Zommisch Kättchen

We hebben nog vakantie maar a.s. dinsdag ben ik er weer. Foto’s komen later want ik heb mijn fototoestel abusievelijk in België laten liggen. Een miniverslag.

De Moezel en de Saar:
Na de Rijn, gingen we richting Trier dat wat tegen viel. We meden de grote wegen en kwamen, via vele haarspeldbochten, door dorpjes en in stadjes waar het goed toeven was. Na de Moezel verbleven we aan de Saar waar we onder andere in Saarburg waren. Vervolgens waren we twee dagen in Prüm en sloten de vakantie af met drie dagen aan de rivier de Our (Luxemburg) waar we nog vaak zullen terugkomen want het was er fantastisch.

Het verhaal van Zommisch Kättchen:
In Prüm belandden we op de begraafplaats. Daar viel mijn oog op het graf  van Katharina Zimmer waarnaast een glazen plaat met een bijzonder verhaal.

Katharina was de ‘Stadtnarrin’ (dorpsgek) van Prüm. Haar bijnaam was Zommisch Kättchen. Iedereen kende haar, zij kende iedereen. Ze noemde iedereen mein Freund of het nu de slager, de bakker  of Hitler was.

In de tweede wereldoorlog werd Prüm zwaar getroffen. Iedereen moest de stad verlaten maar Zömmisch Kättchen weigerde. Omdat de Nazi’s haar ongevaarlijk vonden, lieten ze haar met rust. Kättchen slaagde erin zich steeds
op tijd voor alle oorlogshandelingen te verbergen zodat ze, ook tijdens bombardementen, die de stad grotendeels verwoestten, de oorlog overleefde. Na de bevrijding werd Kättchen gevonden en verzorgd door de Amerikanen.  Nadien riep ze tegen iedereen die het horen wilde: ‘als ik sterf, wil ik door de bisschop zelf begraven worden.’ Men lachte wat. Het leven hernam zijn loop.
Nog éénmaal kwam Prüm in het nieuws. In 1949 ontplofte, op de berg, een munitieopslagplaats.  In een artikel van der Spiegel uit 1949 (zie internet) werd gewag gemaakt van twaalf doden. Onder hen: Zömmisch Kättchen.
De vrouw die vijf jaar van
verschrikkingen doorstond, kwam om tijdens dit ongeval waarvan men nooit de toedracht heeft kunnen ontraadselen. Kättchen en de andere slachtoffers van de ramp kregen een erebegrafenis waarbij de bisschop inderdaad aanwezig was.

Bijna niemand in Prüm weet nog wie Kättchen was. Bij de Toeristeninfo kende men haar niet maar ze vertelden wel dat indertijd iedereen een bijnaam had omdat zovelen dezelfde naam hadden. Kättchen is een verbastering van Katharina en Zömmisch een Prümse vertaling van Zimmer.  Een foto van Kättchen heb ik niet gevonden.

De glazen plaat op het graf probeert iets van het verleden te behouden. Daar draag ik nu ook een piepklein stukje aan bij.

© Plato 2012

 

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in verhalen non fictie. Bookmark de permalink .

34 reacties op Zommisch Kättchen

  1. smijling zegt:

    blij dat jij en Maria zon fijne reis hebben gemaakt . en weer veilig in het land zijn . was toch zoeken naar waar jullie waren en gevonden. zag wel bekende auto staan en dacht ga even langs . tervergeefs. menno was blij je te zien herkening
    groetjes van mij

  2. datzalwel zegt:

    Wat een fijne toer, en een leuk verhaal van Kättchen.
    Groetjes.

  3. klaproos zegt:

    plaatje dat katje is je vast dankbaar,
    blij dat je er weer bijna bent,

    xxx

  4. artmus zegt:

    Heerlijk lijkt me dat als je dorpsgek bent.
    Iedereen kent je en neemt je zoals je bent.
    Denk dak eens naar die functie ga solliciteren.
    Ja we hebben hier in Haaksbergen een vacature sinds ‘ padberg’ elders is gaan wonen.
    Hij, padberg, was onlangs te zien in het programma vermist.
    Geen steek verandert….ja een jaar of 20 ouder maar dat was het dan ook.
    Ach de goede oude tijd dat hij met een doos achterop de fiets waar een zogenaamde antenne uitstak door het dorp fietste….
    Bijna dagelijks kwam hij een praatje maken in de winkel.
    Nee herenkleding verkopen we niet maar wat maakt dat nou uit.
    Mos het ff kwijt Plaat……
    Vier nog maar even verder…vakantie bedoel ik.
    Ga meteen een sollicitatiebrief schrijven…

  5. ram1955 zegt:

    Wat een bijzonder verhaal. Welkom terug.

  6. Ria zegt:

    Plaat wat fijn dat je weer terug bent.Lekker uitgerust en genezen van je vet hoop ik.
    we hebben je gemist .
    groetjes, Ria

  7. Willie zegt:

    Zo zie je maar, de mooiste plekjes vind je toevallig. 🙂 ( de Our ).
    Fijn dat jullie zo genoten hebben.

    De glazen plaat is ook een bijzondere vondst, leuk om zoiets te lezen.
    En voor ons vertaald in het Nederlands, heel attent Plato.
    Het lijkt wel of Kättchen voorspellende gaven had, ze wist waar zich te verbergen en de bisschop was aanwezig, maar bij de munitieopslagplaats lieten de voorspellende gaven haar in de steek.

    Mooi stukje, Plato.

  8. Mrs. T zegt:

    Bijzonder verhaal en nu voor eeuwig op het www. Fijn dat je er weer bent.

  9. Marika zegt:

    Wat een mooi verhaal over Kättchen, leuk om te lezen. Fijn dat je er weer bent en nu snel naar Belgie om die camera op te halen want wij willen foto’s zien natuurlijk hè. :o)

  10. Heerlijk, dit soort verhalen. Vaak zijn dat de krenten in de pap.
    Heb je je camera al terug of ben je ‘m definitief kwijt? Ik hoop van niet! Fijn dat je aan ons gedacht hebt met je blog 🙂 Tot gauw!

  11. staart zegt:

    Het heeft wat zo’n dorpsgek. Leuk log. Hoorde net iets over een boek over graven van beroemde schrijvers. Iemand had ze allemaal bezocht en er een boek ove geschreven PW

  12. Gon zegt:

    Veilig weer thuis? Dan zwaai ik even:)

  13. Hoe denk je dat ze in Heemkerk praten over de Hulken?
    Iedereen loopt maar in pas opgeknapte tuin te banjeren en wil met mij in gesprek.
    Heb amper tijd voor het stofzuigen.
    Ben het ook even helemaal zat en pak de kuierlatten voor een ritje DIEP DUITSLAND.
    Mogelijk kom ik daar een heerlijk Kättschen gegen?

  14. ingeding zegt:

    mooi verhaal idd. wachten is nu op de vast ook mooie foto’s! ^^

  15. clair1991 zegt:

    wat een bijzonder verhaal.. en daardoor ook een bijzondere nagedachtenis.. vakantie ze lekker verder

  16. gewoonanneke zegt:

    Wat mooi zo’n verhaal, ik hou daar van om die tegen te komen. Zo te lezen hebben jullie een fijne vakantie gehad en veel gezien. En de foto’s komen vast wel.

  17. Anoniem zegt:

    Een bijzondere en bijna vergeten geschiedenisverhaal dus.En ik weet dat je daarvan houd.Ik ben benieuwd wat je nog meer hebt te vertellen over je reis.tot later.
    Novelle

  18. minoesjka2 zegt:

    Jaren terug heb ik Kättchen haar graf ook bezocht in Prüm. Wij verbleven toen in Stadtkyll, een heel klein plaatsje ten noorden van Prüm. Heb goede herinneringen aan die vakantie.
    Mooi dat je het verhaal hier vertelt.

  19. hanscke zegt:

    Wat sneu nou zoals Kätchen aan haar einde is gekomen. Wel een mooi verhaal. En ja de Our, daar is het zo mooi.

  20. Maartje zegt:

    Heel bijzonder.

    Zommisch Kättchen had wellicht niet kunnen vermoeden,
    dat haar verhaal ook via de digitale poorten verspreid zou worden,
    door een toevallige passant, die zijn oog liet vallen op de geschreven letters in het glas.

    Of, misschien vermoedde ze het wel,
    evenals haar vermoeden rondom haar begrafenis.

  21. hanneke zegt:

    bijzonder verhaal, leuk om te lezen.

  22. Erika zegt:

    Welkom terug alletwee, fijn dat jullie genoten hebben.
    Het kan ook bijna niet anders het is een prachtig gebied.

  23. Fijn dat je er weer bent, al was de vakantie je uiteraard van harte gegund.
    Dit soort verhalen zijn wat mij betreft toch de krenten in de pap. Als je er maar oor en oog voor hebt, valt er altijd iets dergelijks te vinden.
    Is er nog een kans dat je je fototoestel terugkrijgt?

  24. Een heel mooie legende! Lang geleden was ik eens in Trier en ondanks het feit dat ik er weinig van weet, bewaar ik er warme herinneringen aan.

  25. ellyvandoorn zegt:

    Had ik vergeten te melden dat ik wel van je verhaaltje heb genoten.

  26. geesjesgedachten zegt:

    Plato, je bent weer terug, fijn!
    Zo te lezen hebben jij en Maria een erg mooie vakantie gehad.
    Dat doet me goed Plato, misschien hebben jullie ook nog een dagje vrij om (weer) eens in Ootmarsum te komen? (ik heb ooit es gelezen in een reactie dat jullie daar zijn geweest)

    • platoonline zegt:

      Hallo Gees,
      Bij mijn weten ben ik nooit in Ootmarsum geweest. Ik ken de plaats alleen van naam. Ik heb, een jaar of 13 geleden wel eens een weekje vakantie gehad in…(Jawel) Gees (Drenthe) op een heel Christelijke camping van trekkershutjes waar ik in de kantine weer de boeken van W.G van der Hulst tegenkwam die we vroeger op school lazen. Ik zal een Googelen waar Ootmarsum precies ligt.

  27. geesjesgedachten zegt:

    Hoi Plato, Ik meen echt te hebben gelezen (ik geloof bij Trui) dat jij en Maria in het “kunststadje”Ootmarsum waren geweest. Haha “Gees” in drenthe, ja daar heb ik samen met m,n lief ook al een week of wat gekampeerd in onze eerste huwelijksjaren, het was een camping met een open haard in het midden van de kantine.

  28. geesjesgedachten zegt:

    Glimlach, nee plato ik ben een rasechte grunningse moid, onze caravan staat in Ootmarsum. (wist je toch wel?? 🙂

  29. Hieronimo zegt:

    Super dat jullie samen zo genieten. Leuk ook telkens weer dat je naast de reisbeschrijving ook wat vertelt over de achtergronden en geschiedenis van die plaatsjes.

  30. dieneke zegt:

    Wat een apart verhaal,wonderlijk dat ze er geen weet van hebben daar in Prüm.

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s