Tuinier: klusje

Met de handen in de zakken stond Tuinier chagrijnig voor zijn kamerraam en keek naar de besneeuwde straat. In de tuin vochten mussen en merels rond het vrijwel op instorten staande vogelhuisje om de laatste pinda’s en broodkruimels. ˜Geen moer aan vandaag,” mompelde hij zuchtend.

Nijdig trok hij de deur achter zich dicht en bond huiverend zijn shawl strakker. Het was verdorie geen weer om op pad te gaan. Maar de onrust dreef hem voort. Omdat hij vandaag zijn energie niet in zijn tuin kwijt kon.

˜Mijnheer!” Tuinier keek op. Een meisje van een jaar of tien met rode appelwangen stond bij de heg. ˜Heeft u een klusje voor me?” Voor Haïti.’ Tuinier dacht na. ˜Tjaâ,”  zei hij nadenkend. ‘Maar wat dan?’
Het meisje lachte. ˜Nou, uw straatje vegen bijvoorbeeld, oude mensen kunnen anders zo maar uitglijden hoor.”
Ze vind me oud, dacht Tuinier enigszins wrevelig. Nog even en ik ben een fossiel dat moet worden geholpen met oversteken. Trots rechtte hij zijn rug en zei: ˜maar wat kost dat?”
Dat had het meisje kennelijk nog niet bedacht. ˜Vijf euro?” zei ze aarzelend. Maar toen snel: ˜u mag ook meer geven. Het is voor de arme mensen. De juf zegt dat er meer dan 100.000 doden zijn en alles is daar in elkaar gestort. De mensen hebben geen huisjes meer en er zijn ook een boel kinderen zonder ouders. Mag het?’
Na deze volzin keek ze hem met grote ogen verwachtingsvol aan.

Ineens voelde Tuinier zijn chagrijn wegsmelten als sneeuw voor de zon. ˜Goed”, zei hij, ˜en als je het netjes doet, maak ik er tien euro van.’
˜Dank u wel mijnheer,” riep het meisje vrolijk en huppelde weg.

Glimlachend en gewapend met nieuw elan stapte Tuinier voorwaarts, gleed uit en flikkerde toen met zijn volle gewicht in zijn eigen heg.

Dit bericht werd geplaatst in Tuinierverhalen. Bookmark de permalink .

4 reacties op Tuinier: klusje

  1. Rebelse Huisvrouw zegt:

    Het is misschien een beetje gek, maar is het geen idee om zo af en toe een oud verhaaltje opnieuw te plaatsen? Er zitten zoveel mooie en leuke verhalen tussen die de moeite waard zijn om weer even onder de aandacht te brengen!

    • platoonline zegt:

      Eigenlijk heb ik dat nooit overwogen, Rebelse. Ik wil toch minimaal elke week een goed verhaal schrijven en als ik ga herplaatsen heb ik geen stok meer achter de deur.
      Het liefst zou ik ze in een boekje laten verschijnen, maar ja, wie leest er nog boeken. Hoe zie jij daar tegen aan?

  2. Ik lees net dat je wat tijd aan de tuin moet besteden, onkruid en zo, en dat je niet veel tijd hebt voor je blog. Dat zou al een mooi moment zijn om een verhaal te herplaatsen! Die stok blijft toch wel achter de deur – straks, als het herfst wordt en we minder buiten komen is er weer tijd genoeg om te schrijven. Voor wat betreft het boekje: er zijn nog veel mensen (waaronder ik) die boeken lezen. Dat zal altijd zo blijven. Wat misschien het overwegen waard is, is om zelf een boekje uit te geven en aan diverse boekhandels vragen of ze er een plekje voor hebben. Het is waar dat veel mensen minder tijd hebben voor lange verhalen en dikke pillen maar juist omdat jouw verhalen niet lang zijn is het – denk ik – zeker de moeite waard om het te proberen. Het is anders eeuwig zonde van alles wat nu blijft liggen – bepaalde verhalen verdienen gewoon een tweede (en derde!) ronde!

  3. Corline zegt:

    Een heel goed idee van Rebelse Huisvrouw, helemaal mee eens. Zelf uitgeven via http://www.boekscout.nl, bijvoorbeeld. Handzame boekjes. Die worden wel gelezen hoor. (Ik zou niet weten wat ik zonder boeken moest beginnen….)
    En sterkte met je tuin. Zo’n klus valt niet mee, maar straks ben je blij dat je hebt doorgezet. 😉

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s