Verbeten

De man had een trek op zijn gezicht van eeuwige verbolgenheid. Zijn toegeknepen wenkbrauwen en de allesoverheersende harde kaaklijn deden vermoeden dat hij sinds lang geen vreugdevolle gedachten meer had gekend.
Met zijn handen diep in de zakken van zijn smoezelige regenjas zat hij, enigszins onderuitgezakt, op het bankje in het zonnige park. Noch zag hij de gouden zonnestralen die door de boomtakken gleden, noch de zee van bloemen in het perkje voor hem. Hij staarde slechts naar een onbestemde, donkere verte.

Plotseling stond er een meisje voor hem, het stuur van haar step stevig in haar knuistjes geklemd. Ze had zich even losgemaakt van haar moeder die een verderop een bankje bezette. Met de onschuld van een vierjarige staarde ze hem aan. Hij voelde zich ongemakkelijk onder haar blikken. Juist toen hij haar wilde toegrommen dat ze snel moest ophoepelen, zei ze met de heldere stem van een pas gewreven zilveren klokje:
‘Isse mooi hier hè meneer. Mama zegt, dat heeft God allemaal gemaakt.’ Daarna keek ze hem verwachtingsvol aan.

Een moment leek zijn gezicht iets zachter te worden. Toen weer sloot zich zijn gemoed.
‘God bestaat niet. Die is gewoon verzonnen.’ zei hij verbeten en stond met een ruk op. Maar reeds voor hij zich volledig had omgedraaid, zag hij de wijd openstaande schrikogen van het kleine kind die zich diep in zijn ziel boorden.
Even aarzelde hij. Toen beende hij met driftige stappen naar de uitgang.

Verhaal © Plato 2012
Plaatje: internet

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in verhalen fictie en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

29 reacties op Verbeten

  1. ram1955 zegt:

    Wat een chagrijnige snertvent.

  2. Zo’n klein meisje kan ie best hebben. Had ie mij moeten nemen 😉
    Je manier van schrijven is weer raak, Plato, want ik kan dat chagrijnig stuk verdriet wel schieten.

  3. datzalwel zegt:

    Het eerste deukje in een kinderziel. Jammer voor allebei.
    Groetjes.

  4. ellyvandoorn zegt:

    O wat triest Plato. Zowel voor de man als voor het kind. Maar wie weet wat het in beiden losmaakt en waartoe het zal leiden. Misschien gaan beiden er echt over nadenken.
    Goed geraakt weer.

  5. Mrs. T. zegt:

    He bah, wat een naar sujet.

  6. hartelijkehothulk zegt:

    Het beschadigen van kinderen kan op velerlei manieren.
    Zo’n Scrooge die jij nu beschrijft.
    Het misbruik waar ik van kots.
    Het geweld tegen de kinderen.
    De zwijgstraf.
    Enzovoorts.

    En mij hebben ze zelfs op jeugdige leeftijd ( ik was een jaar of 8 ) verteld dat Sinterklaas niet bestond!

  7. klaprooske zegt:

    hé get plaat,
    wat een vervelende knijter is dat,
    die heeft zn teleurstellingen nog lang niet verwerkt…

  8. Melody zegt:

    Het kind schrikt wellicht maar daarbij blijft het dan ook, no real harm done….
    Ik zou zo graag willen weten wat die man drijft om zo te reageren, diep triest hoe onmachtig hij is om te gaan met zijn leven en als het moois daarin en om hem heen…

  9. Willie zegt:

    Het arme kind, mama moet haar maar gauw troosten. 😉
    Maar wat zou de man allemaal meegemaakt hebben, dat hij nu zo verbitterd en hard geworden is?
    Toch heeft het kleine meisje een scheurtje in zijn pantser kunnen maken.
    Het is triest dat hij blijkbaar nooit hulp heeft gehad om zijn levensvreugde terug te vinden.
    Je hoeft trouwens niet in God te geloven om de schoonheid van alles te zien.

    Mooi geschreven Plato, en zo beeldend, ik zie de chagrijnige man en het kleine meisje zo voor me.

  10. artmus zegt:

    Hoe kun je onder die omstandigheden zo sjag blijven .

  11. Dina-Anna zegt:

    Schitterend die twee tegenstellingen in je verhaal. Aan de ene kant een man van de wereld die blijkbaar al veel te veel heeft meegemaakt om nog echt te kunnen geloven: in God, in het leven, in het rekening houden met de onschuld van een kind dat nog geen weet heeft van al het kwade in de wereld. En aan de andere kant het kind: onschuldig, nog vol geloof in een wereld met God als hoeder en er rotsvast van overtuigd dat mama alles weet.
    TOP!

  12. staartje zegt:

    Wat een EIKEL *&^%. Gelukkig is het maar fictie. Mooi geschreven fictie. Dat dan weer wel

  13. Letterzetter zegt:

    Het meisje heeft toch het zaadje van de twijfel geplant, denk ik…
    Mooi geschreven!

  14. HansDeZwans zegt:

    Ook dit is werkelijkheid, niet iedereen staat positief in het leven.

  15. Trees zegt:

    Ach wat sneu, om dat meisje haar illusie zo ruw te ontnemen… Misschien begint hij nu zelf wel te twijfelen ;-). Mooi verhaal Plato!

  16. Margreet zegt:

    Grappig, wat Trees hierboven zegt over illusie en twijfel. Tja, het bestaat he. je hebt er een mooi verhaal van gemaakt.

  17. Ria zegt:

    Volgens mij draagt hij dat pantser uit zelfbescherming, héél even leek hij uit zijn rol te vallen, maar nee vlug weer achter het masker van hardheid.
    groetjes, Ria

  18. tagrijn zegt:

    Ik denk er nu niet aan hoe het met het kind verder zal gaan. Die komt wel over die schrik aan. Maar vraag me af hoe het met deze blijkbaar door het leven verbitterde man verder gaat. Want even, in een flits, was er iets dat zijn pantser kon doorboren. Heel, heel missschien is er een sprankje verlangen naar de blijmoedigheid van dat meisje. Het zaad is gezaaid…
    Meneer Plato, u bent een auteur.

  19. Nathalie zegt:

    Wat moet zo’n klein meisje dan ook bij zo’n vent. Dat klopt al niet. En dan al door moeder verteld worden dat God alles gemaakt heeft, ze mag dat toch wel zelf bepalen? Zou ik ook chagrijnig van worden 😉

    Arm kind, arme vent…. triest als je de andere dingen om je heen niet meer opmerkt.

  20. wat zonde als je zo in het leven staat… wat moet daar in hemelsnaam voor gebeurd zijn?
    Ik denk ook, net als anderen met mij, dat er nu misschien wel een keimpje groeit.
    heel mooi geschreven!

  21. minoesjka2 zegt:

    Twee tegen polen : de volwassen, harde, gesloten man en het open, zacht naieve kind.
    Zet wel tot denken aan Plato.

  22. Anja zegt:

    Mooi geschreven Plato! En ik denk dat het meisje wel degelijk iets in de man heeft losgemaakt en dat hij een volgende keer met heel andere ogen rondkijkt als hij weer op dat bankje zit. Ook al zal hij dat niet direct toegeven.

  23. hanneke zegt:

    deze man is waarschijnlijk erg teleurgesteld in het leven en heeft hierbij het kleine meisje haar eerste teleurstelling meegegeven.
    mooi gechreven, triest ook.

  24. Janny zegt:

    Toch moet hij in de kern niet een écht naar mens zijn, als hij zo snel al geraakt wordt door die uitspraak van het kleine meisje. Waarschijnlijk is er een leven voorbij gegaan met veel ellende en verdriet, anders wordt je toch niet zo?
    En dat meiske ontdekt waarschijnlijk later zelf wel dat moeder niet alle wijsheid in pacht heeft.
    Janny

  25. Truus zegt:

    Mooi, kort en krachtig neergezet deze tegenstelling Plato.
    De jonge onschuld, de verbitterde man en hoe die twee elkaar kunnen beinvloeden.

  26. Plien zegt:

    Elke keer denk ik hoe doe het Plato? Weer zo beeldend geschreven. Zo mooi tegenstelling, getekend door leven, jonge onschuld. Met plezier gelezen.

  27. hanscke zegt:

    Ik blijf optimistisch, misschien komt die man onder het weglopen wel tot andere inzichten en ziet hij ondanks dat god een iets van verzonnen is toch het mooie om hem heen. Heeft het meisje toch een zonnenstraaltje bij hem binnen gebracht.

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s