Berlijn VI

Dinsdagmiddag bevonden wij ons in de Hackese Hafe, een serie mooie hofjes van een groot aantal verdiepingen waarin allerlei winkeltjes etc. zijn ondergebracht. Wij bleven op de begane grond en zwierven door de straatjes van hofje naar hofje. We dronken wat in de Rose Garden. Bij het verlaten van dit stukje Berlijn lieten we de Hackese Markt links liggen.

Die avond aten wij, op zwaar verzoek van zoon, alweer Chinees bij Gedächtniskirche.

Woensdagochtend hadden we allebei die kijkmoeheid die iedereen wel moet voelen die zes dagen door een stad heeft gezworven. We besloten nuttig en aangenaam bezig te zijn door Berlijn vanaf het water te gaan bekijken. We kozen voor de Brückenfahrt van ruim drie uur.

Omdat de boottocht pas om 14.20 zou beginnen, hadden we tijd om het Nicolaiviertel, een wijkje achter het Rode Raadhuis en aan de andere kant begrenst door de Spree, te bezoeken. Het moet er vroeger beroerd hebben uitgezien maar is nu een fraai gerenoveerde oase van rust rondom een spitstorige kerk met veel winkeltjes en cafeetjes. Aan de voorzijde van het wijkje is een soort van flatgebouw waarin, net als in de Hackese Hafe allerlei kleine zaakjes zijn gevestigd. Wij bleven ook hier op de begane grond.

We waren het wijkje nog niet binnen of het begon te hozen. Gelukkig zijn veel winkeltjes voorzien van galerijen zodat we simpel konden schuilen. Ondertussen keken we wat in de etalages. Maar even plotseling als ze was begonnen hield de regen op en even later liepen wij weer door de smalle straatjes.

Erg leuk was de ontdekking van een boekhandel in, uitsluitend, miniatuurboeken.
Van literatuur tot kookboek, van kinderboek tot Bijbel, alles was er in het klein. De prijzen zijn er wel volwassen. Moet toch een aardige belevenis zijn: Huckleberry Finn te lezen in het formaat van een luciferdoosje.

Later aten we een sushigerechtje bij een Japans winkeltje ter grootte van een kleine snackbar. Ik kwam tot de conclusie dat ik niet gek op sushi was. Zoon wel, die hanteerde de stokjes zo vaardig dat ik dacht dat hij er nog een volledige maaltijd achteraan zou gooien. Maar daar was geen tijd voor. We moesten naar de boot.

De hierna volgende uren voeren we in- en op een prachtig boot over de Spree en het Landwehrkanaal. We passeerden vele bruggen waarvan er een aantal zo plat waren dat je op je stoel moest blijven zitten, wilde je niet onthoofd worden. De gids was een oude Brunhilde aus Berlin die ons met rollende R en veel verbale mimiekjes in het Duits alle gebouwen en bruggen verklaarde. Van gore Oostberlijnse ruïnes, via prachtige moderne architectuur kwamen we na drie uur weer aan bij het zogenaamde museumeiland waar een aantal oude gebouwen zo mooi bewaard is gebleven. Een hele zit, maar toch een aanrader, die boottocht.
We bleven nog wat in de stad hangen, gingen daarna even naar het hotel en kwamen naar veel vieren en vijven (want wie wilde wat nuttigen?) terecht bij het Europacenter waar we uiteindelijk wat aten bij een KFC restaurant. Slik. heb ik dit al niet eens meer geschreven?

Terug in het hotel keken we nog naar een horror DVD (nogmaals: slik) op de laptop en doken daarna ons bed in. Met het dekbed helemaal over het hoofd natuurlijk!

Morgen onder andere het Holocaustmuseum en de Chinese tuinen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Kunst en cultuur. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s