Ver verleden tijd

Met de zon nog in je ogen
Kijk je lachend in de lens
Onbevreesd en onbevangen
Kleine man, gelukkig mens

Zie je staan daar, op je klompjes
Klein en kwetsbaar op het pad
Onbewust van wat het leven
Ooit met jou heeft voorgehad

‘k Zou zo graag je handen pakken
Zeggen van hoeveel me spijt
Maar ik kan niet bij je komen
In die ver verleden tijd

Kleine man, wat zou je zeggen
Als je mij nu spreken kon?
Welke raad zou je me geven?
Gaf je mij een sprankje zon?

Ga maar door met spelen jongen
Lach met heel je openheid
Later kan je nog niet deren
Jij bent koning van jouw tijd

Wat ik nog van jou kan leren
Dat is: onbevangenheid

0039_wim_in_marken_binnen_2411195_2

Tekst en foto: ©Plato-2008
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s