Uit de put

“Beste kijkers, welkom. Dit herfstseizoen zenden wij vier afleveringen uit van het programma uit de put. Daarin wordt in elke aflevering een maatschappelijk vastgelopen persoon vlotgetrokken. Aan tafel de volgende gasten: regisseur Jack Snack, welkom Jack (applaus), vier vastgelopen mensen: Fred, Annie, Karel en Elsje. Fijn dat jullie er zijn. (loeiend applaus). Tenslotte rechts van mij: recensent C. Critieck, ook welkom (plichtmatig handgeklap). Ik ben Appolonius Cyfferkeyker (voetgetrappel).”

“Allereerst de heer Critieck, mag ik Cornelis zeggen?”
“Nee, beslist niet. Terzake graag.”
“Mijnheer Critieck. U heeft onze programma’s vaak stuitend genoemd. Ze zouden uitsluitend gemaakt zijn voor geld en kijkcijfers. Dat is nogal wat.”
“Precies. Wat is de vraag?”
“Huh? Nou, hoe durft u te beweren dat deze mensen zich ‘prostitueren voor het gehele Nederlandse volk, nou…?’
“Omdat het zo is. Het is laag bij de grondse TV, onbeschaamd exhibitioneren. Klaar.”
“Dat vindt U!! (grijnst)?”
“Met volle overtuiging.”
“Dan heb ik een verrassing voor u, mijnheer Critieck”
“Het zal me wat wezen (kijkt strak)”
“Jawel, Fred, Annie, Karel en Elly, aan jullie om het geheim te onthullen.”
“Hahahaha, wij zijn helemaal geen vastgelopen mensen. Wij zijn B acteurs. Wij zijn fake.”
“U hoort het, mijnheer Critieck, het zijn acteurs, wat zegt u me daar van?”
“Ik zie het leuke er niet van. Het is oplichting van het volk, een lage streek..”
“Nee hoor, het is opleuking. Dan kijken mensen vaker. Maar er is méér, nietwaar Jack?”
“Hahaha, klopt, ik ben namelijk geen regisseur, ik ben ook fake.”
“Wat? maar dat wisten wij niet, Apollonius.”
“Sterker nog, de hele serie is fake. Hij wordt niet eens uitgezonden, leuk hè?”
“Maar dat is.. maar wij…”
“Wacht effe, niet uitgezonden? DAT was niet afgesproken!”
“Afkeurenswaardig. Toch één serieuze vraag: waarom?”
“Vanwege de kijkcijfers natuurlijk. Kijk morgen maar eens.”
(Stem uit de regieruimte): “Appolonius, we hebben ook nog een verrassing voor jou.”
“Dames en heren, in dit intermezzo is niet voorzien. Ja, Bernhard?”
“Jullie zijn niet online. Ook dit programma is namelijk fake. Het wordt niet uitgezonden.”
(Appolonius): staat op, springt woedend heen en weer, vloekt en schreeuwt:’wat is dit !@#!$!@$ voor een klotezooi. Ik zet mijn advocaat in en…’
(Bernhard):Rustig Appolonius, grapje, ideetje van John. Je bent wel degelijk in the air.
Het publiek: brult van enthousiasme. Alle gasten zitten murw aan tafel en hebben geen idee waar het nog over gaat. Dan staat C. Critieck op.
“U ziet thans waartoe dit gedoe toe leidt. U bent verstrikt in uw eigen onechtheid. Vanwege de kijkcijfers. U bent belachelijk in uw fake-heid.”
(Stem uit het loeiende publiek): “Cornelis is zelf niet echt. Hij is bedacht door Plato.”
De heer Critieck staat op, recht zijn rug, kijkt even misprijzend de zaal in en loopt statig naar de uitgang. Het beeld draait langzaam op zwart.

De volgende dag krijgt het programma een daverende 9.2 als kijkcijfer.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Fictieve verhalen. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s