Mees 5: vlieg

De volgende ochtend voelde Mees zich zo sterk als… ja als wat? Was hij een mens geweest dan had hij waarschijnlijk geroepen: ik voel me zo sterk als een beer.
Maar een kleine vogel weet nog niet hoe hij zulke dingen moet benoemen. Laten we dus zeggen dat hij zich héél, héél sterk voelde. Maar niet alleen dat. Mees had ook een vreemd voorgevoel. En onder andere dit voorgevoel onderscheidde hem, zonder dat hij zich daarvan bewust was, van zijn broers en zusters, van zijn moeder, ja zelfs van alle andere vogels. Dat voorgevoel zei hem dat hij vandaag een heel belangrijke ontmoeting zou gaan krijgen.

Mees wentelde zich in de vrije ruimte van het nest. Daarna keek hij naar het gat boven hem. Daar was weer dat zachte, lokkende licht. Het wenkte en wenkte. Oh, hij wist het, Vandaag zou hij het zeker halen. En daarna zou de hele wereld voor hem open liggen.
Hij bedacht dat zijn moeder trots op hem zou zijn, ook al had ze hem streng verboden het alleen te proberen. Wachten tot ik kom, en dan pas proberen, had ze gezegd, je weet niet half hoe gevaarlijk de wereld daarbuiten is.
Mees wilde echt  wel gehoorzamen, maar de drang was te sterk en toen hij zijn poten en vleugels probeerde en haast als vanzelf een stukje opsteeg, vergat hij al zijn goede voornemens. Hij zette zich af en.in één sierlijke manoeuvre scheerde hij door het gat, naar het onbekende licht.
Even werd hij verblind door de scherpe zonnestralen die door het bladerdak van de esdoorn schenen. Hij voelde dat hij pijlsnel daalde. Je vleugels, gebruik je vleugels hoorde hij plotseling schuin boven zich. Hij klapwiekte wild en ja… hij steeg, hij vloog. Gebruik je ogen, ga op die tak zitten, hoorde hij de stem weer. Mees keek…daar was inderdaad een tak. Hij klauwde zich er aan vast en bleef wiebelend en hijgend zitten.

Waar ben jij in blauwe hemelsnaam mee bezig jongen, vroeg een zware, boze stem vlak boven hem. Mees hield zijn kopje schuin en keek in de richting van de spreker. Het was een grote stevige mees met een doordringende blik.
Vader? mompelde Mees onhandig.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Meesverhalen. Bookmark de permalink .

Een reactie op Mees 5: vlieg

  1. Ben nu bij deel vijf: het is zo lief geschreven dit. Ik hoop wel dat het goed afloopt met Mees, anders zou ’t heel zielig zijn.

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s