Hippietijd

1967. Ik was 19 en werkte op het bedrijfsbureau van Simon de Wit, een grote supermarkt keten. Naast een aantal geroutineerde administrateurs had ik een jongere collega, Hans.
Hoewel hij een jaar jonger was dan ik, keek ik zeer tegen Hans op. Ik had nog geen verkering en hield me voornamelijk bezig met voetballen en studie, hij was een judoka, zat in het uitgaansleven, liep trots met condooms te zwaaien en had grote verhalen over zijn veroveringen op het zwakke geslacht.

In de middagpauze aten we ons brood bij hem thuis aan de keukentafel. Op een dag troonde hij me geheimzinnig mee naar de woonkamer en haalde daar een gloednieuwe LP uit de kast: Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band van de Beatles. Voor het eerst (wij hadden thuis niet eens een pick-up) hoorde ik a day in a life, lucy in the sky with diamonds (LSD) en  When Im sixty-four. Ik vond het fantastisch.
Sgt_pepper

Aangezien ik opgroeide in een plaats waar alles jaren later gebeurde dan in de grote stad,veranderde mijn leven niet zoveel. Ik bleef voetballen en studeren terwijl elders de veranderingen zich in rap tempo voltrokken.
Gitaarhippie

Enkele jaren later ruilde ik mijn baan in Zaandam om voor een werkkring bij Ziekenfonds Ziekenzorg in hartje Amsterdam. Ik was 23 en mijn eerste relatie was net roemloos geëindigd. In Amsterdam liep ik aanvankelijk als een klein kind met open mond naar de grote mensenwereld te staren. Ik viel midden in het hippie- en flowerpower tijdperk, liep rond op het Waterlooplein, zat bij het oorlogsmonument op de Dam tussen het langharig tuig (zoals oma zei) en struinde rond bij Concerto (DE tweedehands platenzaak van Amsterdam) waar ik alle LP’s  van  o.a.de Beatles, Boudewijn de Groot en Donovan kocht die ik maar te pakken kon krijgen. John Lennon was mijn held.

Flowerpower_bus

Muziekfestivals,LSD, hasj, Indiase goeroes, vrije sex en happenings waren kernwoorden.

Hippie_feedom

Het ging om vrijheid, het wegwerken van oude conformistische denkbeelden en natuurlijk peace man, peace, were flowers in your hear.
Maar in het dagelijks leven beperkten deze kenmerken zich tot muziek,  kleurige kleding (spijkerbroeken met bloemen er op genaaid,  jassen gemaakt van tafelkleden etc) die eeuwige hasjlucht en…pils.

Begin jaren 80 was het tijdperk alweer voorbij.  Wat  idealisme leek strandde roemloos in commercieel denken. Hippies ruilden bloemen en San Francisco voor geld en de New-Yorkse beurs. Hun eend werd een Peugeot, het Amsterdamse bovenhuis een doorzonwoning in Almere en het uitzendkrachtenwerk een vaste baan bij overheid of particulier bedrijfsleven. Zo ging dat. Toch was het een mooie tijd.

Maar achteraf waren het meer de stuiptrekkingen van het grote vrijheidsdenken. Daarna kwam de commerciële maatschappij pas goed op gang en wij… wij bekeerden ons tot het nieuwe. Het oude werd met een ach ja… afgedaan.
Een nieuw tijdperk was begonnen.

Jammer.

John_lennon_1

“Live is what happens to you when you’re busy making other plans”
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in verhalen fictie, verhalen non fictie. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s