Hamburg

I

Aangezien zoon door omstandigheden twee retour Hamburg en een kaartje voor HSV – Ajax had en geen vrienden kon vinden die met hem mee wilden, vroeg hij mij uiteindelijk mee voor zijn driedaags uitje. Ach, dacht ik, laatst werd mij gevraagd of ik wel eens uitdagingen aanging. Laat ik het gewoon doen.

Bliksemsnel zocht ik een geschikte oppas voor mijn katten en wierp wat spullen in mijn reistas. Voor drie dagen hoeft dat niet al te veel te zijn. Daarna maakte ik het huis een beetje netjes en begon nog wat logjes te bezoeken. Jullie hebben wel gemerkt dat ik daar niet helemaal mee klaar kwam. Maar ik haal het in 🙂

De volgende dag supervroeg naar Amsterdam. Daar aangekomen zagen we het bericht dat de trein niet vanuit Amsterdam maar vanuit Amersfoort vertrok. Dit in verband met die ontspoorde goederentrein bij Station Muiderpoort. Wij met de stoptrein naar Amersfoort want om dezelfde reden reed ook de intercity Amersfoort niet. Heerlijk. In Amersfoort bleek de trein naar Oberhausen 42 minuten vertraging te hebben. Gevolg: wij kwamen veel te laat aan, moesten de volgende trein nemen en raakten daardoor onze besproken plaatsen kwijt. Dit losten wij op door in deze overvolle trein in de restauratiewagen plaats te nemen en heel langzaam onze soep, thee en frisdrank te nuttigen. Zo kwamen wij toch zittend in Hamburg aan waar het al donker was.

Hamburg Hauptbahnhof is gezellig met enorm veel winkels en…..een toeristeninfo. Daar vroeger wij om een hotel en binnen 5 minuten hadden wij geboekt. Zo simpel als het maar kan. Wij besloten de 20 minuten die ons van het hotel scheidden te gaan lopen.

Al vrij snel werden wij geconfronteerd met de ongebreidelde behoefte van de Hamburger om Kerst te vieren. Op veel plaatsen in het centrum (mooi compact centrum waar het gezellig is; daarbuiten heb je als toerist weinig te zoeken tenzij je naar het voetbalstadion wil) waren kerststalletjes met Glühwein, bradwurst, pannekoeken, snuisterijen en speeltoestellen. Het was allemaal zo kitscherig dat het weer leuk werd. Ook de vele winkelcentra waren rijk versierd met dennengroen en miljoenen  lichtjes.

Het hotel werd gedreven door een Chinees echtbaar dat geen Engels en nog slechter Duits bleek te spreken dan dan ik. Dat vond ik wel eens fijn. De kamer was eenvoudig maar prima voor ons. Wij gooiden onze spullen er neer en doken de stad in. Die eerste dag aten we op verzoek van zoon Chinees.

Pas om 00.00 uur kwamen we weer in het hotel en waren toen zo total loss dat we onszelf meteen in slaap snurkten. Helaas zijn we allebei niet doof zodat wel elkaar regelmatig op de arm tikten met de vraag of het een ietsje minder kon.

2e dag
Ik was wakker om 7.30 en vreemd fit. Het licht in de kamer bleek het niet te doen en zo ging ik maar uit het raam kijken waaronder het een drukte van belang was. Op dat uur waren er al schoonmakers, vuilnisophalers en leveranciers. Even later begonnen de meisjes van de bloemenwinkel alle waar naar buiten te dragen en zag ik de eerste kantoorbedienden op ooghoogte achter hun pc plaatsnemen.

Aangezien zoon wilde blijven slapen ging ik alleen ontbijten en gaf de lichtstoring door. De eigenaar begon meteen gevaarlijk met een schroevendraaier in de meterkast te prikken. Ik hield mijn hart vast. Daarna begon hij tegen zijn vrouw te schreeuwen en tenslotte brabbelde hij dat het licht het einde van de middag weer zou schijnen.

Uiteindelijk was zoon wakker en wij gingen de stad in. natuurlijk bezochten wij weer Saturn, die grote electronica gigant waar we in Berlijn ook al 10 keer waren geweest (zucht en steun). Gekocht werd er niets. We dronken chocomel bij Starbucks waar ze zulke grote bekers hebben dat er ruim drie van mijn vingers door het oor konden. Verder liepen wij ons de blaren op de poten en zagen dat Hamburg een prachtig Raadhuis, een stel mooie kerken en een paar interessante moderne musea heeft. En winkels…..veel winkels.

Heel vroeg gingen wij eten. Thierry had plotseling haast en wij belandden bij KFC..een fastfood gigant waar ik…..ach…nou ja….voor een keer dan maar.

Met verwondering keek ik daar naar dat oude vrouwtje dat beladen met boodschappen plotseling in de bak met weggezette bladen weggedaan voer begon te prikken. Ze vistte er een half bakje frites uit en sloop met haar buit naar de hoek van de zaak. Spiedend om zich heen kijkend begon ze te eten. Eerst had ik medelijden met haar en wilde al iets van mezelf geven. Maar toen ze uitgegeten was ging ze een drogisterij binnen (al die winkels waren binnen dezelfde overkapping) en sloeg van alles in. Vreemd mensje. Daarna liep ze opgwekt het winkelcentrum uit.

Zojuist heb ik zoon op de juiste S-bahn richting stadion gezet. Het was loeidruk met voornamelijk HSV supporters die al flink wat  “glühwein” hadden genuttigd. Ze riepen in elk geval onvertaanbare leuzen, konden niet allemaal in het treintje en gingen vloekend op de bankjes zitten. Zoon zag wat bleekjes. Gelukkig had hij zijn Ajax das niet om. Even later zag ik hem in een volle trein wegrijden.

Ik wandelde op mijn gemakt terug naar het hotel. En hier zit ik en tik een onmogelijk lang stuk op dat te kleine laptopje van zoon. Het licht doet het weer (anders had ik ook niet kunnen tikken). Morgen nog tot 4.00 uur om iets te zien van Hamburg (maar zoon kennende zal het niet veel worden, maar ach, het gaat om de gezelligheid) en daarna weer terug naar Nederland.

En nu maar hopen dat Ajax niet verliest want anders is zoon morgen de hele dag niet te genieten. 🙂

II

Ongeveer half een ‘s-nachts (ik keek voor de zoveelste keer door het raam van mijn hotelkamer) zag ik zoon beneden staan grijnzen. Ik gooide de sleutel naar beneden en zo kwam hij boven en binnen. Van relletjes had hij gelukkig niks gemerkt; die gebeuren niet in het stadion want daar is het veel te streng beveiligd. De rellen waren later in de wijk Sankt Pauli en wij zaten in de buurt van het Oude Raadhuis. Gelukkig maar. Zoon had uiteraard genoten en had wel 12 eurocent tegen het venster gegooid tot ik toevallig het aan het raam kwam. Een mooie korte samenvatting van zijn avond.

Daarna vielen wij al snel in slaap want ik had blaren en was moe en hij was bekaf van het hossen en brullen.

De volgende ochtend was ik weer alleen aan het ontbijt. Zoon sliep tot half twaalf en toen sleurde ik hem er uit want uiterlijk twaalf uur moesten wij uit het hotel zijn. Na het uitchecken (het internetten bleek gratis te zijn) gingen wij onze tassen bij het station in een kluisje stoppen. Daarna besloten we een paar uur apart op te trekken want zoon wilde graag naar het Sankt Pauli stadion en de Reeperbahn (kijk, daar heb je hem dan toch mensen) en ik vond het leuker de haven te bekijken.

De uren daarna liep ik dus langs de Elbekanalen met zijn prachtige zeil- en moterschepen, pakhuizen, muren en nostalgische bruggen met mooie beelden tot ik bij het Johannes Bolwerk kwam. Toen vond ik het genoeg en keerde via een andere route terug naar de haven.

Tijdens mijn wandelingen kwam ik twee keer een polyester pop tegen die twee emmertjes droeg. Op een van die beeldjes stond: Hans Hummel. Latere informatie leerde me dat Hans Hummel in de 19e eeuw als waterdrager (wat eigenlijk een vrouwenberoep was) door Hamburg liep. Stoute kinderen liepen hem dan na en riepen Hummel, Hummel, waarop hij dan antwoordde: Mors, Mors, wat in plat Nederlands kan worden vertaald met “lik mijn ****”. De beeldjes (ik zal er later een paar van op een logje zetten) vind je door heel Hamburg, net zoals de beer in Berlijn.

Rond een uur of half vijf troffen zoon en ik elkaar weer. Bleek hij, in de metro zittend, mij te hebben zien lopen over de kademuur. Grappig.
We hadden nog net tijd om een vroege avondmaaltijd te nuttigen. Om 17.46 ging onze trein. En nu willen jullie vast weten of er nog vervoersperikelen waren. Nou……die waren er. Normaal gesproken hadden we alleen in Osnabrück moeten overstappen en dan pas weer in Amsterdam richting Zaanstreek. Maar dat liep anders. Kijk maar.

  • Hamburg – Osnabrück (ivm spoorwerkzaamheden ging de internationale trein niet verder).
  • Osnabrück – Bad Bentheim (met een Nederlandse intercity)
  • Bad- Bentheim – Hengelo (overstappen op intercity II)
  • Hengelo – Hilversum (want de trein ging alleen naar Schiphol en niet naar CS)
  • Hilversum – Amsterdam CS (intercity III, een mini zodat de trein afgeladen was)
  • Amsterdam – CS – Wormerveer. Ongeveer tegen middernacht thuis.

Gelukkig ging de tijd nog redelijk snel om omdat wij op de minilaptop een speelfilm keken (met elk een oortje in :-). Om de haverklap brulde daar een conducteur via de intercom doorheen, zodat wij op een bepaald moment keihard in koor riepen: kop dicht!! en pas toen tot de ontdekking kwamen dat de halve coupe ons kon horen. Zelf lagen we dubbel van het lachen. Want soms zijn wij gewoon pubers van het zuiverste water :-).

Het waren drie leuke dagen. Als ik mijn ogen dicht doe zie ik nog al die kerststalletjes en ruik ik de vette braadworst met bijbehorende uien. Een ding is zeker: die zal ik niet missen. Maar voor de rest hebben wij het prima naar onze zin gehad.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Familieverhalen. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s