Het boek

Met een mager, wit gezicht en zijn mond vertrokken in een smalle streep, staat hij daar in de donkere gang. De wijsvinger van zijn linkerhand hangt aan het linker jassenhaakje. Niemand hoeft te zien dat hij vecht tegen zijn tranen. Klootzakken, dat zijn het. Allemaal! Als ze maar wel weten dat hij straks wegloopt. En nee, ze hoeven hem niet te zoeken. Want hij komt toch nooit meer terug.

Een paar uur geleden was hij zo blij geweest. Want het gebeurde maar zelden dat opa langs kwam. Hij had een boek voor hem meegenomen. Bram en Aart op zomervaart. Het leek hem leuk en hij wilde het meteen uit opa’s handen grissen om er, ergens in een hoekje, in te gaan lezen. Maar dat ging zo maar niet. Eerst was daar het ritueel.

“Ik geef je dit boek, alhoewel je er misschien nog wat te jong voor bent”, zei opa plechtig. En hij vervolgde: “wees er voorzichtig mee, geen ezelsoren er in maken en (hierbij keek hij onheilspellend alsof hij vermoedde dat de jongen dat nog nooit had gedaan) altijd eerst je handen wassen en goed afdrogen voor je het boek oppakt.”

De jongen knikte braaf en dacht: geef dat boek nou maar hier, ik wil lezen.

“De schrijver is bekend in heel Nederland, jongen. Het is Cor Bruyn. Ken je die? De jongen schudde ontkennend zijn hoofd. Die naam zei hem helemaal niets.

“Ken je die niet?, sprak opa met heilige verontwaardiging, “dat meen je toch niet?” Leren jullie dan niets meer op school? Enfin, het is een heel beroemde man en je moet zijn boek dus maar goed lezen en niets overslaan. Beloof je dat?”

Weer knikte de jongen en keek naar opa’s handen alsof hij daarmee het geefmoment kon bespoedigen.

“Zo en dan zullen we er nu eens netjes een opdracht voor de jarige in zetten.” Opa zette zich met het boek aan tafel, trok een vulpen uit de binnenzak van zijn colbert en begon te schrijven. Het duurde en duurde en al die tijd keek de jongen aandachtig toe. Maar eindelijk zette opa dan toch met een zwierig gebaar zijn handtekening onder het lang uitgevallen stukje. “Zo jongen, lees dat maar eens goed”, zei hij.  “Zijn je handen echt schoon. Enfin, pak maar aan”.

Begerig greep de jongen het boek. Hij deed dat echter zo onhandig dat de nog niet droge inkt een vlek maakte op de tot dan toe smetteloos witte bladzijde. Hij schrok.

Zijn ouders, die tot dan toe het ritueel zwijgend hadden gevolgd, veerden overeind. Dit was ernstig! Plotseling stond zijn vader achter hem. “Lul”, riep hij, “ondankbare lul die je daar bent, moet je het weer zo nodig verzieken, geef hier, je krijgt dat boek al niet eens meer”. En hij rukte het boek uit de handen van de jongen en borg het weg in het dressoir.

Ineens was de jongen blind van woede. “Het is MIJN boek, ik heb het gekregen, jullie hebben het recht niet,” schreeuwde hij. “O ja? ” riep zijn vader en pakte hem bij zijn nekvel, “O ja? Mee komen. En hardhandig duwde hij de jongen naar de gang. “En hier blijf je staan, een uur lang, en laat me je niet horen”, brulde hij. Daarna ging hij de woonkamer in  en sloeg de deur met een slag dicht.

Hij hoort ze wel, die stemmen. Ze praten over hem. “Geen fatsoen…..ondankbare hond….galg en rad.” Natuurlijk, zo gaat het altijd. Ouders mogen hun kinderen als honden behandelen. En o wee, als ze wat terugzeggen. Maar nu is hij het zat. Hij gaat! Ze zullen hem nog missen.

En terwijl de jongen zijn definitieve plannen smeedt klemt zijn vinger zich nog nadrukkelijker om het jassenhaakje.

Die jongen was ik.

Dit bericht werd geplaatst in Familieverhalen. Bookmark de permalink .

Een reactie op Het boek

  1. Tijdens het lezen al dacht ik: ‘als het nou maar niet over Plato gaat want dat zou ik zo zielig vinden’ maar het was dus wel zo. Het is bijna een Ciske de Rat-achtig tafereeltje. Achteraf kun je er misschien om glimlachen maar het zal toen niet leuk geweest zijn. Toch heeft het, vele jaren later, een bijzonder sfeervol en mooi verhaal opgeleverd!

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s