Chaos

The New Delhi Herald

Maandag, 23-juni 2008
Het afgelopen weekeinde zijn in New Delhi ongeveer 700 mensen door een extreme vorm van luchtvervuiling omgekomen. Alle slachtoffers kregen last van hoestbuien en verstikkingsverschijnselen.
Een aantal overleed ter plaatse, anderen  werden naar ziekenhuizen vervoerd. De geboden medische hulp bleek echter in alle gevallen ontoereikend. De slachtoffers stierven binnen één dag na aankomst.  Een woordvoerder van het grootste ziekenhuis meldde dat het hier gaat om een zogenaamde DCV, een dodelijke combinatievervuiling waar de medische wetenschap tot nu toe geen antwoord op heeft gevonden.

De chaos is momenteel groot in de stad. Mensen vluchtten, na het horen van de eerste berichten, massaal hun huizen in. De gemeentelijke overheid kondigde inmiddels een volledig motorrijtuigenverbod af. Op verscheidene plaatsen zijn condoleanceregisters geopend en liggen er bloemen op plekken waar mensen zijn gestorven.

Er heerst angst onder de bevolking. Want niemand, ook de overheid niet, weet waardoor dit DCV is veroorzaakt. Onderzoekers zijn onmiddellijk gestart met het analyseren van de vervuilingsoorzaken. Maar tot dusver tast men nog volledig in het duister omtrent de aard van de factoren die tot deze catastrofe heeft geleid.

De heer Bandarankare van het minsterie van Verkeer betuigde in een verklaring zijn medeleven met de familie van de slachtoffers. Verder zegde hij toe dat de regering alles in het werk stelt om op korte termijn duidelijkheid te verschaffen en tot afdoende maatregelen te komen. Zonder vooruit te willen lopen op het onderzoek waarschuwde hij dat, mocht verkeersvervuiling in deze kwestie een dominante rol gespeeld hebben, de bevolking er uiteraard rekening mee moest houden dat de genomen maatregelen met name voor autobezitters aanzienlijke consequenties zullen hebben.

Op de vraag hoe het zit met de vele anonieme bronnen die vermelden dat ook in Peking, Tokio, Detroit en Rio de Janeiro inmiddels soortgelijke catastrofes zijn uitgebroken, maar dat deze zorgvuldig stil gehouden zouden worden om de paniek niet te vergroten, reageerde de heer Bandarankare met de woorden: hier is mij niets van bekend. Mijn eerste zorg is nu: het oplossen van onze eigen problemen.

Adriaan legde met een zucht de krant neer. Dit was nog erger dan het ebolavirus en de tijgermug bij elkaar, dacht hij somber. Daarna schudde hij zijn hoofd en stond op. Een lekker stukje fietsen naar het centrum zou hem goed doen. Hij verliet zijn flat, haalde de racefiets uit de box en stapte naar buiten. Hij keek naar het dikke wolkendek dat boven de stad hing. Zou het gaan regenen? Hij waagde het er op, stapte op zijn fiets en reed door de straat die toegang gaf tot een bredere, drukkere, straat die naar het centrum voerde.

Pas na tien minuten fietsen merkte hij dat de stad er doods en verlaten bij lag.

Dit bericht werd geplaatst in verhalen fictie. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s