De ontdekking van Amsterdam

Iedereen die denkt dat Amsterdam al eeuwen geleden is ontdekt door de Amsterdammers en dat Geert Mak dat later nog eens dunnetjes over deed, moet ik toch echt teleurstellen: Amsterdam is de afgelopen dagen definitief ontdekt door een Hasselaarse.
Die Hasselaarse veroverde vervolgens in snel tempo Wormerveer en de Zaanse Schans, waarna ze haar zegetocht voortzette via de bollenvelden naar de Egmondse kuststreek. Haar hoogtepunt was uiteraard het beleg van Alkmaar (maar daar is ze dan ook Spaanse voor) dat zich zonder slag of stoot aan haar overgaf en uitnodigend zonnig aan haar voeten kroop.

En ik, direct afstammend van de Noordhollandse watergeuzen, heb haar met liefde en genegenheid de poorten van onze steden binnengeloodst.

Afgelopen vrijdagmiddag trokken wij vanuit Hasselt naar het noorden. Een rit van 260 kilometer via Antwerpen, Breda en Utrecht. Het was droog en er stond een warm zonnetje aan de blauwe hemel. Binnen drie uur waren we thuis.

De dag daarop wandelden we in Wormerveer en kwamen langs al die plekjes die me de afgelopen 42 jaar (want zolang woon ik daar al) min of meer dierbaar zijn geworden: het kerkje om de Noord, de Zaanbocht, het huis van de schrijver Herman Gorter, het Wilhelminapark, de kleine steegjes, de huisjes aan de Voltastraat, het Sluispad, de nieuwe dorpswijken waarachter zoveel (persoonlijke) historie schuilgaat, het Dick Laanplein (van de schrijver van Pinkeltje) het marktplein, de huizen waar ik ooit woonde….

De dagen daarop waren we dus in Alkmaar, Egmond, de bollenstreek, De Zaanse Schans en uiteindelijk in Amsterdam waar we het toerisme zo veel mogelijk mijdden en wandelden langs de relatief stille grachten. Natuurlijk waren we op de Dam, het historisch museum, het begijnenhof, het Spui en daarna koersten we via allerlei zijstraatjes op de Jordaan af. We rustten uit in het gras van het speelveld waar ik als kind in de zandbak zat. Daarna ik liet haar ons vroegere huis aan de Wittenstraat zien, we aten heerlijk bij de Chinees aan het van Limburg Stirumplein en later wandelden we door het mooi gerenoveerde Westerpark. De OV strippenkaart bleef ongebruikt en toen we die avond thuiskwamen, waren we bekaf.

Tussen de bedrijven door hebben we ook nog flink wat in de tuin gedaan, zijn wij naar tuincentrum Ofman in Wormer geweest om plantjes te kopen (Ofman is werkelijk supergoedkoop) en hebben samen de voortuin mooi gemaakt. Het was fijn samenwerken en de creativiteit van M. is al duidelijk zichtbaar.

En Amsterdam? Het zucht. Het zucht van opluchting dat het nu eindelijk echt ontdekt is.

Dit bericht werd geplaatst in verhalen non fictie. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s