Onvervangbaar / vervangbaar

Onvervangbaar

Het kleine kind trok, met rood gezicht, driftig aan de knop van de grote deur.

Plotseling hoorde het geruis. Daar stond zijn meester in een blinkend wit gewaad en vroeg streng:
‘Waarom ruk jij Ad nauseam aan die deur? Je weet toch wanneer deze opengaat? Quid expectamus nunc?’

‘Spreek je moerstaal,’ gilde het kind. ‘Ik wilde gewoon kijken waar ik straks terechtkom.’
‘Wegwezen,’ sprak de meester streng.’/ Anders neem ik een ander.’
Het kind ging er als een haas vandoor.

Wat een temperamentje dat 2011, maar nog steeds gehoorzaam, peinsde zijn meester.
Gelukkig maar. Ik kan het toch moeilijk door 2012 vervangen
.

Vervangbaar

De stokoude man met zijn sneeuwwitte baard keek door het luikje van de grote poort. 
Aan de andere kant ontwaarde hij een kind dat zojuist driftig aan de deurknop had gerukt.
Het wilde zien waar het terecht zou komen. Maar de tijdwetten waren onverbiddelijk.


Begin dit jaar was ik ook zo bevlogen, dacht de oude.
Binnenkort ga ik terug naar mijn sfeer.
Ook wel fijn.


Nogmaals keek hij naar het kind.
Een meisje.
Voor het eerst.
Hopelijk deed zij het beter dan veel voorgangers.

Zuchtend sloot hij het luikje en tikte met zijn versleten stok de seconden af.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Fictieve verhalen. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s