WE 300 (stamelen): Erbarme dich

Lente was het, maar ijzig koud.  Het had hem moeite gekost boek en haard in te wisselen voor een stevige wandeling.  Toch was hij gegaan. Dat was beter voor hem.
Nadat hij, enigszins doelloos, het stadscentrum had doorkruist, stond hij ineens voor die kleine kerk. Binnen klonk koorgezang. In een opwelling stapte hij naar binnen, nam plaats op één der middelste banken en keek.
Daar stond zijn Vera, met haar warme, lichtgevende persoonlijkheid, eenvoudig en toch trots te midden van haar koor, als een engel omringd door beschermelingen. De gouden klanken van haar ‘Erbarme dich’ bijeengetoverd door die sterke, donkere stem die hij zo goed kende, weerkaatsten liefdevol tot in de diepste plekken van zijn ziel.  Onmetelijk trots voelde hij zich.

Negentien was ze toen hij haar leerde kennen. Op een dag was hij zomaar een kerkje binnengestapt vanwege koorklanken die hem, hoewel  hij noch gelovig, noch liefhebber van klassieke muziek was, als een magneet aantrokken. Hij zag haar en wist.
Na het optreden sprak hij haar aan, complimenteerde haar met haar optreden en verdronk in haar ogen.
De liefde bleek zeer wederzijds. Anderhalf jaar later waren ze getrouwd
.

De koorleden stonden groepsgewijs na te praten over de succesvolle generale. Dat beloofde wat met Pasen.
‘Charlotte, wie is die oude man daar toch? fluisterde Annegien, ‘hij heeft de hele tijd naar me zitten kijken alsof ik…’
‘Ik ken hem wel, hij woont bij mijn ouders in de buurt. Zijn vrouw heeft lange tijd op dit koor gezeten. Ze schijnt kortgeleden te zijn…’
Ze zweeg. De oude man stond tegenover hen. ‘Mag ik u complimenteren met uw prachtige uitvoering,’ sprak hij iewat verlegen tot Annegien. ‘U was fabuleus.’
‘Ik…oh, dank u,’ hakkelde ze en keek wat weg, want het kwam haar voor dat de oude via haar in verre ogen verdronk.

Verhaal: © Plato 2013
About these ads
Dit bericht werd geplaatst in WE-300 en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

39 reacties op WE 300 (stamelen): Erbarme dich

  1. Maria zegt:

    Je bent mijn held Plato!!

  2. Schitterend geschreven. Ik ben helemaal ontroerd.

  3. hannekelive zegt:

    soms doet muziek dat met je, dan word je teruggevoerd in de tijd.
    deze man is de tijd zelfs even helemaal kwijt
    mooi geschreven

  4. Trees zegt:

    Wat een mooi verhaal! Hij was weer heel even terug bij zijn geliefde!
    Daar wordt een mens toch echt een beetje stil van!

  5. Margreet zegt:

    Prachtig!!
    Complimenten hoor.

  6. Ria zegt:

    Prachtig Plato,
    groetjes ,Ria

  7. datzalwel zegt:

    Hoe wel ik niet van Bach houd begrijp ik de oude man volkomen, je kunt dit gevoel natuurlijk ook bij iets lichters krijgen. Heel mooi verwoord .
    Groetjes.

  8. platoonline zegt:

    Joke, ik weet het natuurlijk ook niet, maar ik vrees dat de oude man door het gemis van zijn vrouw een beetje in een droomwereld verzeild is geraakt. Al weet je het natuurlijk nooit. Hoe dan ook, je moet maar hopen dat iets in de wereld sich dann dan erbarmt.

  9. Melody zegt:

    Geen superlatieven anders dan hetgeen hierboven reeds geschreven.
    ‘Erbarmen’ zouden we wat meer moeten hebben met een ander!

  10. Pingback: De WE voor de maand maart | Platoonline

  11. artmus zegt:

    Wat zal ik nu eens stamelen Plaat. De muziek klinkt nog en ik ben ontroerd door je verhaal. Prachtig…….

  12. Ach, wat ontroerend. De oude weduwnaar is weer helemaal terug naar de tijd van toen. Heel mooi geschreven Plato, het brengt warmte op deze (alweer) koude dag. :-)

  13. Anna zegt:

    ‘t Is al gezegd maar evengoed… ontroerend mooi @->–

  14. klaproos zegt:

    prachtig plaat,
    dit doe tniemand je na, je bent einmalig:-)
    schitterend ik voelde me naast die man staan :-)

    xxx

  15. NOVELLE zegt:

    ach wat ontroerend Plaat
    Ja zoiets kan zo maar gebeuren denk ik als je echt oud word.
    mijn complimentjes hier voor.

  16. Heerlijk!!!! Een hartverwarmende WE300, en dat is nu met deze kou dus gewoon heerlijk!!! De muziek vind ik dan wat minder mooi, maar goed Willy Deville en Bach kun (mag) je ook niet met elkaar vergelijken he Plato?

  17. Rianne zegt:

    Prachtig Plato. Ik zag even mijn vader voor mij, dromend over zijn Loesje.
    Dank je.

  18. Mrs. T. zegt:

    Ach … wat mooi, wat mooi.

    En ja, het was een anagram. Ik was even in de bonen. Teveel dingen tegelijk aan het doen toen ik reageerde. ;-)

  19. Willie zegt:

    Prachtige muziek, een deel van de Matthäus Passion.

    Het universum had erbarmen met de oude man en liet hem nog één keer dit moment beleven.
    Annegien lijkt zeker veel op Vera? ;-)
    Als iemand zo naar je kijkt, ga je vanzelf stamelen. :-)
    Prachtige WE-300, Plato.

    • platoonline zegt:

      Zou kunnen Willie. Maar verdriet kan iemand ook zo maken dat je in alle emotie (en muziek brengt emotie) de ogen van je geliefde ziet in die ander. Zie de laatste zin. Annegien hoeft niet persé op Vera te lijken. Hij ziet Vera door Annegien heen. De muziek en de liefde brengen de oude man op dat spoor.

      Overigens had ik nog een paar varianten op het oog voor dit verhaal. Maar ik slaagde er niet in om dat binnen 300 woorden in elkaar te puzzelen. De huidige versie was voor mij een compromis.

      Overigens leuk dat je er zo diep over nadenkt en het ook opschrijft. Dat is jouw specifieke waarde. Ik stel dat heel erg op prijs.

      • Willie zegt:

        ‘in verre ogen verdronk’ …..
        Na je uitleg begrijp ik het helemaal, de liefde, het verdriet, de muziek en de emotie.

        Graag gedaan, en als ik het zelf niet leuk vond, deed ik het niet.
        Je verdient het.

  20. Dwarsbongel zegt:

    Muziek = emotie, en herinnering = emotie, vooral samengebalde herinneringen na verlies…

  21. gewoonanneke zegt:

    Wat een mooi verhaal en begrijpelijk dat die herinneringen op komen bij die man. Ben momenteel gefascineerd door de Mattheus Passion terwijl ik normaal eigenlijk nooit klassieke muziek luister, weet ook niet hoe het gekomen is maar wil, dit jaar zal het er niet van komen, het liefst naar de St Jan Kerk in Gouda om daar de uitvoering te horen.

  22. corryjohan zegt:

    Ik heb eeb paar weken de masterclass op tv gevolgd. Vrijdagavond zullen (bekende) nederlanders het gedeelte van de Matteus Passion laten horen, dat ze ingestuudeerd hebben. Ik zie er naar uit!
    Mooir verhaal heb je hier weer neergeschreven. Dankjewel!

  23. jeer zegt:

    Plato,

    Mooie WE, die mooi aansluit bij de vasten-/paastijd.
    Vroeg mij ook af, of het deels autobiografisch was?

    Groetjes,

    jeer

  24. anja2809 zegt:

    Plato, ik heb maar twee woorden: prachtig – ontroerend. Chapeau!!

  25. tagrijn zegt:

    Je had geen beter moment kunnen uitkiezen om dit verhaal te schrijven. Juist nu iedereen weer in de ban is van de Mattheus, bijna het mooiste stuk muziek ever, ontroert dit verhaal nog meer dan het anders zou doen. Geweldig neergezet; alleen zou het aardig zijn als je dit ook eens zou opschrijven zonder de beperking van 300 woorden. Dit gegeven schreeuwt om verdere uitwerking.

  26. Babette zegt:

    Plaat maat, ik zwaai verwoed met lof. En vraag om erbarmen. Terwijl jij dacht dat ik opgesloten zat, was ik enkel aan het verdrinken …

  27. Door een verlangen naar wat ooit was, sleurt de muziek hem terug. Niet alleen naar de tijd, maar waarschijnlijk ook naar wie hij zelf was. Mooie muziek, ik heb ‘t afgeluisterd. Een warme WE!
    Fijne dagen, Plato (en Maria natuurlijk ook)
    liefs Kakel

  28. jokezelf zegt:

    Erg mooi geschreven, die terugblik naar het verleden, die verschillende perspectieven. Het is weer een juweeltje!
    (o.t. ik hoop zelf op niet al te lange termijn ook weer echt te gaan schrijven).

  29. ellyvandoorn zegt:

    Dank je wel Plato. Ik heb genoten van jouw altijd weer bijzondere woorden en de prachtige muziek.

  30. ingeding zegt:

    prachtig. muziek doet zoveel met een mens.

  31. ingeding zegt:

    en een fijne paas voor jou en maria!

  32. Prachtig liefdes verhaal aangevuld met een mooi stuk muziek, het is zo uit het leven gegrepen heb genoten Plato dank je en vrolijk paasfeest.

  33. staart zegt:

    Ik stamel niets; ik hoor Bach en zit in de kerk. Zo’n herinnering…. Herkenbaar

  34. hanscke zegt:

    Ik ben er even stil van. Het raakt me. Maar het brengt ook weemoed. Pas geleden is er ergens een vage kennis op 69 jarige leeftijd gestorven. Ze hadden een goed huwelijk. Ze waren vroeger net als wij idealistisch, lid van de PPR. We waren jong en progressief. Het lijkt nog zo kort geleden, maar ze is 69 geworden. Niet oud, maar zeker niet jong meer.

  35. Plien zegt:

    Mooi geschreven!

Ja, schrijft u maar.....

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s