Vleer 4: niet pluis

Letargus de uil was die week druk bezig geweest met het verzamelen van pluisjes, wolletjes en ander zacht materiaal. Hij had namelijk al een tijdje last van reumatiek en in die nis zat hij wel uit de wind maar het voelde niet erg comfortabel.
Dus maakte hij een lekker kussentje voor zichzelf. Heerlijk dacht hij, terwijl hij het resultaat van zijn inspanningen bekeek. Mmmm, maar toch nog te dun, er moet nog een flinke laag bij. En puffend vloog hij in de richting van het dorp.
Daar was juist Vonneke bezig met het breien van een paar lekkere winterwanten. Letargus wachtte geduldig tot zij het huis in ging om een kopje thee te zetten en sloeg toen bliksemsnel toe. In één grote knaag had hij de draad stuk gebeten en met het restant van de kluwen suisde hij er vandoor. Zo zag hij niet hoe een paar tellen later, Vonneke verwilderd om zich heen keek om te zien waar haar kluwen was gebleven.

Letargus keerde terug in de kerktoren. Meteen maar mijn kussentje verbeteren, knorde hij tevreden. Op dat moment zag hij dat hij bezoek had gekregen. Het was Griebeltje die aan het kruipen was gegaan en zich heerlijk op Letargus’ kussentje had genesteld.
WIL je wel eens weggaan! riep Letargus met stemverheffing. Vooruit, opzouten, wegwezen, dr uit! kraste hij met al het gezag dat hij zo snel kon mobiliseren.
Griebeltje schrok en kroop snel terug naar zijn eigen hoekje.

Toen de rust was weergekeerd, vlocht Letargus de wol kundig door het kussen. Ha, dat was beter, lekker dik en zacht. Letargus knipperde wat met zijn ogen en was even later in diepe slaap verzonken.

Kussentje… dacht Griebeltje. Griebeltje ook kussentje. Griebeltje wolletjes halen. Hij hield zijn kopje schuin en keek naar de nis van mijnheer Letargus. Die pufte met lange uithalen en hield zijn snavel in zijn veren verborgen. Griebeltje kroop langzaam naar het kussentje en peuterde een klein eindje wol uit de hoop. Kleine stukje maa, brabbelde hij, isse nie erg. En met het wolletje tussen zijn vlerkjes geklemd sloop hij terug naar zijn nisje. Daar begon hij zijn eigen kleine kussentje te maken. Dat ging verrassend goed. Het werd zelfs groter dan hij dacht. De wol wilde maar niet opraken. Wat leuk!!

Na een tijdje werd Griebeltje moe en viel te midden van zijn bouwwerkje in slaap. Even later kwamen vader en moeder Vleer thuis van een kort vliegen. Hij slaapt, zei Yma vertederd. Waar ligt ie nou op? vroeg Vleer verwonderd. Kijk, er loopt een draadje naar de nis van Letargus. Hij gaf eens een ferme ruk aan.
Plotseling hoorde ze vanuit de nis een akelige kreet. Daar lag mijnheer Letargus hulpeloos op zijn zijkant te midden van wat eens een kussen was geweest. Plukjes dons lagen overal verspreid. Waarom ligt u hier zo raar, Letargus? informeerde Vleer beleefd.
Zwijg, bulderde Letargus, haal me liever overeind. Schaamt u zich. Een kussen stelen van een zieke, oude vogel. Galg en rad, kwaad tot erger, mompelde hij woest in zijn veren. Dat doet maar. Mooi voorbeeld voor het kind. Terug met die wol en snel een beetje.
Natuurlijk, Letargus, ik denk dat er een misverstand in het spel, zei Vleer die krampachtig niet probeerde te lachen. U krijgt alles terug. Kijk er zit nog een plukje in uw veren, dat heeft u dan alvast.

Yma en Vleer maakten Griebeltje voorzichtig wakker.
We nemen het kussentje mee hoor. Het is van mijnheer Letargus, hij heeft het erg nodig want hij is al een heel oude Oehoe.
Griebeltje knipperde met zijn oogjes en grijnsde vrolijk naar zijn ouders. Plotseling klonk zijn heldere stemmetje door de kerktoren: Ouwe hoeh, ouwe hoeh. Vleer hield verschrikt zijn vlerk voor Griebeltjes mond. Maar het kwaad was al geschied. Vanuit de naburige nis klonk ten tweede male een akelige kreet. Vleer zuchtte twee maal diep. Ik kom riep hij.

Dit bericht werd geplaatst in Vleerverhalen. Bookmark de permalink .

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s