Keuze

Verlegen stond de oude vrouw in de ontvangstzaal. Achter haar de hemelpoort, voor haar een immense ruimte met ontelbare gangen.
Net toen ze zich begon af te vragen wat ze moest doen, wenkte haar een vriendelijk, doorschijnend wezen. Schuchter kwam ze naderbij.

‘Ik heb maar één vraag’, sprak het wezen zacht. ‘De rest komt later.’
‘Wat wilt u weten,’ vroeg de oude vrouw. ‘˜Ik zal zo goed mogelijk antwoorden.’
‘Wat wilt u op dit moment het allerliefst?’ vroeg het wezen. ‘Uw antwoord bepaalt uw voorlopige plek in de hemel.’
‘Is dat zo?’ zei de oude vrouw verwonderd? ‘Mag ik zelf kiezen?’
‘U mag niet alleen,’ antwoordde het wezen, ‘u kúnt alleen maar zelf kiezen.’
‘Oh, dus zo werkt het,’ fluisterde de oude vrouw en verzonk in gepeins.
Na een tijdje hief zij haar hoofd en sprak: ‘ik zocht mijn hele leven naar vrede in mijn hart. Maar God heeft me te weinig tijd gegeven. Toch wil ik dat het liefst.’
Het wezen glimlachte en zei: ‘aan uw wens zal gehoor worden gegeven.’

Voorwaarts gingen zij. Als eerste zag de vrouw een kleine ruimte waar het licht was en sereen en waar maar weinig zielen waren. Maar ze gingen aan deze plek voorbij. Daarna kwamen ze bij een grote, half donkere ruimte. Het was er razend druk. Er liepen mensen rond met priemende ogen en snelle, ongeduldige gebaren. Anderen stonden met gebalde vuisten en mompelden onsamenhangende zinnen. Weer anderen stonden stil en keken weemoedig voor zich uit.
‘Gaat u maar naar binnen,’ sprak het wezen.’
‘Maar waarom?’ vroeg de oude vrouw verbaasd. ‘Het is hier zo donker en onrustig.’
‘Deze ruimte is voor zielen die zoekende zijn naar vrede in hun hart, verklaarde het wezen vriendelijk. Daartoe behoort ook u.’
‘Maar waarom niet die kleine ruimte waar het rustig is en licht? Daar zou ik veel liever zijn.’
Even leek het of het wezen een warm soort licht uitstraalde. Toen sprak het:
‘Die kleine ruimte is voor de zielen die deze vrede werkelijk hebben gevonden. Zodra dat met u het geval is, mag u daar binnentreden. En deze belofte is volstrekt tijdloos.’

Na deze woorden leidde hij de oude vrouw de donkere ruimte binnen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in verhalen fictie. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s