Huis

Aan het einde van het jaar 1984 kwamen er twee mooie gebeurtenissen bij elkaar. Op 30 november werd onze dochter geboren en in dezelfde tijd kregen wij een benedenhuis aangeboden tegen een huurprijs die prima in de begroting paste.
Tot dan woonden wij in een troosteloze, gehorige flat. En nu was het nieuwe huis niet van een enorme luxe, maar we wilden heel graag uit die flat en bovendien was bij het benedenhuis een grote tuin inbegrepen.

Alhoewel we met enige spijt afscheid namen van de splinternieuwe kinderkamer waar zo hard aan was gewerkt, gingen we rond de jaarwisseling over naar het nieuwe huis, dat op minder dan een halve kilometer van de flat lag.

Er moest, zoals gebruikelijk in huizen waarin flink geleefd wordt, veel gebeuren. Op de bovenverdieping kon je op de vliering moeiteloos de maan zien doordat er wat stenen uit het muurtje bij de schoorsteen waren verdwenen. Het plafond van de bovenverdieping was tientallen jaren geleden van bordkarton vervaardigd en zag ernu uit als een appeltaart die  een jaar te lang in de keukenkast had gestaan. En dan de rest….

Een paar maanden daarna hadden wij een prima huisje. Het bordkarton was, met hulp van zwager, vervangen door een schrootjesplafond,Het dak was gerepareerd en geïsoleerd en in de woonkamer lag gloednieuw parket. Ook de kinderkamer zag er uit als een plaatje. In de maanden daarna werd de tuin intensief bewerkt zodat we op mooie dagen heerlijk buiten konden vertoeven.

Drie jaar later werd onze zoon geboren. Hij kreeg het kamertje van ongeveer 2,30 x   2,25 meter. Maar ach, hij was zelf ook klein en later zagen we wel weer.

In de jaren daarna heeft het huis veel gezien. Hoe de kinderen opgroeiden. Hoe we lange tijd met zoons gezondheid tobden. Hoe de computer zijn intrede deed. Hoe onze relatie verslechterde en hoe we uiteindelijk uit elkaar gingen omdat het niet anders kon. Hoe de kinderen met moeder meegingen. Hoe eerst zoon- en later dochter weer bij vader kwam wonen. Hoe er een nieuwe (lat) relatie kwam. Hoe vaders gezondheid verslechterde en na jaren weer wat verbeterde.

Gisteren heeft het huis gehoord dat dochter per 1 maart een woning in Tilburg gaat betrekken. En het heeft gezien dat zoon, die zojuist een mooie opslag bij zijn nieuwe werkgever heeft gekregen, nu al nu af en toe op internet naar kamers in Amsterdam speurt.

Het huis weet dat de dingen zo gaan. Maar het gaat soms zo snel. En het huis ziet nog wel iets meer maar daar kan hij niet over praten. Soms zou hij de dingen zo heel graag anders willen. Maar hij kan het niet veranderen.

Want de enige functie van een huis is huis te zijn.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Familieverhalen. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s