Misbruik

Langzaam, behaaglijk rekte zij zich uit. Wat was die bank toch heerlijk. Ze zou eigenlijk nog van alles moeten doen, maar ze lag zo lekker. Ze knipperde even met haar ogen naar de zon die zijn laatste stralen door de gordijnen priemde.
Zich traag oprichtend bedacht ze dat het vanavond háár avond was. Hij zou er van lusten. Wraakgierige gedachten vatten post in haar brein. Want vergeten kon zij niet. Die laatste keer, nota bene in haar eigen steeg. Het gore lef waarmee hij haar seksueel had misbruikt. Ze kon het niet van zich afzetten. Ze kookte nog steeds van ingehouden woede.

Goed, ze waren vrienden. Hadden wel eens wat gedaan. Maar de manier waarop. De onvrijwillige ruwheid waarmee hij haar had gedwongen. Terwijl hij wist dat ze zich niet goed voelde doordat ze iets verkeerd had gegeten. Ze kon zich niet verdedigen, lamgeslagen door de overweldiging, de misselijkheid.

Slachtoffergedrag paste niet bij haar. Tomeloze wraak gierde door haar lijf. Maar ze had geleerd te wachten tot het juiste moment. Pas dan,als hij niets vermoedde, zou ze terugslaan. Genadeloos, efficiënt.

Haar moment kwam.Zijn sterilisatie was in de buurt een publiek geheim. Juist op deze dag was hij thuis gekomen. Ze wachtte tot het donker was en sloop toen als een dief langs de gevels naar zijn huis.  Weer wachtte ze.

Gerommel op het erf. Daar was hij. Één sprong en met een genadeloze tevredenheid luisterend naar zijn hulpeloze klagen, sloeg ze al haar kattenklauwen in zijn zachte onderlijf.

Verhaal © Plato 2007

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Fictieve verhalen. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s