Steiger

Een rustige straat. Een steiger. Kees en Gerrit bouwen een huis. Het is warm. Af en toe wissen ze zich het zweet van hun voorhoofd.
Plotseling komt er een mannetje langs. Hij draagt een prachtig pak, dure schoenen en rookt een sigaar waarvan kenners zouden zeggen: ‘hm, tja, geef mij er maar zo een.’ Hij ziet de mannen, vertraagt zijn pas en roept: ‘Heren heren, dat doen jullie verkeerd.
‘Ho maar,’sneert Kees, ‘die mop kennen we al van Carmiggelt: dat moeten we een ander laten doen, goh, wat leuk.’
‘Ja, roept Gerrit, ‘Niet erg origineel ouwe!’
‘Ik wil alleen maar zeggen,’ repliceert het mannetje, totaal niet van zijn stuk gebracht, ‘als je slim bent, hoef je niet zo hard te beulen.’
Er valt een stilte. Dan roept Gerrit: ‘nou, zeg het dan?’
‘Kijk,’ vervolgt het mannetje, ‘je ziet, ik ben piekfijn gekleed en wandel wat rond. Daar heb ik alle tijd voor want ik ben heel simpeltjes rijk geworden.’
‘Hoe dan? roepen de mannen.’
‘Ik doe mee met TV- en internetspellen waarin je moeilijke vragen moet beantwoorden om prijzen te winnen.’ antwoordt het mannetje. ‘Grote prijzen. Ik win vaak. Dus ben ik ontzettend rijk.’
Weer een stilte. Dan roept Gerrit: ‘hoe dan, Guus Geluk? Ik win nooit wat.’
‘Ik ook niet,’zegt Kees mistroostig, ‘jij speelt zeker vals!’
Het mannetje lacht: ‘alles is legaal. Het geheim is: ik heb een speciale studie gevolgd.’
‘Welke? roepen Kees en Gerrit opgewonden. ‘Kunnen wij die ook doen?’
‘Waarom niet?’ grijnst het mannetje.’
‘Hoe heet ie dan, die cursus?’ vraagt Gerrit.
‘Daar mag je naar raden?’ lacht het mannetje terwijl hij langzaam wegloopt. ‘Morgen kom ik terug. Als jullie het antwoord weten zal ik je zeggen waar je de studie kan volgen.’
De hersenen van Kees en Gerrit beginnen onmiddellijk te malen.

De volgende dag.
‘Weet jij het?’ vraagt Kees.
‘Ik niet, jij?’
Kees haalt moedeloos zijn schouders op.
Beiden wissen zich het zweet van het voorhoofd.
Daar komt het mannetje weer aangelopen.
‘Nou?, vraagt hij minzaam lachend.
‘We weten het niet,’grommen de beide metselaars. ‘Zeg het maar.’
Het mannetje grijnst van oor tot oor en antwoordt: ‘jammer heren. Het betreft de studies  Kwiskunde I en II.  Een fijne dag nog.’
Daarna, zich niets aantrekkend van het woedende gebrul op de steiger, wandelt hij schaterlachend door.
‘Ik ga hem op zijn bek slaan,’ schreeuwt Gerrit en zwaait vervaarlijk met zijn troffel.’
Maar het mannetje is het verhaal al uit.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in verhalen fictie. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s