Kan het erger?

Het was zo warm dat zelfs de mussen niet de energie hadden van het dak te vallen. Willem zat op het stoepje voor zijn huis en telde zijn geld.
Naast zijn pinpas telde hij het verbijsterende bedrag van 65 eurocent. Daar kon je niet veel mee. Hij legde zijn portemonnee op het stoepje, stond op en liep het huis binnen. Maar omdat hij niet wist wat hij daar zou moeten doen, draaide hij zich meteen weer om, slenterde terug en struikelde pardoes over de mat. Hij kwam met zijn hoofd keihard op de straatstenen terecht.

De buurman, bezig met het wassen van zijn auto, snelde toe en belde met zijn mobiel een ambulance. Daarna raapte hij de kapotte bril op en legde hem zorgvuldig op de motorkap van zijn auto.

Even later bevond Willem zich in het Medisch centrum waar een zware hersenschudding en diverse schaafwonden aan gezicht en armen werd geconstateerd. Het vreemde was dat hij op dat moment nog dacht: nu hoef ik me niet meer af te vragen wat ik vandaag zal gaan doen. Nadat hij een beetje was opgelapt, werd hij zaal 403 binnen gereden en daar in bed gelegd.

Hij viel in slaap en droomde tamelijk verward. Toen hij wakker werd kon hij zich slechts herinneren dat het ging om een in een groot gebouw waarin hij steeds de weg kwijt raakte. Hij moest nodig plassen maar elke keer als hij dacht dat hij het toilet gevonden had,bleek het een bezemkast of een garderobe te zijn.

Hij keek voorzichtig om zich heen. In het zaaltje stonden vier bedden. Schuin tegenover hem lag een man met een gipsbeen schuin omhoog in de katrollen. Het bed tegenover het zijnde was leeg. Er naast op een stoel zat een oude man met een witte baard. Hij had een slang in zijn neus. Deze was aan de andere kant verbonden met een in een driepoot gehangen vochtzakje.

Naast hem lag een vrouw die continue lag te kreunen. Ze was dik en de slordig gedrapeerde deken verried aan zijn kant een enorme dij. Hij wendde zijn hoofd af.

Behalve hetgekreun was er niets te horen. Willem zuchtte. Hoelang zou hij hier moeten liggen? Was zijn huis wel afgesloten? Waar waren de katten? Hoe zou het nu thuis moeten?

De zuster stormde opgewekt binnen. Ik kom even de prikken uitdelen, riep ze gezellig. Even later had hij de zijne in zijn arm te pakken. Waarvoor het diende wist hij niet. Hij was te moe om het te vragen en zijn kop bonsde als een stoomketel. Na een paar minuten werd dat echter verbazingwekkend snel minder. Weer viel hij in slaap.

Toen hij wakker werd was het bezoekuur. Net toen hij zich afvroeg of hij ooit bezoek zou krijgen, zag hij zijn benepen kijkende buurman binnenkomen. Dag buurman, hoe gaat het er nu mee? vroeg hij. Gaat wel, zei Willem sloom. Heb je mijn bril bij je? De man schrok: o jee, die lag nog op de auto. Oeps, nou dan is ie natuurlijk nu wel weg. Sorry.

En mijn portemonnee,riep Willem vertwijfeld, die had ik even op mijn stoep neergelegd. Ik weet het niet, zei de buurman. Ik kreeg telefoon en daarna heb ik het voorval aan mijn vrouw verteld. Direct daarop moesten we naar de supermarkt zodat ik aan die portemonnee niet meer heb gedacht.

Maar dan heb je toch wel mijn deur dichtgetrokken hoop ik, kreunde Willem terwijl een akelig voorgevoel zijn zere hersenpan binnensloop. Ehhh… stamelde de buurman, niet aan gedacht eigenlijk, nee.

Willem kwam half overeind en werd direct daarop door een zuster weer op bed gedrukt. U heeft zwaar hoofdletsel mijnheer. U moet echt blijven liggen. Maar ik.. maar hij…¦..stamelde Willem, ik moet… U moet helemaal niets. Rustig blijven liggen, vooruit, dat is het beste voor uw herstel zei de zuster gedecideerd. En tot de buurman: u kunt beter gaan nu. Hij is erg onrustig. De buurman ging. Willem viel weer in slaap.

Tien dagen later mocht hij het ziekenhuis verlaten. Toen hij thuiskwam was driekwart van zijn inboedel gestolen, één kat lag dood in de keuken en de andere was spoorloos. Gillend rende hij zijn huis weer uit, struikelde over de deurmat en kwam keihard met zijn hoofd op de straatstenen terecht.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Fictieve verhalen. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s