De donkere dagen voor kerst

Het donkert op straat, geen lichtje nog aan
Maar binnen is sfeer bij de vleet
Boven die huizen schijnt bleekjes de maan
Ze vraagt me heel zacht: zie jij ze wel staan,
De vertrapten, die men vergeet?
Van Moskou naar Soedan is duizenden werst
In die kille en donkere dagen voor kerst.

Een leger, gevoed door het grootkapitaal
rukt op, want heeft honger naar macht
Wij kijken TV, zien dat helse kabaal
Wat kunnen wij doen? ’t Is teveel allemaal.
Een negerkind sterft in de nacht.
En Washington – Darfur, dat is nog het verst
In die kille en donkere dagen voor kerst

De olifant levert zijn laatste ivoor
De natuur ziet van armoede scheel
We doen een donatie en gaan snel weer door
We luisteren gretig naar goeroe Al Gore,
Doen te weinig en kletsen teveel
Het regenwoud afgekapt, dood, uitgeperst
In die kille en donkere dagen voor kerst

En als je soms vraagt, wat doe jij er aan?
Is het antwoord: ik doe mijn best.
Af en toe laat ik mijn autootje staan.
De machten zijn groot (gut, wat doe je er aan?)
Want door hen wordt de wereld verpest!

Kinderen vechten om tien korrels gerst
Bootvluchtelingen, strak samengeperst
De stervende zee wordt niet meer ververst.
Hoe vaak heb jij al met je tanden geknerst,
In die kille en donkere dagen voor kerst?

 

Dit bericht werd geplaatst in Gedichten. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s