Kracht

Toen ze terugkwam van de supermarkt zag ze hem al door het zijraam voor de TV hangen. Een belspelletje.
Ze zuchtte hartgrondig, wurmde met één hand de buitendeur open en manoeuvreerde haar magere gestalte en haar fiets met de volle tassen moeizaam de bijkeuken in. Ze zette de volle krat pils op de vriezer, trok de tassen van het fietsstuur en stootte de deur van de keuken open.

Terwijl ze bezig was de spullen in de koelkast te plaatsen, klonk vanuit de voorkamer een luide boer. Riep je, schat? dacht ze wrokkig. ‘PILS meegenomen?’ brulde hij over het TV geluid heen. Ze zweeg.

Toen ze klaar was, zette ze een bakje thee, legde zorgvuldig een kokosmakroon op het schoteltje en ging de kamer binnen. Omdat hij de hele bank met zijn machtige gestalte vulde, nam ze plaats in de rieten stoel, zette haar theekopje op het tafeltje en nam een hapje koek.

‘Wat ben JIJ een TRUT!!Neem je wéér precies die koek mee, die ik niet lust. Je doet het er om, bitch. Waar is mijn pils? Kom op met die handel. Ik wacht al een uur omdat jij zo nodig op je gemak boodschappen moest gaan doen.’

Tersluiks keek ze naar de door patat en hamburgers gevulde vetklomp die haar man was. Even flitste er een hoopvolle gedachte in haar op dat ze de kracht zou hebben hem met zijn hele 198 kilo definitief op straat te flikkeren.
Even maar.
Toen stond ze woordeloos op en liep naar de bijkeuken.

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in verhalen fictie. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s