Mijn baby- en peuterboekje

0000a_ons_kind

De wereld van warmte, geborgenheid en ouderliefde. Veel herinner ik me niet van mijn baby-en peutertijd. Maar gelukkig heeft mijn vader een schriftje bijgehouden waarin hij met pen en zwarte inkt in blokletters optekende hoe mijn eerste jaren eruit zagen. Dit schriftje is mijn enige houvast bij het schrijven van dit stukje.
0001_wim_75_week_1948

Op de bladzijde twee schrijft hij dat ik op vrijdag 25-6-1948 om 16.41 uur geboren ben in het Wilhelmina Gasthuis te Amsterdam. Er volgen vier babyfoto’s en de opmerking dat ik op woensdag 9-2-1949 werd  ingeënd tegen pokken. Ook lees ik dat mijn moeder om de 14 dagen zuigelingenzorg bezocht. In het schriftje zit een voorschrift voor het dagelijks koken van rijstewater met het bijschrift: ‘wij vonden echter, dat een mens daar niet groot van kan worden.’

Dat is allemaal voor mijn peutertijd. Maar bij het omslaan van de bladzijde ben ik ineens een jaar. Kijk, hier zit ik in een tot peuterkar omgebouwde kinderwagen, heb bollewangen, een krul op mijn kopje en lach onbevangen de wereld tegemoet. Ik lijk nog niet erg op mij. Het onderschrift luidt: ‘de kleine baron op rijtoer.’ Humor.

0003_wim_1_jaar_1949

Op de volgende foto ben ik bijna 2. De krul is  ingewisseld voor bijna- stekeltjeshaar. Ik heb een streepjestrui en een broekje met bretels aan. Ben ik daar al een beetje herkenbaar? Ik zie het nog niet erg. De bolle wangen zijn gebleven en ik kijk nog steeds optimistisch langs de lens heen.

0004_wim_bijna_2_mei_1950

Daarna: twee kleinefoto’s, gemaakt in juli 1950 bij het trouwen van mijn oom en tante. Op de 1e sta ik voor mijn moeder (die het bruidspaar flankeert) en naast mijn (lievelings)nichtjeRiekie met wie ik bij oma vaak om het driewielertje vocht en altijd verloor omdat ik een kop kleiner was.  Op de 2e foto staat ons gezin voor de deur van mijn oma’ huis. Oma staat voor de deuropening.

0005_huwelijk_oom_cor_en_tante_riek_19500006_huwelijk_oom_cor_en_tante_riek_1950

Als ik de bladzij omsla, blijk ik een leeftijdssprongetje gemaakt te hebben. Ik ben ruim 3,5 jaar. Ik heb een pakje met zijknoopjes aan dat ik me nog wel vaag kanherinneren.  Mijn moeder breide, zoals gebruikelijk in die tijd, zelf. De lach is ingewisseld voor een meer nadenkende blik.  Welke geestelijke vergezichten ik toen had: geen idee.

0007_wim_35_jaar_1951_52

 Dan komt er een foto van een tafereel dat ik me nog prima kan herinneren. Ik heb geen zin om mijn bord leeg te eten. Het is rode kool en daar heb ik dan al een hekel aan. Het bord MOET leeg.  Maar ik WIL NIET.  Daarom verrek ik het uit protest naar de camera te lachen. Het bord heb ik uiteindelijk toch leeg gegeten.

0011_wim_wil_niet_eten_1952

Op de foto daarna maak ik, gehuld in een wollen badpakje, het duivenhok van mijn vader schoon.Dat hok staat op het dak van het huis (het platje). Aan het einde van dat platje kun je, vier verdiepingen lager, het verkeer in de Rijnstraat zien. Maar aan die rand mag, en durf ik niet te komen.

0010_wim_maakt_duivenhok_schoon_1952

 De peuterperiode wordt in het schriftje afgesloten met twee vakantiefoto’s. Op de ene hurk ik op het strand. Achter mij de Noordzee bij Castricum. Op de laatste foto sta ik in de duinen en zwaai. Afscheid van zee en zomer schrijft mijn vader, met een mooi gevoel voor alliteratie, bij. Het is eind augustus 1952.

 0008_castricum_aan_zee_1952 0009_afscheid_van_zee_en_zomer_1952

Maar dan ben ik eigenlijk al twee maanden peuter af.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Familieverhalen. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s