Therapie

Met een klap zette hij zijn flesje pils op het houten bijzettafeltje. En nou ga je praten, klerewijf, anders gebeuren er ongelukken, schreeuwde hij rood van woede.
Met wit gezicht zat zij op de bank, de benen opgetrokken en de armen stijf over elkaar. Ze wilde wel maar ze kon niet spreken. Haar tong voelde als verlamd. Ook toen hij zijn vuist op ooghoogte voor haar gezicht hield bleef ze als een ineengedoken standbeeld in haar hoekje zitten. Slechts het trillen van haar oogleden verrieden iets van haar gemoedstoestand.

De vuist verdween. De stem begon weer te praten.  Lang en indringend, overtuigend maar vooral hard. Heel hard. Niets was goed aan haar. Het eten deugde niet, van de kinderen vond ze alles maar goed zodat HIJ de kastanjes ‘s-avonds weer uit het vuur moest halen en wat deed ze nou helemaal overdag? Ze had allang een baan kunnen hebben.

Ze dacht aan de twee moeilijke bevallingen, aan de zware periode daaraan voorafgaande  en aan de tijd daarna. Alleen was ze geweest. Terwijl hij ik weet niet waar zat, de jofele vent uit hing, zijn ego bevredigde.  Ze wilde het zo dolgraag uitschreeuwen, maar ze vond de woorden niet. Ze voelde zich zo verdomd dood.

Daar was hij weer met die vuist. Hij brulde nu vlak voor haar gezicht. Ze voelde flintertjes speeksel op haar wang. Ze wendde zich af.
Wat, je wil me niet aankijken? kijk me aan zeg ik je, bitch. Jij, die alles aan mij te danken hebt, jij die je maar lekker laat onderhouden door mannie, jij, die niet eens weet hoe een man het lekker vind. Maar ik ga van je af trut, ik zoek wel een ander. En naar de kinderen kun je fluiten. Ik neem ze allebei mee. Met grote stappen beende hij naar de achterkamer.

Ze schrok op uit haar lethargie. Zei hij weg? Zei hij… de kinderen mee? Een koude angst flitste door haar lijf terwijl ze zich oprichtte en stamelde: maar, maar… we kunnen toch samen in therapie?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Fictieve verhalen. Bookmark de permalink .

Een reactie op Therapie

  1. Mijn vingers jeuken als ik dit lees. Nee, niet om in therapie te gaan, maar om die vent een pak op zijn lazer te geven. Alleen lijkt me dat niet genoeg 😉 Je hebt mijn woede goed op gang weten te brengen!

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s