Vrijheid

Met enige ergernis doet ze de ritssluiting van haar blauwe jack stijf omhoog. Daarna trekt ze de lijn recht. Kom Kanjer, roept ze tegen de hond aan haar voeten. Hij heeft geen aansporing nodig en trekt zijn bazin door straten, langs heggen en grasveldjes tot aan het water waar de eenden zijn.

Ze zucht diep en probeert haar opkomende hoofdpijn te negeren. Vroeger, ja vroeger was alles mooi. Ach, wat hield ze van hem. Haar kleine donkere god, haar idool gedurende zoveel jaren. Ze kan zich niet herinneren ooit zoveel van iemand te hebben gehouden.

De wind suist zingend door de treurwilgen. Het brede water weerspiegelt grote grijze wolken.
In het midden van de sloot wiegelen een paar eenden. Aan de waterkant zit, onaantastbaar, de grote blauwe reiger en kijkt roerloos voor zich uit.

Vijftig jaren, mijmert ze, zo lang al. Ach, ze hebben het altijd goed gehad. Toegegeven, er waren moeilijke tijden. En natuurlijk bleef hij geen god. Integendeel. Maar ze had zich altijd geschikt. Want dat hoorde zo, dat had ze in de opvoeding meegekregen.

Ze kijkt naar de reiger en bewondert zijn koninklijke houding. Hij kent haar, blijft rustig zitten. Hij weet: uit die hand komt straks het brood. Vlak voor hem gooit ze het in het gras. Even uit zijn rol vallend, slokt hij het manna gulzig op. Ze glimlacht.

Het is soms zo moeilijk. De jaloezie, de ongerijmdheden in zijn betogen, zijn continue achterdocht. ‘Waar ga je heen, waarom ben je zo lang weggebleven, heb je weer zo lang staan praten? Ik wil dat je nu thuis bent, klaar!’ Dan schikt ze zich. Want wat moet je anders? Maar het is soms zo onrechtvaardig, zo eenzaam, zo… onvrij. Soms zeggen mensen wel eens dat ze het niet allemaal moet accepteren. Maar dan schudt ze moe haar hoofd. Ze begrijpen het toch niet. En dan… ze houdt nog steeds van hem.

Ze trekt aan de lijn. ‘Kom, we gaan naar huis,’ roept ze naar de hond. Gewillig loopt hij mee.

Voor ze de hoek omgaat kijkt ze nog één keer om en ziet de reiger zich langzaam verheffen. Met kalme vleugelslagen wiekt hij traag majesteitelijk naar de einder.

In volle vrijheid.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Fictieve verhalen. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s