Het onbekende logo

Het beeldscherm lichtte grijs-blauw op. Daarna zag hij het vertrouwde logo. Hij gaapte. Het was gisteravond laat geworden. Vannacht had hij slecht geslapen.
De nacht leek een aaneenschakeling van dromen waarin hij iets moest (maar wat?) maar niet kon (waarom niet?) en waarop verder niemand reageerde behalve dan dat hij in die droom een onaangenaam gevoel van disfunctioneren had. Onwerkelijk en vreemd.

Een luide pinggg haalde hem weg uit een lichte dommel. Hij dacht: als je aan het beeldscherm bijna in slaap valt, moet je toch eens wat aan je leven gaan doen en…..verder kwam hij niet. Werktuiglijk had hij op de enterknop gedrukt toen er plotseling een onbekend logo op zijn scherm verscheen. Het was donkerblauw met zwarte cirkels en hij had geen idee waar het voor stond. Weer een pinggg. Nu verscheen onder het logo de tekst: toets F12. Even aarzelde hij, daarna, nieuwsgierig drukte hij de knop in.

Er leek een vreemde trilling door het beeldscherm te gaan. Daarna veranderde het logo in een aantal grijsblauwe vonken die langzamerhand de vorm van een draaikolk begonnen aan te nemen. Gebiologeerd staarde hij naar het scherm.Het was alsof de draaikolk hem wenkte, hem naar binnen wilde trekken. Aarzelend stak hij een vinger uit om het beeldscherm aan te raken. Meteen daarom trok hij hem snel terug. Even leek het alsof zijn vinger licht onder stroom had gestaan, zoals hij vroeger wel eens met zijn tong de koperen staafjes van zo’n ouderwetse batterij had beroerd.

Hij knipperde met zijn ogen. Werd de draaikolk groter? Ja, hij had het goed gezien. Langzaam maar zeker vulde de kolk het hele scherm. Een zacht suizen bereikte nu zijn oor. Vreemd, want hij had al een tijd geen goed werkende geluidskaart meer in zijn PC. Het leek alsof het suizen nu in zijn hoofd zat. Hij kwam in beweging. Het was maar beter een stukje van het beeldscherm af te gaan zitten.

Het was een vreemde ervaring te merken dat hij zich niet kon bewegen. Zijn hoofd leek zich in een ijzeren klem te bevinden. Hij werd gedwongen zijn ogen op het beeldscherm gericht te houden. Ondertussen waren de kleuren veranderd van grijs-blauw in diep rood gemengd met een vreemd soort oranje-wit terwijl het geluid langzaam aanzwol.

Plotseling duizelde het hem. Met kracht probeerde hij zich te verzetten. Maar hij slaagde er niet in op te staan. Sterker nog, hij voelde dat hij met een onweerstaanbare kracht in de richting van en door het beeldscherm werd getrokken. Zijn lippen werden droog als perkament en voor zijn ogen verschenen felle flitsen. Hij probeerde te schreeuwen, te schreeuwen…….

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in verhalen fictie. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s