Maar van mijn liefde zul je weten

Mijn moeder is mijn naam vergeten
Mijn kind weet nog niet hoe ik heet
Hoe moet ik mij geborgen weten?

Noem mij, bevestig mijn bestaan,
Laat mijn naam zijn als een keten,
Noem mij, noem mij, spreek mij aan
o, noem mij bij mijn diepste naam.

Voor wie ik liefheb, wil ik heten

Neeltje Maria Min

Je was de zon te midden van proleten
Ik was jong, wist niet wat ik nu weet
Hoe zou ik jou kunnen vergeten?

In mij gebeiteld staat de naam
Die je, zo kort maar, hebt bezeten
Eenzaam de weg die jij moest gaan
Je kunt mijn stem niet meer verstaan

Maar van mijn liefde zul je weten

Plato 2007

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s