Piet 27: het grijze krijtje

Al lezend kwam ik deze week een paar prenten van de schilder Jan Mankes tegen. Tijdens het lezen van zijn levensloop op internet, viel me de gelijkenis op met die van mijn broer.
Piet werd geboren in 1953. Toen hij zeven was verhuisden we een dorpje in Westfriesland. Piet dartelde dagelijks de weilanden in, vogels kijken. Zijn liefde voor de natuur ontlook en Piet tekende deze naar hartenlust  Toen hij zeventien was werd hij leerling huisschilder. Daarnaast ontwikkelde hij zijn tekenstijl en begon te schilderen. In 1977 trouwde hij en kreeg een zoon. Op zijn vijfentwintigste kreeg hij reuma. Deze ziekte was behoorlijk progressief waardoor hij aan een ligrolstoel gebonden was. Omdat hij nu minder naar buiten kon, projecteerde hij al zijn liefde voor de natuur op het schildersdoek. Hij stierf op tweeënvijftigjarige leeftijd en liet honderden landschappen, stillevens en portretten na. Deze worden nog steeds behoorlijk gewaardeerd door hun herkenbare-, nostalgische en verstilde toon.

Jan Mankes werd geboren in 1889. Toen hij tien jaar was verhuisden zijn ouders van de grote stad naar een klein dorp in Friesland. Vanaf dat moment ontwikkelde hij zijn liefde voor de natuur. Hij werkte als leerling glasschilder en volgde een avondopleiding voor beeldende kunst. Mankes begon zijn carrière met het schilderen van vogels en schilderde al op jonge leeftijd zijn beste werken. In 1915 trouwde hij en kreeg een zoon. Rond zijn vijfentwintigste kreeg hij tuberculose die hem aan bed kluisterde. Hij stierf op 30 jarige leeftijd. Hij liet ongeveer 300 werken na, landschappen, portretten en stillevens. Men noemt hem wel Hollands meest verstilde schilder.

Natuurlijk zijn de verschillen groter dan de overeenkomsten. Bovendien: Mankes was landelijk beroemd, mijn broer plaatselijk bekend. Mankes hanteerde niet alleen penseel maar o.a. ook het grijze- en het zwarte krijtje. Mijn broer kon dat niet vanwege zijn handicap.

En toen zag ik die tekening die Jan Mankes van zijn vader maakte. Een tekening in zwart- en grijs krijt. Een stille voorstelling van een eenvoudige oude man die in ultieme berusting op een stoel zit.

Ik verzonk in gepeins en dacht: Piet heeft nooit zo’n tekening kunnen maken. Niet omdat hij het niet kon, maar omdat zijn vader hem al verliet toen hij twaalf was en er nadien ook nooit meer voor hem is geweest.

Jan_mankes_vader_4

Jan Mankes: vader
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Ateliertje. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s