Franeker

Franeker.
Hier liggen de ouders van S. begraven. Ik heb beiden een aantal jaren meegemaakt. Dat leverde dierbare herinneringen op. Ze lieten mij ooit, op eigen bijzondere wijze, in hun leven toe. En ik, die in 1965 mijn vader uit mijn leven zag vertrekken en in 1994 afscheid van mijn moeder moest nemen, ondervond dat als een warm bad.
Op een regenachtige valentijndag bezochten we hun graf.

Het korendragershuisje te Franeker
Korendragershuisje
Midden in Franeker staat het korendragershuisje uit 1557. Een  klein, oud huisje, gedeeltelijk boven een sloot gebouwd. Een minimuseum waar je gratis in kunt. De wereld van Tol, Accijns en Korenmeten (T.A.K. staat er boven de deur). Begrippen als het kofschip (een echt schip) de strijkstok (en wat er aan bleef hangen) en “op zijn elf-en dertigst” worden hier aanschouwelijk gemaakt. Voor de 2e WO leefde er nog een  gezin van 13 personen in dit huisje. Wonderlijk. Wij zouden het nog te klein vinden voor onze computer. We keken hier een tijdje rond  voordat we in restaurant de Doelen koffie gingen drinken.

Eise Eisinga: het Planetarium
Eise_eisingaPlanetarium

Vaak in Franeker, was ik nog nooit in het Planetarium. En voor S; was het ook al lang geleden.
Het museum (het woonhuis van Eise Eisinga) dateert van 1781. Eise was een eenvoudige wolkammer die al van zijn 12e jaar (hard) moest werken. In zijn vrije tijd leerde hij wiskunde. Is het dan niet opmerkelijk dat hij rond zijn 30e jaar de toen bekende sterrenwereld in een schaal van 1: 1.000.000 in zijn huis namaakte (alles beweegt en werkt op de seconde af. Dat kan omdat op de bovenverdieping een enorm raderwerk is gebouwd) en daar wereldberoemd mee werd?

Een prachtige wondere omgeving van houten raderen, gewichten, ijzeren pinnetjes, tekeningen, teksten en schilderingen van maanstanden en sterrenbeelden, vlak naast de bedstee en de opbergkast, alles gesitueerd in een woonkamertje van een paar vierkante meter. Schitterend. Ik kan iedereen een bezoekje aanraden. De entree is maar 3.50 en dan ben je echt (inclusief een leuke rondleiding) een paar uur prettig bezig.

Op visite bij Ome Durk en tante Jouk
Tachtigers zijn het nu. Altijd hard gewerkt in het boerenbedrijf. Zes kinderen groot gebracht. Gelovig, recht door zee, door en door Fries, heel hartelijk en oer-gezellig.
Als je bij hen op de bank zit, gebeurt het heerlijk onvermijdelijke: koffie op tafel, koekjes erbij, fotoalbums op schoot en verhalen en anecdotes die over en weer vliegen, Kortom, ook hier weer een warm bad. Zeg mij nooit dat Friezen stijfjes en afstandelijk zijn. Die avond aten wij met zijn allen Chinees in het kleine eetkamertje dat ooit vroeger kelder / opslagruimte was e.n daarna jarenlang slaapkamer voor de ouders en de kinderen.

Een fijne, diverse dag dus.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in verhalen non fictie. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s