Vreemd

Op de hoek bij de Sint Hubertuskerk, waar een bord ons leerde dat we voor bekering maar binnen hoefden te stappen, stond een oud echtpaar heftig gesticulerend te discussiëren over wat ze zouden eten. Hij, kalend blond met wallen onder de ogen en een te wijde plusfour. Zij, klein, vergrijsd in een te warme wintermantel onder een zorgelijk muizengezichtje.

Wij liepen langs hen heen, de korte straat in, op weg naar de supermarkt.

Aan het einde van de straat bevond zich een slagerij met, buiten, een kippenroosterapparaat. We sloegen de hoek om en… stonden oog in oog met het echtpaar dat we zojuist waren gepasseerd. Ze stonden, zo te zien al voor langere tijd, te onderhandelen met de slager over de prijs van een kip.

Verbaasd keken we elkaar aan. Hoe kon dit? We waren toch in slechts enkele minuten de straat doorgelopen? Ze waren ons niet gepasseerd en andere routes waren aanmerkelijk langer.

‘Die man heeft een tweelingbroer die getrouwd is met haar tweelingzuster,’ opperde ik. ‘En die zijn toevallig ook aan het winkelen.’
‘Dat kan,’ zei Maria, ‘ik ken zo’n situatie. Je houd ze niet uit elkaar. Maar deze hebben precies eendere kleren aan.’
Tja, dat gaat te ver,’ gaf ik toe,  ‘dezelfde mensen dus. Vreemd.’

Na onze inkopen liepen we onze weg terug en… daar bij de kerk stond het echtpaar, op precies dezelfde plek. Zonder kip.

Volstrekt onbenullig keken we elkaar aan. ‘Koffie,’ mompelde ik.
‘Sterke koffie,’ fluisterde Maria terug.

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in verhalen non fictie. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s