Zonnestraaltje

Soms dreigt de dikke wolkenlaag
Die somber maakt en sluiting geeft
Dan is er slechts die ene vraag:
Is dit dan al waarvoor je leeft?

Het dal is hoger dan de berg
Het water raakt zijn oevers kwijt
De grootste mens wordt tot een dwerg
Gedachten leiden slechts tot spijt

Maar plots, dan schijnt een straaltje licht
Spontaan, zo vrolijk door het raam
Het lacht, het zingt als een gedicht
Vlinderend vrij roept het je naam

Dan breekt de ban, dan smelt het ijs
Het dikke wolkendekbed sneeft
En in je hoofd speelt zacht een wijs
Omdat dat straaltje warmte geeft

En al dat sombermakend grijs
Maakt dat je weer in vrijheid leeft

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s