Van tijd, licht en een oude man

Het lijkt een eeuwigheid te duren voor ik via de donkere, smalle straat het plein met de kerk heb bereikt. Vreemd genoeg noemt men dit hier echter geen plein omdat op het midden hiervan de grote Sint Hubertuskerk staat.
In de filosofie van de bewoners is er daarom sprake van straten. Achter die straten begint, hoe vreemd ook, een ander plein, zonder kerk en DAT noemt men het Sint Hubertusplein. Alsof de kerk daar ooit heeft gestaan maar een aantal onverlaten hem midden in de nacht verplaatst hebben.

Het Sint Hubertusplein wordt omzoomd door banken en winkels. In het midden ligt een bijna boomloos parkje waar een beeldengroep staat. Ze zijn van moeder Adons en een aantal van haar kinderen, die allemaal priester werden. Een aantal van hen werd uitgezonden naar China om daar evangelisch werk te verrichten. Twee van hen werden wreed vermoord, een derde vertrok voortijdig en zette zijn werk elders voort. Ik denk: waarom noemen ze dit plein geen Adonsplein? Maar dat is vast veel te simpel gedacht.

Midden op het plein staat een bank. Op die bank zit de oudste man ter wereld. Ik ga naast hem zitten en knik. Een tijdje is het stil. Ik kijk schuin naar opzij. Hoewel de tijd duidelijk sporen op zijn gezicht heeft achtergelaten, is hij volgens de laatste mode gekleed en geknipt. Hij ziet er monter uit en tikt zachtjes met zijn wandelstok op het grind. Dan ineens zegt hij: ‘ inderdaad, tijd bestaat niet’. Er is alleen sprake van energie. En die energie zet zich om in wat wij licht noemen. Maar als er niets was om op te reflecteren, zou het licht er ook niet zijn en bleef alleen energie over.’

Het komt er in een grote Vlaamse volzin uit en daarna kijkt hij me triomfantelijk aan alsof hij wil zeggen: breng daar maar eens wat tegen in. Ik wil zwijgen, uit respect voor zijn leeftijd en ook omdat sommige discussies gewoon nergens toe kunnen leiden. Maar ik zeg toch: ‘ maar in de bijbel stond toch: …en er was licht?’ Hij schijnt op dit antwoord te hebben gewacht want hij antwoordt meteen: ‘ha, weer iemand die de beeldspraak niet kan vatten’, wel eens gehoord van inzicht? Licht = inzicht op geestelijk vlak terwijl het materieel gesproken energie is. Hoe ziet u licht, mijnheer? Simpel, door dat het op een object reflecteert, kijk maar, het schijnt op uw hand. Maar verberg nu uw hand achter uw rug. Waar is nu het licht op uw hand? ‘

Natuurlijk protesteer ik. Het is al te makkelijk hier iets tegenin te brengen. Maar in een gloedvol betoog verwijst hij mijn woorden naar de prullenbak en zegt: ‘U bent nog jong, later zult u begrijpen, zoals de familie Adons nu pas begrijpt dat God noch hun kerstening noch hun dood heeft gewild. Maar ja, de vrije wil, nietwaar? ‘

Ik zwijg en kijk naar mijn voeten die baden in het zonlicht. Daarna kijk ik naast mij. De oude man is weg. Noch op het plein, noch in de aangrenzende straten, kan ik hem ontwaren.

Door de donkere, smalle straat loop ik terug naar het huis vanwaar ik ben gekomen. Maar de woorden van de oude man klinken nog lang in mijn oren.

De zon schijnt. Het wordt een mooie dag.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Fictieve verhalen. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s