat was er daarna gebeurd? Was hij in een haven aangekomen, overboord gegooid of zwierf er een deel van hem nu eeuwig over zee omdat hij zijn droom niet had kunnen afmaken?
Dit laatste vond hij zo’n rare, beklemmende gedachte dat hij abrupt opstond en het stof van zijn magere, twaalfjarige lijf schudde.
Buiten pakte hij de waterkruik en liep het lange, nauwelijks zichtbare, zandpad naar de waterput. Eigenlijk was het nog te heet maar als hij zou wachten tot de heftigste zonnewarmte was verdwenen, zou het te druk zijn om snel zijn kruik te kunnen vullen.
Toen hij de waterplaats in de verte kon zien, werd hij plotseling opgeschrikt door zware schoten die van overal leken te weerklinken. Even later dreef er rook in zijn neusgaten. Hij draaide zich om. Brand… zijn dorp… een bende. Intuïtief klemde hij de kruik tegen zich aan en verstopte zich in de bosjes langs de wegkant. Angstig sloot hij de ogen. Als hij ontdekt werd was zijn kans op overleving te veronachtzamen.
Toen was daar de klik. Hij opende zijn ogen en staarde ontzet in de loop van een geweer. Achter de kolf verborg zich het angstige gezicht van een kind.

Boven zijn hoofd vloog een jumbojet reizigers naar hun vakantiebestemming.

verhaal: ©platoonline 2014 
Dit bericht werd geplaatst in WE-300. Bookmark de permalink .

31 reacties op WE_300: verwaarlozen

  1. Melody zegt:

    Jeetje wat een afschuwelijk verhaal, hoe indringend ook beschreven, en ja ook hoe realistisch voor heel veel mensen op onze planeet. Dit is 1 van de dingen waarvan ik zeg, dit zou niet moeten bestaan en dus niemand moeten kennen!

  2. ria zegt:

    Leven met bruut geweld
    om macht en geld
    onschuldige kinderen
    op het slagveld

    groetjes, Ria

  3. Marja zegt:

    Beklemmend. Het zou niet waar moeten zijn, maar helaas weten we wel beter.

  4. Petr@ zegt:

    Wat is het toch oneerlijk verdeeld in de wereld!
    Het is een heel schrijnend probleem, ik vrees dat zulke toestanden zullen blijven bestaan.
    Wat mooi geschreven.

  5. minoesjka2 zegt:

    En weer weet je me te raken met je verhaal ………. misschien beter dat dit kind door het andere kind word doodgeschoten, spaart deze 12 jarige knaap heel veel pijn en verdriet ……. maar, waarom hé !!! Waarom moeten mensen op die manier met elkaar leven…………….

  6. klaproos zegt:

    hemetje plaat,
    je heb me gevangen van a tot z met dit verhaal,
    wat een verschil is er toch hé….

    het zou niet moeten mogen

    xxx

  7. Vooral het eind – ‘vloog een jumbojet reizigers naar hun vakantiebestemming’ – is zo confronterend. Zo is het inderdaad. Soms vlieg je boven landen en als je erbij stilstaat wat zich beneden afspeelt bid je dat je niet neerstort. Nu bid je daar altijd om natuurlijk, maar soms net even wat harder.
    Al die kinderen die de dupe zijn van wat volwassenen doen – het is TE gruwelijk. Het is onvoorstelbaar, niet te bevatten en de keiharde werkelijkheid. Je hebt in een paar woorden de rauwe, indringende werkelijkheid van veel mensen opgeschreven.

  8. ferraravictoriene zegt:

    Wat mij vooral raakt in je verhaal, dat twee kinderen op zo’n afschuwelijke manier tegenover elkaar komen te staan. Volwassenen zijn daar verantwoordelijk voor. Het lijkt wel weer toe te nemen.

  9. Mrs. T. zegt:

    Ach, wat een akelige WE. Akelig omdat het zo waar is. In alle facetten.

  10. Aaaah..

    Hoe krijg je het toch steeds voor elkaar.
    Schrijf jij ook wel eens langere stukken? Je blogjes zijn zo boeiend geschreven dat ik het jammer vind als ik aan het einde ben gekomen!!

  11. De moed zakt je in de schoenen bij de wetenschap dat al deze ellende niet te voorkomen blijkt.
    Wij wonen op een vredig eilandje in een wereld vol geweld,

  12. beauninoblog zegt:

    ‘Als ik niet kijk, heb ik het niet gezien’.
    Ken je dat liedje nog?
    Wat een WE weer Plato.

  13. Trees zegt:

    Verschrikkelijk toch dat dit in deze tijd echt bestaat. Die kinderen, als ze het al overleven, houden er een levenslang trauma aan over. Mooe WE Plato!

  14. Willie zegt:

    De jongens zouden gewoon met elkaar moeten spelen, maar helaas is dit de realiteit.
    Het is niet te beseffen dat dit gebeurt.

    Ik denk dat de jongen een voorspellende droom had, het geweer weigerde en hij vluchtte.
    Maar dat vluchten is ook niet zonder gevaar.
    Kinderen soldaat laten zijn in zo’n vuile oorlog, is ook een vorm van verwaarlozing.

    Mooi geschreven, indringende WE, Plato.
    Het is zo ongelijk verdeeld in de wereld.

  15. gewoonanneke zegt:

    Het is oneerlijk verdeeld in de wereld. Zulke grote verschillen op een planeet aarde. En ben bang dat het ook nooit veranderen zal. Je hebt er een indrukwekkend verhaal van gemaakt.

  16. corryjohan zegt:

    Ik zou met liefde beide kinderen willen opvangen en hen laten zien dat het op de wereld ook anders kan zijn, dan wat zij meemaken. Ach als dat eens zou kunnen. Blijft over doneren aan warchild en hopen dat dat helpt.

  17. Na het lezen van dit verhaal zitten wij ons een beetje te schamen. Dit is verwaarlozen met de hoofdletter V.
    Slik.
    Het leven is niet eerlijk. Die jongens zouden met ons moeten spelen, met ons moeten knuffelen. Deze jongens zouden niet verantwoordelijk moeten zijn voor de watervoorziening, voor leven en dood.
    Slik.

  18. hanscke zegt:

    Overlevingskans nihiel. Misschien was een volwassenen nog gezwicht voor die angstige kinderlijke aanblik, maar dat heeft dat andere kind (nog) niet geleerd. Ik blijf hoop houden, ondanks alles.

  19. Nathalie zegt:

    Ik kon bijna als eerste reageren, maar tijdens het lezen waren een paar hier in het huis aan het ruziën over speelgoed. Ik dacht heel even… jullie hebben totaal geen besef hoe goed jullie het hebben… maar even later… dat besef hoeven jullie niet te hebben. Jullie horen kind te zijn, een warm thuis te hebben, veiligheid… en jullie mogen ruzie maken over speelgoed.
    Ik hoop dat ze ooit wel het besef krijgen dat ze het nu goed hebben.. dat ze nooit, maar dan nooit “een geweer” in de handen moeten nemen …. dat ze nooit hoeven te schuilen en te hopen.

  20. Corline zegt:

    O, wat een verhaal weer, Plato. Je schrijft zo beeldend, ik zat er helemaal in. Het was ineens afgelopen (tja 300 woorden, wat wil je…), maar wat zou het fijn zijn als er een vervolg kwam, waarin het toch nog goed afliep. Helaas is het niet anders in de brute mensenwereld, waar kinderen worden afgericht om andere kinderen te doden. Waar moet het heen? Ken je het boek: De Gebroeders Leeuwenhart (Astrid Lindgren)? Daarin zegt iemand over Jonathan, die alleen maar vredelievend is, dat als iedereen zo was als hij, dat er dan nooit een eind kwam aan de oorlog. Zijn broertje Karel antwoordt: “Als iedereen was zoals hij, dan was er geen oorlog.” Zo is het, natuurlijk. Prachtig (kinder)boek overigens.

  21. Ja schadalig. We vewaarlozen wat af en denken dat we ons best doen. Het is weer een confronterend verhaal. Knap geschreven.

  22. Hartelijke Hot Hulk zegt:

    Ik zat nog even te denken aan een boze droom.
    Maar het werd realiteit!

  23. tagrijn zegt:

    Je staat er niet bij stil, maar zulke dingen gebeuren inderdaad. Op vrijwel de zelfde plek gebeuren zowel verschrikkelijke als leuke dingen. Wat hangt je leven toch af van de plek waar je geboren bent.

  24. Dwarsbongel zegt:

    Reality, helaas. Sterk geschreven – het contrast is weer heel scherp, wrang…

  25. De inzet van Kinderen men weet het en ze doen er niks aan. Ze zijn beide slachtoffer en als ze overleven dragen ze beide een trauma mee.
    Beide contrasten heb je in 300 woorden heel goed weergegeven !

  26. jeetjemina zegt:

    De ene helft van de wereld is de dupe van de hebzucht van de andere helft.
    Of het ooit verandert? Ik heb er steeds meer mijn bedenkingen bij. Het lijkt eerder erger dan beter te worden.
    gr eva

  27. Truus zegt:

    Brrrrr Plato, wat heb je dit gruwelijk realistisch geschreven.
    Mijn hart huilt om alle oorlog, geweld en gruweldaden op deze wereld.😦

  28. Beangstigend hoeveel tragiek jij in een handvol woorden kan leggen, Plato.

  29. Jackles zegt:

    Schrijnend. Goed geschreven Plato. Ik was er even stil van.

  30. jokezelf zegt:

    Wat een gruwelijk echt verhaal Plato. Je bent echt in de geest van dat jongetje gekropen.

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s