Omdat ik jullie mis

Verdwaald stond ik, bij een mij vreemde steen
Een jongen, twintig, keek mij lachend aan
Met blijde blik. Ook hij had reeds zijn taak gedaan
’t Was goed zo en dus ging hij vrij vroeg heen

Zo zijn ook zij dezelfde gang gegaan
Betreurd in ’t weten: terug keert er niet een
Maar ach, een mens went snel in het algemeen
De liefde blijft, doch voort snelt het bestaan

Toch zijn er dagen, dan blijf ik even staan
In stom gepeins en moederziel alleen

Wij plannen onze reis, wij kerven onze steen
Maar ’t leven kiest toch stoïcijns zijn eigen baan.

Foto_043_2

Ook de foto is van Plato
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s