Een zee van herinneringen

Weer kom je  zachtjes aangeslopen
Je streelt mijn voeten. Nat en vlug
speel je, en trekt je terug
Daarna kom je weer aangekropen

Je hebt wat voor me meegenomen
Ik pak het kostbaar relikwie
kijk en luister tot ik zie.
Geluiden: beelden van mijn dromen.

Is dit wat je me aan wilt reiken?
Omdat ik niet vergeten mag,
wat diep in mij verborgen lag
Was ik vergeten om te kijken?

 Ik zie je deinen,hoor je zingen
en sluit mijn ogen, roep je aan
schreeuw in jouw oeverloos bestaan
Help mij met mijn herinneringen!

Je antwoordt niet,laat je niet dwingen.
Woordloos laat je mij huiswaarts gaan.

 Dscf0071

Gedicht en foto: Plato maart 2007
Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten. Bookmark de permalink .

Een reactie op Een zee van herinneringen

  1. Anna zegt:

    Prachtig beeld @->–

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s