Mees 12: Andere mees

Eerst was het donker. Zo donker dat hij geen hand voor ogen kon zien. Maar allengs verscheen er aan de horizon een zacht witgeel schijnsel. Het viel Mees op dat hij geen moeite hoefde te doen om het te volgen.
Hij had zelfs niet het idee dat hij vloog. Hij voelde zich eerder donsveertje dat, als door een magneet aangetrokken, zweefde naar iets wat hij nu herkende als een steeds sterker wordend licht. Heel anders dan dat van de zon, feller maar tegelijkertijd zachter. Het leek hem te wenken en nu leek het ook alsof hij tinkelende stemmen hoorde.

Ineens was hij volkomen door het licht omgeven. Mees knipperde met zijn ogen. Dit was nieuw. Het refereerde op geen enkele manier aan iets wat hij eerder was tegengekomen. Luister, daar waren de tinkelende stemmen weer. Ze hoorden bij twee schimmen die langzaam op hem aankwamen en zich plotseling ontpopten als twee kleine witte vogels.
“Hallo”, zei Mees wat onzeker. “kunt u mij zeggen, waar ik hier ben?” Het is me hier namelijk volkomen vreemd, weet u.” Eén van de witte vogels keek hem vriendelijk aan en zei: “dag kleine Mees”, je bent hier in het land van de gouden vogel, alleen” en nu keek hij even op een papier dat hij in zijn vlerken had, je staat niet op mijn lijst.”  “Nee”, viel de andere vogel hem bij,  “je mag hier helemaal nog niet zijn, ik vrees dat er ergens een fout gemaakt is”.
“De gouden vogel?” riep Mees uit, “maar mag ik die dan niet even zien, ach hij is zo mooi, mag het?”
“Je mag de gouden vogel alleen zien als je hier definitief blijft, zei de eerste vogel. “Maar dat is  niet het geval. Je moet zo snel mogelijk terug.”
“Maar”, riep Mees vertwijfeld, “maar ik”. Maar de vogels luisterden niet naar hem. Plotseling was het alsof ze een soort gordijn tussen hen en Mees spanden. En terwijl het aardedonker werd hoorde hij nog even hun stemmen: “nog niet, ga snel terug….terug…te- rug. Mees had het gevoel dat hij in een duizelingwekkende vlucht door het onzichtbare zwerk vloog. Langzamerhand werd hij zich bewust van het feit dat hij een lijf had. En dat lijf deed pijn. Héél veel pijn.

Terwijl de zon zijn gouden stralen over de toppen der bomen drapeerde, deed Mees knipperend zijn ogen open. “Hoera”, hoorde hij een stemmetje boven zich, “je bent wakker”. Mees probeerde zijn kopje wat te draaien. Dat viel niet mee want hij had het gevoel alsof er een hele bijenkolonie in zijn hoofd aan het werk was. Alles deed hem zeer. “Wat is er gebeurd?” stamelde hij terwijl hij zijn ogen weer sloot want de zon was werkelijk heel fel. Tip, tip, daar sprong iets in zijn gezichtsveld. Snel opende Mees opnieuw de ogen en zag een alleraardigst kleine Mees tegenover zich zitten. “Waar ben ik, wie ben jij?” vroeg Mees verwonderd. “Wat een vragen”, lachte de andere mees. “Weet je dan niet meer wat er gebeurd is? “ “Kleine Kat”, fluisterde Mees. “Ben ik dood? zeg het maar eerlijk hoor”.

Andere Mees lachte klaterend. “Dood, nee je bent niet dood. Maar het scheelde niet veel. Je bent net uit de klauwen van Grote Kat gehaald door….een mens.”  “Een mens?, fluisterde Mees. “Een mens”, herhaalde andere mees. “Het scheelde allemaal geen veertje. Daarna heeft hij je een tijdje verzorgd. Je hebt veel bloed verloren maar gelukkig niets gebroken. Af en toe was je wakker en dan tjilpte je wat”. “Weet ik niks meer van,” zei Mees nadenkend, terwijl hij aan de witte vogels dacht. “Maar ik was wel bijna bij gouden vogel”.

“Gouden vogel”, riep andere mees enthousiast uit. “Ken jij gouden vogel ook? Wat leuk, jij bent de eerste Mees die ik tegenkom die hem óók heeft gezien. Maar ik vertel verder. Het was werkelijk een heel aardig mens. Toen hij zag dat je niet meer bloedde maakte hij een soort nestje en hing dat op een veilig plekje aan de boom zodat er geen kat bij zou kunnen. Daar legde hij je in. En ik ben bij je gebleven om je te verzorgen. Die mens staat vaak naar ons te kijken. Hij lijkt erg tevreden. Ik heb je trouwens al vier rupsen gevoerd, weet je dat niet meer?”  “Mees schudde ontkennend zijn kopje en sloot zijn ogen. Hij was bekaf.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Meesverhalen. Bookmark de permalink .

Een reactie op Mees 12: Andere mees

  1. Rebelse Huisvrouw zegt:

    ‘Het zwerk’ – wat toevallig dat ik dit woord nu weer tegen kom, ik had er het afgelopen weekend nog een discussie over!

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s