Mijn huizen

1948 – 1956 De Rijnstraat 199-4, Amsterdam
Woningnood. Vader en moeder kwamen van buiten Amsterdam maar vonden na lang zoeken er in 1947 woonruimte.Ze huurden een woonkamer en keukentje van de buren op 1 hoog en twee slaapkamers van die op 2 hoog. Ook mochten ze een stukje vliering gebruiken. Na een jaar werd ik geboren. Ondanks de echtelijke ruzies was het een fijne periode. Vooral door ‘tante Annie’, de buurvrouw van 2 hoog waar ik vaak meer was dan bij mijn eigen ouders.

1956 – 1960 De Wittenstraat 114-2, Amsterdam
De dochter van tante Annie ging trouwen, had woonruimte nodig had en wij moesten vertrekken. Mijn vader schreef naar het CBH en de koningin. Al snel hadden we een relatief groot huis in Oud-West dat tegen een kerk was aangebouwd. Piet en ik hadden nu een eigen kamer.Wat een luxe. De winter was dat jaar beestachtig koud. De eerste dag tijdens het klussen ging ik aan de schoorsteenmantel hangen. Even later lag deze samen met mij op de grond. Dat was mijn kennismaking met het huis. Toch, mede omdat in deze periode mijn lagere schooltijd lag daarom alleen al een dierbare- en herinneringsvolle tijd.

1960 – 1965 Lindelaan 31, Wognum
Voor mijn gezondheid moesten we eind 1960 Amsterdam uit. Mijn ouders ruilden hun woning met dat van een gezin uit Wognum. De burgemeester kwam zelfs langs om te zien wat voor vlees wij in zijn kuip waren. Wij werden goed bevonden. Nu woonden wij in een dorp. Het huis was modern en we hadden een boiler en konden dus douchen. Ik ging er naar de zesde opeen prettige, moderne school. Binnen een jaar zat ik op voetballen, had een leuke vriendengroep en ging naar een gezellige jeugdclub. Mocht het leven altijd zo blijven? Nee want in 1965 scheidden mijn ouders na veel ellende. Een tijdje later besloot mijn moeder terug te gaan naar haar Zaanstreek.

1966 – 1971 Bleekerstraat 34, Wormerveer
De eerste tijd woonde ik bij oma (mijn moeder woonde samen met Piet bijeen meneer bij wie ze de huishouding verzorgde omdat er brood op de plank moest).Na een jaar kon mijn moeder een houten huis huren dat in erbarmelijke staat was. Geen douche, een houten scheeflopende vloer, tochtige hoeken, verzin het maar. Maar ik was 17, werkte net ineen supermarkt en stoorde me er niet aan. Het was een gezellige tijd, ook al omdat mijn vader van het toneel verdwenen was en dat gaf veel rust. Wij maakten met zijn drieën muziek. Soms speelden wij biljart waarbij we eerst de trap op moesten om bepaalde stoten te kunnen maken. Dat hadden jullie moeten zien. Het was meer dan grappig.

1971 – 1974 Lindenlaan 45, Wormerveer
Een klein, maar aanzienlijk beter huis. Na de renovatie zelfs met douche. We woonden op maar 100 meter  afstand van oma,die oud en ziek was zodat mijn moeder haar dagelijks moest verzorgen. Dat deed ze, naast haar baan als schoonmaakster in een zwembad. Piet zat op school. Ik werkte nu in Amsterdam en bezocht de middelbare avondschool. Ook dit was een genoeglijke periode omdat dit echt ONS huis was.  Dat bleef het voor mij tot mijn 26e. Daarna kreeg ik eigen woonruimte en ging trouwen. Mijn broer volgend ongeveer een jaar later.Ik herinner me niet dat wij ons ooit maar een seconde druk maakte om zoiets als het lege-nest-syndroom. Mijn moeder had inmiddels zwaar suikerziekte maar ook dat hield ons niet tegen. Wij gingen op onszelf.

1974 – 1985 Herman Gorterstraat 234, Wormerveer
In 1974 trouwde ik. Wij bewoonden de tweede verdieping van een drielaagse flat. Toen wij er kwamen was het plafond zwart en de muren vuurrood. Mijn broer schilderde het in een keer wit (het was zijn vak). We maakten er een mooi nestje van met roodbruine gordijnen, een bruine ribfluwelen bank en groen behang, heel veel planten,kortom het waren de jaren ’70. Ik woonde daar  aanvankelijk met Caroline. Ze overleed in 1981 aan een ongeneeslijke ziekte. Daarna was ik alleen tot ik opnieuw een relatie kreeg. In 1984 werd mijn dochter geboren. Twee maanden later kregen wij de woning aangeboden waar  ik nu nog woon.

Herman_gorterstraat_234


De foto’s zijn niet geweldig
Linksboven: Mijn broer Piet
Rechtsboven: Caroline
Linksonder: Oma, moeder, Willem en Caroline
Rechtsonder: Willem met onafscheidelijke gitaar

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Familieverhalen. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s