Waarheid

Met een vuile arm veegde de jongen het zweet van zijn voorhoofd. Alle spieren van zijn dunne, blote benen, die onder zijn korte broek uitstaken, stonden gespannen.
De kleine schoudertas bungelde als een dood dier langs zijn lijf. Hij was moe, had nog maar nauwelijks besef van tijd.
Eindelijk was daar de rivier. Nu zou hij een doorwaadbare plaats moeten vinden. Even zochten zijn ogen de overzijde af.  Daarna sloeg hij, linksaf, het smalle pad langs het water in.

Tegen het einde van de avond zat hij aan de oever en keek met half toegeknepen ogen naar de lucht die allengs roze was gekleurd en zich spiegelde in het warrelende water. Bomen en struiken werden tot silhouetten.
Weer tuurde hij naar de overzijde. Was daar een vuur? Was dit zijn bestemming? Wel, in elk geval was het een slaapplaats. De oversteek kon hij hier wel wagen. De stroom was kalm en er waren voldoende rotsen. Voorzichtig ging hij het water in.
Aan de andere oever stond een kleine, uit takken opgetrokken, hut. Ervoor stond een magere man met een lange grijze baard en slechts gekleed in een lendendoek. ‘Welkom,’ zei hij met krakende stem en wees hem een plaats aan het vuur.

Om hen heen heerste duisternis. De jongen luisterde naar de bekende, altijd fascinerende oerwoudgeluiden. De grijsaard had zijn karig maal met hem gedeeld. Tijdens het eten had hij de jongen gevraagd naar zijn bestemming. ‘Ik ben op zoek naar de waarheid,’ had de jongen gezegd. ‘Ik weet onvoldoende maar werd geleid op dit pad.’
De grijsaard had bedachtzaam geknikt. ‘Zo gaat dat  soms. Morgen de rest, eerst slapen.’

Ze waren ontwaakt bij het eerste licht. Nadat ze wat gegeten hadden, zaten ze aan de rivier en keken in de eeuwig voortkabbelende stroom. ‘Hoe bent u hier terechtgekomen,’ vroeg de jongen nieuwsgierig. Bent u een goeroe?’
De man schudde zijn hoofd. ‘Ik had een zaak in de stad en was tamelijk welgesteld. Maar ik wilde meer, werd te overmoedig en begon te speculeren. Dat had ik beter kunnen laten.’ Hij haalde diep adem. ‘Mijn kapitaal verdampte en werd tot een schuld. Geen grote, maar ik wist niet hoe deze in te lossen en ben gevlucht. Hier kwam ik tot rust en leerde van de rivier dat het aards bestaan niet meer is dan een macaber spel. Toen besloot ik mijn naam en oude bestaan af te zweren en de rest van mijn leven aan mijn zielenheil te wijden. En jij, kleine waarheidszoeker, wat is jouw verhaal?’
De jongen wendde zijn blik naar hem toe en vroeg: Bent U Nytia Balshakar?
De man knikte verbluft.
‘Dan heb IK mijn waarheid gevonden en U heeft een prachtige mogelijkheid uw leven een stralend nieuw begin te geven,’ zei de jongen met een lachje.’
‘Hoe bedoel je?’
De jongen opende zijn schoudertas en haalde er een incassopapier uit. ‘Door deze schuld te voldoen vóórdat u zich aan uw ziel wijdt.
De zon schitterde en de rivier leek te glimlachen in haar gouden stralen.

jungleriver

Verhaal: © Plato 2013
Foto: internet
Dit bericht werd geplaatst in Fictieve verhalen. Bookmark de permalink .

40 reacties op Waarheid

  1. Margreet zegt:

    Tjonge, wat een verrassend einde! Knap hoor.

  2. Melody zegt:

    zo zie je maar……vluchten is zo zinloos!

  3. Marja zegt:

    Ik ben dol op gerechtigheid.

  4. Ooooh heerlijk. Ik zat al te denken , mooi is dat ..verdwijnen en een ander met de brokken katen zitten. Jou verhalen hebben meestal een heel verrassende wending.

  5. Petra zegt:

    Haha ik verwachtte dat ze samen helemaal senang gingen mediteren of zo maar gelukkig kwam boontje om zijn loontje!
    Mooi!

  6. klaproos zegt:

    prachtig plaat, doet me erg denken aan die you tube met dat Indiase jongetje,

    een prachtig verhaal,
    mooi einde aan geschreven doro je,
    top man ,
    bedankt voor je bezoek hé plaat,

  7. hannekelive zegt:

    haha! ze weten je ook overal te vinden, die jongens van het incassobureau.
    geweldig verhaal.
    wat een sfeer en dan dat einde.
    hulde heer Plato!!

  8. Corline zegt:

    Prachtig en verrassend verhaal. Je kunt je lot niet ontlopen, blijkt maar weer. Met veel plezier gelezen!

  9. Mrs. T. zegt:

    Ach gossie, dat was niet echt de bedoeling van de grijsaard. Wat een heerlijke wending aan het eind.

  10. Ik zag ‘m niet aankomen, het eind. Het is ongelooflijk dat mensen zo op een dwaalspoor gebracht kunnen worden en dan opeens: bam. Hoe doe je dat toch??? Al lezend zit je in een complete Zen-sfeer. Nog verder lezend betrap je jezelf erop dat je ondertussen ook naar dat plekje begint te verlangen en opeens voel je de verbijstering die arme man moet hebben gevoeld toen hij ontdekte wie hij voor zich had. Geweldig!

  11. Willie zegt:

    Incasso op zijn Indiaas, haha.
    Ik zat al aan Siddhartha en de rivier te denken, maar het liep heel anders.😉

    Zo te lezen valt er niets te halen bij de grijsaard, de jongen komt voor niets, denk ik.
    Dat de man de waarheid over zijn verleden vertelde, is dat de waarheid die je bedoelt?
    ( Die de jongen gevonden heeft. )
    Mooi verhaal Plato, de sfeer en het onverwachte einde.

    • platoonline zegt:

      Wilie:je hebt het goed gezien. Die jongen heeft een opdracht. Hij moet een incassobrief gaan overhandigen. De man verstopt zich. De jongen verhult zijn doel. De man voelt zich daardoor veilig. Hij vertelt zijn waarheid. De jongen ziet zijn vermoeden bevestigd. Dit is de man die ik hebben moet.
      Ongetwijfeld gaat de man nu werken om zijn schuld te betalen en daarna zal hij wel naar de rivier terugkeren om aan zijn zielenheil te werken. Maar dat hoeft allemaal niet in het verhaal. Ik vond het zo wel genoeg.

  12. Anna zegt:

    Knap, heel kap!

  13. Wat een knap gevonde einde. Ik ben het met al mijn voorgansters eens; je ziet het niet aankomen, want je denkt dat ze samen de innerlijke waarheid gaan zoeken. Advocaat van de duivel; ik vraag me af of die grijsaard nu wel gaat werken om zijn schuld af te lossen. Niets houdt hem tegen om de brief in ontvangst te nemen en vervolgens naar elders te verdwijnen. Die jongen zal hem niet voortdurend op de hielen blijven zitten, denk ik.

  14. smijling zegt:

    zo kan het gaan in het leven soms is het leven zo onbegrijpelijk

  15. Rianne zegt:

    Leuke wending in het verhaal. Ik zag al lichtflitsen en zo verschijnen, maar onze waarheidszoeker is een deurwaarder… Een vasthoudende deurwaarder.

  16. Joke zegt:

    Je laat je meeslepen door de sfeer van het verhaal en dan opeens… Goed bedacht en knap uitgewerkt!

  17. Truus zegt:

    Whahaha, geweldig einde Plato. De lange arm der incasseerders is écht lang.
    Prachtig geschreven ook weer.🙂

  18. gewoonanneke zegt:

    Wat een mooi slot haha, ja zo zie je maar die blauwe enveloppe ontloop je nooit al doe je nog zo je best.😉

  19. minoesjka2 zegt:

    Ja, zo zie je maar : je schuld valt niet te ontlopen, dus ………. beter maar geen schulden maken, heb je wat meer rust😀

  20. Hartelijke Hot Hulk zegt:

    Meneer Plato heeft weer eens flink zijn gedachten laten kronkelen en zette de lezers allemaal op het verkeerde been.
    Hij deed het op slinkse wijze, zodat een ieder aan Oosterse wijsheid begon te denken en liet hen toen tackelen!
    Een wijze man, die meneer Plato!

  21. tagrijn zegt:

    Dat is wel een heel onverwachte wending. Ik verwachtte filosofische wijsheden, maar dit is de nuchtere waar- en werkelijkheid. Knap geschreven, man.

  22. Ja…ook ik zat in de Oosterse sferen, ik vond het heerlijk. Zo rustgevend…..en dan…PATS!!!

  23. geesje zegt:

    Test …Verwijder hem maar Plato🙂 Ik krijg het maar niet voor elkaar om het linkje rechtstreeks naar mijn blog in Wordpres te plaatsen. pff!

  24. ellyvandoorn zegt:

    Eindelijk Plato, hier ben ik dan en vind zowel je verhaal als alle reacties verrassend..
    Grappig vond ik dat je de oude man als een soort heilige begon te beschrijven. Maar dat beeld viel al gauw door de mand, want een wijze zal niet vluchten voor het leven, maar in stilte zichzelf willen leren kennen ‘tot op het bot’ .zoals ik meestal zeg, omdaardoor het fundamentele menszijn te leren kennen.. Nou daar heeft die jongen hem dan even mooi een handje mee geholpen en daarvoor had hij dus niet in het bos hoeven gaan zitten. In de stad had die jongen hem makkelijker kunnen vinden.
    Knap geschreven !.

  25. Staart zegt:

    Wat een humor. geweldig

  26. Mooi geschreven ..helemaal mee in gedachten wat deze jongeman stond te wachten, een grijzaard die de waarheid bij zich draagt en zonder dat hij het weet, het aan de jongeman doorgeeft….Een onerwacht einde Top😀

  27. Marika zegt:

    Om een of andere vage reden dacht ik dat de jongen op zoek was naar zijn vader en tegen de grijsaard zou zeggen “je hebt een zoon!”, en dat die man dus niet wist dat hij een zoon had. Maar deze gedachte werd ruw verstoord door een incassobrief… hahaha.

  28. HansDeZwans zegt:

    Door dit soort blogjes kom ik hier graag lezen.🙂

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s