Anna

Lieve, lieve Anna!! dacht hij.
Nimmer had hij zo gedraald op een kruispunt. Maar hij wist het echt niet.
Vroeger sloeg hij soms zo maar wegen in, vertrouwend dat hij toch wel goed zou uitkomen. Maar de ouderdom bracht onzekerheid, de vrees voor verkeerd kiezen.
Hij keek naar het voortdenderende verkeer. Auto’s, brommers, fietsen, die allemaal in een á twee seconden hun verdere richting leken te bepalen.
Arme, lieve, demente Anna, dacht hij, onzeker de weg op strompelend, wat moet ik toch doen? Hoe kan ik in Godsnaam voor jou beslissen?
Een flits.
Toen hoefde hij niets meer te beslissen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in 101. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s