Vleer 7: To tail or not to tail…

Pap, zei Griebeltje op een avond terwijl ze hoog boven het donker wordende landschap fladderden, Pap.
Zeg het eens jong, zei Vleer, terwijl hij tegelijkertijd de gedragingen van een wolk muggen scherp in het oog hield.
Waarom hebben wij Plaagvleren eigenlijk van die lange staarten en andere vleermuizen niet?
Tja…Vleer knipperde even met de ogen. Tja, die staarten… we hebben ze altijd gehad. Mijn vader heeft er een, zijn vader had er ook een en diens vader ook weer. Ga zo maar door.
Ja, maar pap, waarom dan?

Hoofdstuk_8_1

Vleer, die het eigenlijk ook niet wist, maar dat niet wilde toegeven,  dacht koortsachtig na over een bevredigend antwoord. Nou, gewoon, zei hij en hapte in de muggenwolk naar de lekkerste en vetste exemplaren, nou gewoon, het is altijd zo geweest. Paarden hebben benen, tijgers hebben poten, vissen hebben vinnen, slangen hebben alleen een lijf en wij plaagvleren hebben staarten. Zo is het altijd geweest.
Maar…begon Griebeltje.

Dooreten Griebeltje, zei Vleer streng, we hebben niet uren de tijd.
Ja, pap, zei Griebeltje braaf en likte de muggen met zijn tongetje naar binnen. Maar geef nou antwoord.Vleer had zich inmiddels wat hernomen. Kijk, zei hij, vleermuizen zijn dieren. Dieren zonder staart. Ze zijn gericht op eten, paren en overleven. Dat is het. Het zijn mooie dieren, dat wel. En we hebben dan ook het grootste respect voor ze. Maar het blijven dieren.
Maar wij toch ook? waagde Griebeltje.
Ja, zoon, wij zijn ook. Maar wij zijn méér. Wij zijn ook wezens, hogere wezens, die meer dan één taal spreken, die gevoel hebben en kunnen nadenken.

Kunnen vleermuizen dan niet voelen en denken, pap? vroeg Griebeltje, dooretend en ondertussen bedenkend wat het precieze verschil dan wel was.
Voelen wel, zei Vleer, maar niet zoals wij.
En denken? dramde Griebeltje door.
Nou, het mag geen naam hebben, zei Vleer korzelig omdat hij zich langzamerhand begon af te vragen hoe dit gesprek verder moest.
Kunnen ze onze taal verstaan? wilde Griebeltje weten.
Ja, dat kunnen ze ook en wij de hunne. Het Het verschil niet zo heel groot hoor. Maar toch, wij zijn, zeg maar, dieper.
Griebeltje voorhoofd stonden vol diepe rimpels. Dan zit het dus eigenlijk in de staart. Heb je een staart, dan ben je een Plaatvleer, heb je geen staart, dan ben je een gewone vleer. Klopt dat?
Zo ongeveer, zei Vleer. En… er is nog een verschil. Gewone vleermuizen zijn nóóit ondeugend, maar wij wel.
Waarom zijn wij ondeugend pap? vroeg Griebeltje die probeerde te bedenken wat ondeugend ook al weer precies was.
Het gebeurt gewoon. Het is een teken van hogere beschaving. Zei Vleer.Kleine plaagvleren doen het onbewust, bijvoorbeeld toen je de wol van Letargus pikte.
Maar dat was niet express, protesteerde Griebeltje.
wij nou precies Plaagvleren ondeugend? Griebeltje wist niet van ophouden.
Omdat ze diep kunnen nadenken en een speelse geest hebben. Eigenlijk zijn het geboren filosofen. Ze werken graag samen, zien de relativiteit der dingen en daarom maken ze graag grappen. En de staart, dat is het symbool van dit alles. Kom, dat was genoeg voor vandaag. Nu door eten en dan gaan we naar huis gromde Vleer ongeduldig.
Wat is een fi..li..li..soof? waagde Griebeltje nog.
Genoeg nu, afgelopen, mond dicht, donderde Vleer.
Ja, maar ik kan toch niet eten met een dichte mond? piepte Griebeltje schichtig.
En toen moest hij heel hard fladderen om uit de vlerken van zijn vader te blijven.

Die avond kon Griebeltje niet slapen. Stilletjes besloot hij: als ik groot ben, ga ik de wijde wereld ben en dan ga ik er proberen achter te komen wat fililisofen zijn. En wat dat met mij te maken heeft. Ik…
En toen viel hij toch in slaap.

Dit bericht werd geplaatst in Vleerverhalen. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s